قسمت سوم:
قبل از آنکه جایی به نام بازار بورس برای خرید و فروش سهام ایجاد شود، خریداران و فروشندگان سهام مجبور بودند در خیابان‌ها با یکدیگر معامله کنند. در سال‌های 1790 آنها هر هفته یکدیگر را زیر درختی به نام باتن‌وودز در نیویورک ملاقات می‌کردند و به داد و ستد می‌پرداختند. خیابانی که این درخت در آن واقع بود و داد و ستد در آن انجام می‌شد، خیابان وال‌استریت نام داشت (دقیق‌تر بگوییم خیابان 68 وال استریت). بسیاری از مردم از آنچه در وال‌استریت رخ می‌داد، آگاه و کم‌کم به این نوع معاملات علاقه‌مند شدند. در بعضی روزها بیش از صدها سهم مبادله می‌شد. در روزهای آغازین کار بورس ازدحام زیادی به وجود می‌آمد. روزانه 24 کارگزار که معاملات را تحت کنترل داشتند، درباره سازماندهی بورس تصمیم می‌گرفتند و با دریافت کارمزدی ثابت اقدام به خرید و فروش سهام می‌کردند. این افراد که امروزه ما آنها را کارگزاران سهام می‌نامیم، کارمزدی معادل 25 سنت به ازای معامله هر سهم برای خود برمی‌داشتند. این کارگزاران در سال 1792 توافقنامه باتن وودز را امضا کردند و این توافقنامه را می‌توان مبنای غیر رسمی تاسیس بورس سهام نیویورک (NYSE) دانست. طولی نکشید که کارگزاران و دلالان خرید و فروش سهام دفاتر داد و ستدشان را به قهوه‌خانه‌ای در خیابان وال‌استریت انتقال دادند و بدین ترتیب برای همیشه در تالار معاملات سهام نیویورک در خیابان وال‌استریت مستقر شدند.
3 مرکز عمده معاملات سهام
پس از به وجود آمدن بورس سهام نیویورک (NYSE)، کارگزارانی در تالار فعالیت می‌کردند که به نظر، افراد مناسبی برای این کار نبودند. دلالانی که قادر به داد و ستد در تالار معاملات نبودند در کنار خیابان به داد و ستد سهام می‌پرداختند و به همین دلیل دلالان خیابانی نام گرفتند و این دلالان بعدها بورس سهام آمریکا (AMEX) را راه انداختند. همچنین یک مرکز مهم دیگر برای معاملات سهام وجود دارد که تحت عنوان سیستم کامپیوتری متعلق به انجمن ملی معامله‌گران اوراق بهادار، معروف به نزدک (NASDAQ) در سال 1971 تاسیس شد. این سیستم نخستین سیستم الکترونیکی مبادلات سهام بود که به شبکه‌ای از کامپیوترها متصل می‌شد. رقابت میان بازارهای سهام مفید است، چون موجب می‌شود سفارش‌های شما را سریع‌تر و با هزینه کمتر انجام دهند. بازار بورس تقریبا در همه کشورهای جهان وجود دارد.