گروه سیاسی:
اگرچه دولتمردان و قانونگذاران آمریکایی در آستانه برگزاری کنفرانس بازنگری انپیتی از انواع حربهها بهره جستند تا مانع سفر رئیسجمهور کشورمان به نیویورک شوند، محمود احمدینژاد صبح یکشنبه همراه هیاتی بلندپایه عازم مقر سازمان ملل متحد شد تا به گفته خود، پیشنهادات و راهحلهای روشن و عملیاتی جمهوری اسلامی ایران در زمینه خلع سلاح و امنیت جهانی را در این اجلاس ارائه کند. هر چند رئیسجمهور به جزئیات راهحلها و طرحهایی که قرار است در این کنفرانس بینالمللی مطرح کند، اشارهای نکرد اما از آنجا که پس از برگزاری نخستین کنفرانس بینالمللی خلع سلاح و عدم اشاعه در تهران بارها تاکید شد که قرار است مصوبات و جمعبندی این نشست در قالب پیشنهادات رسمی اجلاس تهران در کنفرانس بازنگری معاهده انپیتی ارائه شود، میتوان محتوای این پیشنهادات را حدس زد. در واقع با توجه به اتفاق نظر حدود 60 کشور درباره ضعفها، تناقضها و تبعیضهای پیمان منع اشاعه هستهای، قطعا یکی از پیشنهادات تهران به بند ششم این معاهده مربوط خواهد بود چراکه سیاستمداران کشورمان بر این باورند با پایبندی کشورهای عضو به این بند میتوان گام مهمی در مسیر خلع سلاح هستهای برداشت. از سوی دیگر، از آنجاییکه بند نهم بیانیه پایانی کنفرانس تهران ابراز نگرانی شدید درباره «تضعیف رژیم عدم اشاعه به دلیل اتخاذ استانداردهای دوگانه و تبعیضآمیز از سوی برخی قدرتهای هستهای بویژه همکاری برخی کشورهای هستهای با کشورهایی که عضو NPT نیستند و نادیده انگاشتن زرادخانه هستهای رژیم صهیونیستی» بود، قطعا این موضوع نیز در دستورکار هیات ایرانی در کنفرانس بازنگری انپیتی قرار خواهد گرفت. به نظر میرسد به واسطه نگرانی از مطرح شدن این موضوعات بود که علاوه بر وزیر خارجه آمریکا، 14 تن از سناتورهای جمهوریخواه آمریکایی نیز خواهان عدم صدور روادید برای احمدینژاد شدند چراکه به باور آنها، حضور رئیسجمهور ایران در این نشست، تلاشهای آمریکا برای جلب حمایت جهانی به منظور توقف برنامه تسلیحاتی ایران را به سخره خواهد گرفت و کنفرانس را به نشستی برای حمله به رژیم صهیونیستی در یک سکوی جهانی تبدیل خواهد کرد. اما در این میان نکتهاي قابل تامل در سخنان هیلاری کلینتون مطرح شد؛ آنجا که او پنجشنبه در جمع کمیته یهودیان آمریکا گفت: «هر گونه تلاش محمود احمدینژاد برای انحراف افکار عمومی در کنفرانس بازنگری پیمان منع گسترش سلاحهای کشتار جمعی در نیویورک، نتیجهای در پی نخواهد داشت.» نکته کلیدی در اظهارات هیلاری کلینتون واژه «انحراف افکار عمومی» است چراکه پیش از 3 رخداد قرارداد پیمان استارت جديد، استراتژی هستهای نوين آمریکا و نیز اجلاس امنیت هستهای واشنگتن، دولتمردان آمریکایی کوشیدند با انتشار طیف گسترده مقالات در نشریههای تخصصی بویژه دیدگاه شخصیتهایی نظیر توماس شرینگ که جایگاه ویژهای در حوزه تصمیمگیری امنیتی آمریکا دارد، زمینه تاثیرگذاری بر افکار عمومی بینالمللی را در رابطه با پدیده جدیدی به نام «امنیت هستهای» فراهم کنند. در واقع یکی از الگوهای رفتاری اوباما و همچنین اهداف سیاست امنیتی آمریکا در دوران فعلی این است که از طریق سازماندهی رژیمهای بینالمللی زمینههای لازم برای تحقق اهداف استراتژیک آمریکا فراهم شود. به عبارت دیگر، آمریکاییها تلاش دارند اولا اهداف امنیت هستهای خود را در فضای چندجانبهگرایی بینالمللی پیگیری و ثانیا این امر را تبدیل به قاعده، هنجار و در نهایت رژیم بینالمللی کنند. به این ترتیب 3 رخداد فوق یعنی استارت جدید، استراتژی هستهای نوين آمریکا(NPR) و اجلاس امنیت هستهای واشنگتن(NSS) را باید مقدمه اجلاس بازنگری انپیتی در نیویورک قلمداد کرد.
به گفته برخی کارشناسان در واقع آمریکاییها درصددند تغییراتی را در پادمان آژانس ایجاد کنند که از جمله پیشنهادات آنها پیوند دادن سیستم موشکی با تکنولوژی هستهای است که قبلا در کنوانسیون انپیتی وجود نداشته است. علاوه بر این موضوع، احتمال دارد در کنفرانس بازنگری انپیتی این پیشنهاد مطرح شود که کشورهای عضو به هیچ عنوان امکان و حق خروج از انپیتی را نداشته باشند، این در حالی است که ورود به سازمانهای تخصصی بینالمللی امری داوطلبانه و خروج از آن نیز آزادانه است اما ظاهرا سیاستمداران آمریکایی در تلاشند درباره تکنولوژی هستهای و خروج از آن محدودیتهای بیشتری قائل شوند. نکته سوم که در قطعنامههای قبلی شورای امنیت نیز درباره آنها به آن اشاره شده، خطر انتقال سلاحهای هستهای به وسیله گروههای تروریستی بویژه سلاحهای هستهای تاکتیکی است، چون این تسلیحات براحتی قابل نقل و انتقال هستند. از این رو به نظر میرسد که هر 3 این موارد مبتنی بر استراتژی امنیت هستهای آمریکاست که در آن ایران تهدید به حمله هستهای شده است.