گروه حوادث: پرونده«شهلا» که با قتل همسر فوتبالیست سرشناس یکی از جنجالی‌ترین جنایات تاریخ ایران را رقم‌زده، پس از 8 سال در ایستگاه آخر بلاتکلیف مانده است.
این زن زندانی و خانواده «لاله سحرخیزان» از اینکه هیچ اقدام قضایی‌ای در پرونده پس از تایید نهایی حکم قصاص‌نفس- اعدام- صورت نمی‌گیرد، گلایه‌مند هستند. از ساعت 14 بعدازظهر چهارشنبه 17 مهرماه سال 81 وقتی جنایت خونین در خانه شماره 46 خیابان گل‌نبی در نزدیکی میدان کتابی فاش شد، معمای پیچیده‌ای از قتل زن 32 ساله‌ای به نام «لاله» در غیاب 2 پسر دانش‌آموزش که در مدرسه بودند پیش‌روی تیم قضایی و پلیسی قرار گرفت. وقتی مشخص شد قربانی همسر «ناصر محمدخانی» فوتبالیست سرشناس دهه 60 ایران است و این مرد در زمان جنایت در اردوی آلمان به همراه تیم پرسپولیس بود، جاروجنجال رسانه‌ای آغاز شد تا اینکه با مظنون‌گیری‌های بسیار ردپایی از یک هووی پنهان به دست آمد. «شهلا جاهد» نیز 32 سال داشت و تحقیقات نشان داد این دختر از 13 سالگی به ناصر محمدخانی علاقه‌مند بوده است تا اینکه از طریق یکی از فوتبالیست‌های معروف دیگر توانسته خود را به وی نزدیک کند. ناصر و شهلا خانه‌ای در خیابان ظفر داشتند و همه اطرافیان این فوتبالیست و حتی برخی بستگان لاله در جریان این هوو بودند جز خود قربانی که با وجود مزاحمت‌های بسیار تلفنی زن ناشناس هنوز به شوهرش اعتماد داشت. شهلا از آبان‌ماه سال 81 بازداشت شد تا اینکه 11 ماه بعد و در حالی که قاضی جعفرزاده و تیم پلیس 32 دلیل علمی برای قاتل بودن وی داشتند در شب بارانی وقتی با ناصر که وی نیز در بازداشت بود روبه‌رو شد تحت‌تاثیر مسائل عاطفی قرار گرفت و قتل لاله را به گردن گرفت. همان شب شهلا در برابر دوربین فیلمبرداری پلیس و با حضور قاضی جعفرزاده و تیم پلیس جنایی و در حالی که خبرنگار و عکاس روزنامه معروفی در خانه ناصر حضور داشتند به بازسازی صحنه جنایت پرداخت. این زن مرموز که بشدت گریه می‌کرد چگونگی پنهان شدن در خانه قربانی در شب پیش از جنایت، جزئیات گفت‌وشنودهای لاله با میهمانان و بچه‌هایش در همان شب بویژه تماس‌های تلفنی و حتی لباس‌هایی که میهمانان پوشیده بودند را بیان کرد و گفت فردای آن شب وقتی بچه‌ها به مدرسه رفتند و میهمانان نیز خانه را ترک کرده‌اند تصمیم به قتل لاله گرفته است. شهلا که دچار عذاب‌وجدان شده بود همه صحنه‌ها را با گریه تشریح کرد و جزئیاتی را گفت که حتی پلیس و قاضی پرونده در جریان آن نبودند. این زن جنایتکار بعد از این اعترافات وقتی به زندان بازگشت در چرخشی عجیب هرگونه دخالت در قتل لاله را نپذیرفت تا اینکه پای میز محاکمه رفت و با داستان‌های عجیب که هرکدام با دیگری تفاوت داشت خود را بی‌گناه دانست. قاضی جعفرزاده با کنار هم چیدن دلایل علمی، ادعای ناصر محمدخانی، اعترافات پیش از محاکمه شهلا و بازسازی صحنه قتل و درخواست پدر و مادر لاله و ناصر محمدخانی که ولی قهری 2 پسر خردسال قربانی بود، حکم قصاص نفس- اعدام- را صادر کرد. این حکم پس از اعتراض‌های پی در پی شهلا از سوی 33 قاضی عالیرتبه در دیوانعالی کشور، دیوان تشخیص و دادگاه جزایی و عمومی مطالعه شد و با اکثریت آرا همه زن زندانی را قاتل اصلی و بدون همدست شناختند و حکم را تایید و قابل اجرا دانستند. این در حالی بود که تعدادی از قضات نیز با اشاره به دلایلی یا شهلا را قاتل ندانسته و یا خواستار ردیابی همدست وی در این جنایت شدند اما نظر آنها با مطابقت داده شدن با مدارک پرونده پذیرفته نشد و شهلا در ایستگاه آخر خود را در برابر چوبه دار دید. از اوایل پاییز سال گذشته که حکم قصاص نفس شهلا قطعیت کامل پیدا کرد و هیچ اقدام حقوق تازه‌ای نیز برای فرجام‌خواهی در آن در دست نماند، پرونده در اختیار اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران قرار گرفت و طبق روال همه پرونده‌های قتل اقدامات قانونی برای استیذان رئیس قوه قضائیه برای اجرای حکم که خانواده لاله شدیدا خواستار آن بودند، صورت گرفت. برپایی جلسات صلح و سازش با حضور هنرمندان نیز نتوانست نظر پدر، مادر و حتی پسر بزرگ‌تر لاله که پا به سن قانونی گذاشته و خود تصمیم‌گیرنده بود را تغییر دهد و آنها اصرار به اجرای حکم اعدام قاتل دختر و مادرشان کردند.
بلاتکلیفی در مرحله استیذان
بیش از 7ماه است که پرونده شهلا برای استیذان به دفتر رئیس قوه قضائیه ارسال شده است اما هنوز خبری از تکلیف این پرونده نیست. در این مدت با مرگ پدر لاله به خاطر بیماری، 2 دخترش یعنی خواهران وی در نقش وارث خواهان قصاص‌نفس- اعدام ـ شده‌اند و همگی از اینکه پرونده بلاتکلیف است ابراز ناراحتی می‌کنند. یکی از خواهران لاله به خبرنگار جنایی «وطن‌امروز» گفت: نمی‌دانم چرا همه شعار می‌دهند نباید اطاله دادرسی باشد اما پرونده قتل خواهرم پس از گذشت
8 سال هنوز بلاتکلیف است. پدرم آرزو داشت مجازات قاتل دختر مهربانش را ببیند، بارها از قطر به تهران آمد و رفت و بیماری‌اش رو به وخامت گذاشت. وی افزود: شنیده‌ام ما در اینگونه پروسه تنها نیستیم و همه پرونده‌های قتل‌ها از تهران و شهرستان‌ها که برای استیذان به دفتر رئیس قوه قضائیه ارسال شده‌اند هنوز دستور اجرا نگرفته‌اند؛ چرا باید چشم‌انتظار بمانیم. شهلا نیز در اظهارنظرهایی از بلاتکلیفی خودش ابراز ناراحتی کرده و خواسته هرچه زودتر سرنوشت وی مشخص شود و این در حالی است که هنوز بر بی‌گناهی خود تاکید دارد.