علی شوشتری
رئیس قوه قضائیه آنگونه که در خبرها آمده روز یکشنبه به مفسدان اقتصادی نهیب داده که «خواب را بر چشمانشان حرام می‌کنیم.» این سخن اگر در کنار دیگر اظهارات قاضی‌القضات در سال جدید قرار گیرد؛ ما حصلی جز نوید «فسادزدایی» یا به عبارت گویاتر «مفسدزدایی» در برنخواهد داشت. معضلی که اگر همه دستاورد یک قاضی‌القضات هم باشد، ماندگار خواهد بود و تا همیشه شایسته تقدیر. با این حال اما لحن مشدد و عزم‌گونه آیت‌الله آملی‌لاریجانی در بیان تقابل عدالتخانه با مفسدان اقتصادی بسیار «قابل تامل» بود.
***
یک روز پس از بیان صریح و قاطعانه آیت‌الله لاریجانی در برخورد با مفسدان اقتصادی، در برخی مجاری رسانه‌ای خبری عجیب منتشر شد. گویا محمد خاتمی از محرکان فتنه پس از انتخابات به کمیسیون اصل 90 شکایت برده و بهانه دعوی نیز ممانعت از خروج وی از کشور است.
بهتر آن است این خبر عجیب و در عین‌حال مضحک اینگونه باز تعریف شود که محمد خاتمی، کسی‌که دیدارهایش با جورج سوروس ـ بازوی اقتصادی براندازی نرم در کشورهای مخالف آمریکا – نه تنها اثبات شده که حتی «سفارشات» جناب سوروس به وی مبنی بر برخی پیگیری‌ها نیز توسط خود سوروس بیان و انتشار یافته است؛ همان کسی‌که در بحبوحه فتنه و براساس تئوری براندازی نرم گزینه برگزاری «رفراندوم» را مطرح کرد و بارها توهم و توطئه‌های تقلب را تقویت کرد، همان کسی‌که به عنوان یکی از اضلاع چند ضلعی فتنه، تمام اهتمام خود را برای تحقق خواسته‌های براندازان به کار برد؛ اینک اقدام به اقامه دعوی علیه برخی نهادهای امنیتی
ـ همان نهادهایی که باید وی را به خاطر فتنه‌گیری‌هایش، دستبند به دست روانه بازداشتگاه می‌کردند – کرده است که چرا نگذاشتند وی از کشور خارج شود!
درباره این اقدام چند نکته باید گفته شود:
1- ایرادی بر فتنه‌گران نیست. آنان بر اساس رویه فتنه‌گری خود، عهدی عتیق با «نفاق» بسته‌اند و حیات فتنه‌گری آنان وابسته به نفاق است. فتنه‌گرانی چون خاتمی دست به هر اقدامی می‌زنند تا «حیات» داشته باشند. به عنوان مثال یکی تا چند ماه قبل همه ساختارهای نظام را زیر سوال می‌برد و امروز «به زور» می‌خواهد خود را وفادار به نظام جلوه دهند.
دیگری تا قبل از این هر آنچه علیه نظام و انقلاب به ذهنش می‌رسید، بر زبانش جاری می‌ساخت اما این روزها «به روز» به دنبال آن است تاخود را در کنار نیروهای نظام قرار دهد. آن دیگری نیز چنان دچار اختلال فکری شده که سخن گفتن از او گزافه است.
مختصات فکری و رفتاری اینچنین افرادی که عده‌ای را نیز ملعبه خود کرده‌اند، مشخص است و به واسطه نوع تفکر آنها، قابل شماتت نیستند. به هر حال دست و پا زدن از ملزومات فتنه‌گری است، اگرچه رسوایی در انظار عمومی را به دنبال داشته باشد.
2- سخن اصلی با دستگاه قضا‌ست. مشخص نیست مردم با چه نوع ترکیب جمعیتی و در قالب کدام کمیت و کیفیت و در چارچوب کدامین شعارها، باید بار دیگر برخورد «قانونی» با فتنه‌گران را فریاد بزنند؟ 9 دی و 22 بهمن سراسر کشور فریاد برخورد با فتنه‌گران بود. آیا دستگاه قضا شنید؟ اگرچه مصلحت ایجاب می‌کند برای آگاهی مردم از جنایات امثال خاتمی و موسوی و کروبی، این فتنه‌گران آزاد باشند و در بند قانون نشوند ولی آیا سزاوار نیست رئیس دستگاه قضا هر از چندی از برخورد قاطع عدالتخانه با این فتنه‌گران سخن گوید تا فتنه مجال گستاخی نیابد؟ کوتاه سخن اینکه اگر قرار است مبارزه قوه قضائیه با مفسدان اقتصادی همانند برخورد آنان با فتنه‌گران مخملین باشد، به نظر می‌رسد نه تنها مفسدان اقتصادی از بابت خواب نگرانی به خود راه نمی‌دهند که حتی در هنگامه خواب برنامه‌های جانبی نیز برای خود در نظر می‌گیرند.