آغاز مذاکرات سه‌جانبه صلح ایران و عراق در نیویورک (1367 ش)
در شرایطی که مذاکرات پس از جنگ در شهریور و آبان 1367 نتیجه ملموسی به دست نداده بود و حتی امکان شکست مذاکرات نیز وجود داشت، جمهوری اسلامی ایران حسن نیت خود را به جامعه جهانی و سازمان ملل متحد و بویژه شخص دبیرکل ثابت کرده و از اعتمادی که به دبیرکل ابراز داشته بود، نتیجه مثبت و مطلوبی گرفت که حاصل دیگر این امر، تغییر جو بینالمللی به نفع جمهوری اسلامی ایران بود. با توجه به توقف پیش آمده در مذاکرات، دبیرکل مشورتهایی با شورای امنیت داشت و از شورا درخواست کرد برای خروج مذاکرات از بن‌بست، اختیارات بیشتری به وی داده شود که شورای امنیت با این درخواست موافقت کرد. در این راستا در 28 بهمن 67، مذاکرات سه‌جانبه مقامات ایران و عراق با حضور دبیرکل سازمان ملل در نیویورک صورت گرفت. در این مذاکرات که بسیار دقیق و کوتاه‌مدت صورت گرفت، نتیجه مطلوب اخذ شد. بن‌بست در جریان مذاکرات بین ایران و عراق، تحت نظارت دبیرکل سازمان ملل و پس از استقرار آتشبس بین دو کشور، نشاندهنده تعلل عراق در اجرای مفاد قطعنامه 598 به‌رغم فشارهای بینالمللی بود.
انتشار روزنامه صوراسرافیل در صدر مشروطیت (1325 ق)
مجله هفتگی صور اسرافیل که به مدیریت میرزاجهانگیرخان شیرازی و با همکاری میرزاقاسم‌خان تبریزی و علی‌اکبر دهخدا منتشر میشد یکی از برجستهترین نشریههای دوران مشروطه بود. در دوره انتشار روزنامه صوراسرافیل، این روزنامه به مشکلاتی دچار شد. از جمله آنکه چندین بار نویسنده او را تکفیر کردند و بساط روزنامه را برچیدند. میرزا جهانگیرخان شیرازی این روزنامه را در تکمیل معنی مشروطیت و حمایت از مجلس شورای ملی و یاری روستاییان، ضعفا، فقرا و مظلومین انتشار میداد. این روزنامه سرانجام پس از کشته شدن میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل به دستور محمدعلی شاه قاجار تعطیل شد. پس از آن در سال 1337ق دوباره 3 شماره به همت دهخدا در سوییس انتشار یافت و سپس برای همیشه تعطیل شد. مهم‌ترین مقالات این روزنامه، مقالات علی‌اکبر دهخدا بود که تحت عنوان «چرند و پرند» منتشر میشد.
تولد واسکودو گاما، دریانورد معروف پرتغالی و پیشاهنگ استعمار (1469م)
واسکودو گاما، دریانورد پرتغالی در 17 فوریه 1469م در این کشور به دنیا آمد. در آن زمان، جوانان زیادی به دریانوردی علاقه داشتند، از این رو واسکودوگاما نیز وارد این حرفه شد و طی سالهای بعد به دریانوردی مجرب تبدیل شد. در همان اوقات که کریستف کلمب، دریانورد و مکتشف ایتالیایى، راهی را به سوی هندوستان جست‌وجو میکرد، واسکودو گاما دریانورد پرتغالی در پی یافتن مسیری از طرف دماغه امید نیک در جنوب آفریقا بود تا از طریق خلیج عمان به هند برسد. از این رو به عنوان اولین اروپایى، سفر خود را به هند در سال 1497م آغاز کرد. وی که در این سال لیسبون، پایتخت پرتغال را با 4 کشتی ترک کرده بود، از طریق اقیانوس اطلس عازم جنوب شد و چون برخلاف پیشینیان خود از خط ساحلی حرکت نمیکرد، در وقت صرفهجویى زیادی کرد. واسکودوگاما پس از دور زدن دماغه امید نیک در جنوبیترین نقطه قاره آفریقا، به سوی سواحل شرقی آفریقا بالا آمد و شهرهای ثروتمند تجار عرب را در موزامبیک مشاهده کرد. وی در ادامه، از سواحل کنیا عازم اقیانوس هند شد و در آوریل 1499م پس از حدود 20 ماه سفر دریایى، در بندر تجارتی کلکته در شبه‌قاره هند پهلو گرفت. هرچند راه اکتشافی واسکودوگاما بسیار طولانی بود ولی به دنبال او، دریانوردان دیگر پرتغالی نیز همان راه او را پیش گرفتند و بنادر تجارتی و مستعمراتی پرتغال در آفریقای شرقی و ساحل غربی هند را تشکیل دادند. واسکودو گاما در سال 1524م به عنوان نایب‌السلطنه هند راهی این سرزمین شد اما این مقام چندان پایدار نماند و با مرگ وی در 16 نوامبر 1524م در 55 سالگی، رؤیای او برای حکومت بر هند تعبیر نشد. هرچند واسکودو گاما در سفرهای دریایی خود، مناطق ناشناختهای را کشف کرد و راههای دریایی را شناساند اما این امر زمینهساز حضور استعماری نیروهای پرتغال و دیگر کشورها در آفریقا و آسیا شد و باعث استثمار مناطق وسیعی از جهان در طول قرنهای متمادی شد.