منوچهر ابتدایی:
متاسفانه و بسیار غمانگیز تنها دلمشغولی و تیم مورد علاقه بچههای لشکرآباد و تا دورترین خطههای خوزستان فوتبالخیز (با سابقه بیش از 50 سال که غرور به خاک کشیدن گرده بسیاری از صاحبنامان فوتبال ایران را در کارنامه و تاریخ خود دارد) به دلیل سوءمدیریتهای البته سهوی (و نه عمدی) و ناباورانه و در عین حال که پتانسیل آسیایی شدن را داشت، از لیگ برتر خارج میشود و دل انبوه طرفداران آن خطه را که به این «آبی» عشق میورزیدند جریحهدار کرد. اینکه میگوییم مدیریت سهوی و نه عمدی به آن دلیل است که برادران شفیعزاده خود استقلالی خونی هستند که مطمئناً از غم آنان که به مثابه از دست دادن فرزندشان است، آگاهی داریم. لیکن به سوءمدیریتی که ناخواسته و البته با کمی هم فقدان آگاهیها و تسلط و معیارهای مدیریتی متبحر موجبات سقوط را فراهم کرده، میپردازیم:
با اعمال بعضی صرفهجوییهای غیر ضروری و اکثراً منفی و خودداری از بعضی پرداختهای بموقع تحلیل برنده انگیزه، در عین حال که قدر داشتن تیم لیگ برتری خود را ندانسته ولی شاهد هستند که بعضیها برای داشتن تیمی در لیگ برتر حاضر به چه سرمایهگذاریهای نجومی و شگفتانگیزتر بدون توقع بازدهی مالی و قبول زیان کلان هستند که فلسفه نهفته آن را جز در کسب اعتبار و شهرت و سپس دستیابی به امتیازهای دیگر نمیتوان جستوجو کرد. حتی در یک مدیریت خوب هم گاهی بعضی به قول معروف گشاده دستيها را برای نیل به اهداف دیگر مجاز میدانید، عدم توجه به مربیان و پیشکسوتان استخواندار بومی که اکثراً خود مبتکر و بنیانگذار و مالک و مسبب افتخارات تاریخی این تیم هستند که در این مسیر میتوان به نامهایی مثل حسین کمایی، اعلم، بوستانی و ... اشاره کرد. چه میدانیم انگیزه، تعصب و دلسوزی و عشق بومی را هیچ مربی مقتدری نمیتواند به اعضای تیم منتقل کند و در ابتدای لیگ جاری تصور همه بر این بود که بچههای پرغرور بومی به همراه طرفداران متعصب اهوازی (مثل تبریز) طبق معمول جهنمی برای دیگر تیمها به وجود بیاورند ولی متاسفانه با طرح مخلوط کردن بازیکنان غیربومی، این انگیزه نیز با شکست مواجه شد و بر تیم همان رفت که دیدیم. برای اثبات موضوع میتوان از بازیکنان جوان همان محلههای لشکرآباد، کمپولو، کیان پارس، مسجد سلیمان و ... ترتیب یک بازی با یکی از صاحبنامهای فوتبال ایران را داد تا با مشاهده نتیجه به اشتباه پی ببرند. در خاتمه ضمن یادآوری اینکه متمول و صاحب ثروت هنگفت بودن ولی فارغ از شهرت و محبوبیت در میان مردم بودن نهتنها لذتی ندارد بلکه همانند بازیکن مشهور ولی فراموش شدهای خواهد بود که حتی در گذر خیابان کسی به او سلام هم نمیدهد... .
پس به آقایان شفعیعزاده توصیه میشود در درجه اول به منظور مرهم گذاشتن بر زخم مردم خوزستان و بازگرداندن تنها دلخوشی آنان و به موازات آن حفظ اعتبار و احترام نام خودشان به هر قیمت دوباره مترصد بازگرداندن استقلال خوزستان به جایگاه اصلی باشند.