در اروپا مهاجمی نیست که بتواند به آمار گل‌های گونسالو ایگوآین در مبنای «گل در دقیقه» برسد، زیاد تعجب نکنید چون پسر آرژانتینی رئال مادرید در هر 77 دقیقه یک گل به ثمر رسانده، یعنی 16 گل در این فصل که آمار خیره‌کننده‌ای است. شاید بعد از فصل نقل و انتقالات داغ تابستان خیلی‌ها اعتقاد داشتند با خریدهایی که سران رئال برای بهبود ترکیب تیمشان انجام داده‌اند، نام ایگوآین کم‌کم در میان پروژه کهکشانی‌های 2 محو خواهد شد، حتی خوشبینانه‌ترین حالت ممکن برای او، این بود که از روی نیمکت برای تثبیت موقعیتش بجنگد اما تعصب، شم گلزنی و هوش بالای مهاجم آرژانتینی سبب شد تا هر بار که در زمین حضور پیدا می‌کرد آنقدر می‌درخشید که دیگر هیچ حرف و حدیثی برای عدم حضورش باقی نمی‌گذاشت، گونسالو در این فصل تبدیل به گلزن اول رئال مادرید شد تا مانوئل پیگرینی حلقه مفقوده خط حمله‌اش را پس از مدت‌ها کلنجار رفتن با معماهای غیرقابل حل، پیدا کند. حتی کریم بنزما با آن قرارداد سرسام‌آورش و رائول گونسالس که تبدیل به شمایل اسطوره برنابئو شده، زیر سایه هنرنمایی ایگوآین تبدیل به نیمکت‌نشینان محض شدند. این کلاس بالای مهاجمی است که به ما نشان می‌دهد حتی وین رونی مغرور در هر 105 دقیقه یک گل به ثمر رسانده یا همین برلیان بارسا، لیونل مسی آمار گل‌هایش به هر 103 دقیقه یک گل می‌رسد. گونسالو یک گلزن بالفطره است که خیلی خونسردانه آمار شلیک‌هایش به دروازه حریفان که تبدیل به گل شده‌اند به رقم «6/2 از هر سه‌شوت» می‌رسد. حالا دیگر دیه‌گوی کبیر نیز به خودش اجازه نمی‌دهد تا از روی نام ایگوآین براحتی بگذرد. بدون شک پازل مارادونا که همیشه دچار سرگیجه تاکتیکی است با شماره 9 تکمیل خواهد شد. هرگز نمی‌توان فراموش کرد که این پسر برای دعوت شدنش به دارودسته «آلبی چلستي» چه صبر و بردباری‌ای به خرج داد. او خیلی راحت می‌توانست به خاطر اینکه در فرانسه به دنیا آمده پیراهن آبی خروس‌ها را به تن کند، حتی برای پیوستن به اردوی فرانسوی‌ها دعوتنامه‌ای هم برایش فرستادند ولی در آخر عشق به پیراهن سفید و آبی آسمانی آرژانتین تنها چیزی بود که او را به خود مشغول می‌کرد. این موضوع را می‌توانیم نشانه وطن‌پرستی گونسالو خطاب کنیم چون او بخوبی می‌دانست مردانی که در «باکس» مربیگری آرژانتین قرار می‌گیرند، آنقدر دیوانه هستند که خیلی راحت چشمشان را روی استعدادهای ناب ببندند! اما خب، او ترجیح می‌دهد در جایی بازی کند که هوادارانش برای فراموش کردن شوربختی‌های اجتماعی تنها دلبستگی‌شان فوتبال است. آرژانتین همان سرزمینی است که او با افتخار می‌خواهد تمام و کمال مانند یک سرباز در اختیارش باشد. اما از طرف دیگر این بدان معنی نیست که او ارزش خود را پایین بیاورد چون زمانی که برای حضور در جام جهانی زیر 20 سال به تیم ملی آرژانتین دعوت شد در جواب این مساله گفت: «حاضرم برای آرژانتین بازی کنم اما نه برای تیم جوانان. ترجیح می‌دهم به تعطیلات بروم تا برای آنها بازی کنم!» و بازهم باید به این نکته اشاره کنیم که با حضور لیونل مسی و سرخیو آگرو در ترکیب اصلی، درخشش ایگوآین در چند بازی اخیر آرژانتین شاهکاری است که مارادونا را مجاب می‌کند تا دست از لجبازی‌هایش بردارد. البته او اگر امروز به این مرز آمادگی رسیده، تنها مدیون حضور در ترکیب رئال مادرید است. اگر او می‌تواند در یک لحظه با یک دریبل دوطرفه دروازه‌بان ژرمن‌ها را مقهور کند و گل پیروزی‌بخش بازی کسل‌کننده آلمان – آرژانتین را به ثمر برساند، دقیقا مرور همان نمایشی است که او در ترکیب کهکشانی‌ها به اجرا می‌گذارد. گونسالو درست از آن زمانی که تنها 19 سال داشت و از ریورپلات با مبلغ 13 میلیون یورو به مادرید پیوست خیلی تفاوت کرده، حالا او هر شوتی که به سمت دروازه رقبای رئال می‌زند، ارزش 3 امتیاز طلایی دارد.
ما اگر قرار باشد چند فصل پیش را مرور کنیم خودش نیز به این موضوع اعتراف می‌کند که پرنوسان ظاهر شده: «هر مهاجمی روزهای بدی را نیز پشت سر می‌گذارد، من نیز این کابوس‌ها را گذرانده‌ام، زمان‌هایی که حتی ساده‌ترین توپ‌هايم تبدیل به گل نمی‌شد!»
اما حالا دیگر تمام آن روزهای سیاه تمام شده و به بهترین گلزن دارودسته رئال مادرید بدل شده است.
منبع: Soccernet