دکلان هیل:
هیچگاه روشن نشد این عده چه کسانی بودند، افرادی که از قرار معلوم حاضر بودند 500 تا 600 میلیارد لیره ترکیه را به باد بدهند. سود احتمالی شرط‌بندی می‌توانست هنگفت و بی‌اندازه باشد؛ چنانچه آنها تعداد درست گل‌های زده شده را بدرستی تخمین زده بودند، در آن صورت شرط‌بندهای ناشناس می‌توانستند 25 برابر رقمی را که صرف شرط‌بندی کرده بودند، به جیب بزنند. اما زمانی که«ولی سزگین»، رئیس باشگاه آکثابات سبات اسپور از تلاش برای پرداخت رشوه خبردار شد، همراه با ارول، دروازه‌بانش، تصمیم گرفت، آن را اثبات کند. تلاش برای انجام تبانی به شکست انجامید و بازی یاد شده با تساوی 2 تیم به پایان رسید. 4ماه بعد در اوت 2005سزگین با حمله افراد ناشناس رو‌به‌رو شد و مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او در این حمله بشدت زخمی شد، با این حال از آن حادثه جان به‌در برد. گزارش درباره دیدار ارول با اولگون شناخت کاملی از آنچه را که رخ داده بود، به دست فدراسیون فوتبال ترکیه داد. مدیران 6 بازیکن را به دلیل نقش احتمالی‌شان در تبانی برکنار کردند و 50 هزار لیره ترکیه را به‌عنوان پاداش صداقت در اختیار هاکان اولگون قرار دادند. آنها در عین حال از کنان ارول خواستند با حاضر شدن در کمیسیونی رفتارش را توضیح دهد. ارول در مقابل اطلاع داد، حاضر به دیدار با این هیات نیست. پلیس ترکیه هم دیگر این پرونده را مورد پیگرد قانونی قرار نداد. آنها به احتمال فراوان گفته‌های اصلی ارول را یک شوخی خاص مردم آناتولی تلقی کردند؛ چیزی که تنها مردمان استانبول از آن سر در نمی‌آورند. اینکه در فوتبال ترکیه برای تبانی تلاش‌هایی صورت بگیرد یا حتی حمله‌ای مسلحانه به سبک مافیا رخ دهد، کسی را به شگفتی نمی‌انداخت. لیگ فوتبال ترکیه به خاطر ارتباط دست‌اندرکارانش با سرکرده‌های مافیا شناخته شده است. در نوامبر 2004، چند ماه پیش از تلاش برای تبانی، پارلمان ترکیه دستور داد ارتباط‌ها میان سدات پکر، یک عضو سرشناس مافیا و فدراسیون فوتبال این کشور مورد تحقیق و بررسی قرار بگیرد. گفت‌وگوهای تلفنی همکاران مافیایی پکر شنود شد که آنها چگونه سر مسابقه‌ها با داوران و سران باشگاه‌ها به توافق رسیده و ساخت و پاخت می‌کردند. با این حال گویا نه توجه سیاستمداران توانست از فعالیت‌های بسیار طولانی پکر جلوگیری کند و نه علاقه‌مندی فدراسیون فوتبال ترکیه. حتی اگر سدات پکر تنها فرد تبهکاري بود که با تیمی از سوپرلیگ سروکار داشت، در این صورت هم فوتبال ترکیه با دردسر رو‌به‌رو بود اما او تنها نیست. بشیکتاش استانبول یکی از 3 باشگاه بزرگ فوتبال ترکیه به شمار می‌آید و با تیم‌هایی چون لیورپول یا اینتر قابل مقایسه است. سران بشیکتاش با وجود موفقیت‌شان گرایشی خاص به علاءالدین کاکیچی داشتند. او فرمانده«گرگ‌های خاکستری»، سازمانی شبه‌نظامی بود که در دهه‌های 70 و 80 مخالفان سیاسی را شکنجه کرده و به قتل می‌رساند. کاکیچی در سال‌های دهه 90 وارد دنیای تبهکاری‌های سازمان یافته شد، دست به قتل و کشتار زد و در تجارت مواد مخدر سهیم شد. با این حال زمانی که پلیس او را 30سال پس از شروع یک زندگی سرشار از خشونت و ارعاب دستگیر کرد، دوستان خوب و نزدیکش در تیم فوتبال بشیکتاش به کمک او آمدند. مدیر بشیکتاش ترتیب فرار سازماندهی شده کاکیچی از کشور را داد و برای او گذرنامه‌ای با نام ساختگی فراهم کرد. کنان ارول چگونه می‌توانست در تبانی مسابقه‌ها ماهرانه عمل کند؟ مشاور باهوش من در این‌باره مایکل فرانزسه است. او پسر جان«سانی» فرانزسه، گردن‌کلفت شرور و بدنام مافیایی است. مایکل زمانی که هنوز 30 سالش هم نشده بود، در خانواده مافیایی کولمبو در نیویورک به ریاست رسید. او تا اندازه‌ای شهرت خود را مدیون ارتباط‌های خانوادگی‌اش است اما بخش بزرگ معروف بودنش به خاطر سیستم شیادانه و حقه‌آمیز پرداخت مالیات بنزین است؛ سیستمی که او آن را با مایکل مارکوویتس، کلاهبردار حرفه‌ای مرتبط با مافیای روسیه گسترش داد.
ترجمه: محمد عليجاني بائي