گروه سیاسی: در آستانه ۲۲ بهمن امسال، رسانههای فارسی زبان خارجی به صورت هماهنگ، با انتشار 3-2 کلیپ کوتاه چند ثانیهای مدعی شدند در شهر دهدشت، یکی از شهرهای استان کهگیلویهوبویراحمد، مردم به خیابانها آمده و علیه جمهوری اسلامی شعار میدهند. اگرچه کل مستندات این شبکههای فارسیزبان از ماجرای دهدشت 3-2 فیلم چند ثانیهای بود اما همین کافی بود تا این رسانهها طی ۴ روز پیاپی، گزارشات و برنامههای متعددی درباره آن روی آنتن ببرند.
* داستان دهدشت چه بود؟
هسته اصلی اغتشاش در دهدشت کلا ۷ نفر بودند که با در دست داشتن ۲ پارچهنوشته در یکی از میادین دهدشت جمع شده و شروع به سر دادن شعارهایی علیه جمهوری اسلامی و مقامات نظام کردند. پس از نزدیک به یک ساعت، حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر که از دوستان و همطایفهایهای این افراد بودند نیز با آنها همراه شدند. در نهایت کل افراد حاضر در این تجمع و اغتشاش به کمتر از ۳۰ نفر رسید. با وجود بستن خیابان و شعارهای توهینآمیز، شهروندانی که از این میدان عبور میکردند با این افراد همراهی نکردند. بر اساس گزارش شاهدان عینی، در چند نوبت این افراد با مردمی که نسبت به اقدام آنها معترض شده بودند نیز درگیر شدند.
در نهایت در حالی که هنوز یک ساعت از این ماجرا نگذشته بود، با ورود نیروهای انتظامی، همین تعداد متفرق شده و به کوچههای اطراف متواری شدند. در نهایت همان شب همه ۷ نفر هسته اصلی این اغتشاش دستگیر شدند. ۳ نفر از این ۷ نفر البته توسط مردم عادی دستگیر و تحویل نیروی انتظامی شدند.
همزمان با حضور نیروهای انتظامی و تعقیب این افراد در کوچههای اطراف، با اطلاعرسانی مردم حاضر در صحنه، یک تبعه افغانستانی به نام «م. نورمحمدی» معروف به «احمد لولو» نیز در کوچه مجاور محل اغتشاش دستگیر شد.
در نهایت با دستگیری این 8 نفر، بازپرسی از آنها آغاز شد. ۴ نفر از این افراد که در میان آنها یک دختر جوان نیز حضور داشت، اقرار کردند یک هفته قبل از شب اغتشاش، مقادیری پول دریافت کردند. یک منبع آگاه در این باره به «وطن امروز» گفت تبعه افغان دستگیر شده، وظیفه مدیریت این اغتشاش را برعهده داشته است. این گمان میرود واسطه پرداخت پول نیز همین تبعه افغان دستگیر شده است.
در نهایت پس از بازجوییها، ۳ نفر از این ۷ نفر فردای دستگیری آزاد شدند اما ۴ نفر دیگر تا تکمیل شدن بازجوییها و مشخص شدن منبع پولهای پرداختی، همچنان در بازداشت به سر میبرند. مردم دهدشت نیز که در جریان این اغتشاش با عوامل آن درگیر شده بودند؛ روز جمعه تجمعی برگزار کرده و از این قبیل اقدامات ابراز انزجار کردند.
* بزرگنمایی در انعکاس
ماجرای دهدشت یک اغتشاش کوچک و چند دقیقهای بود اما رسانههای فارسیزبان ضدایرانی تلاش کردند با بزرگنمایی، آن را به عنوان شروع اعتراضات در ایران قلمداد کنند. یکی از محورهایی که این رسانهها به صورت پررنگ روی آن مانور دادند، سرایت این اغتشاش به بقیه نقاط کشور بود. درهمین راستا هشتگ از دهدشت تا تهران در فضای مجازی بویژه در شبکه ایکس منتشر و از سوی شبکههای تلویزیونی ضدایرانی منعکس شد اما راه به جایی نبرد.
با این حال اما ماجرای قتل یک دانشجوی دانشگاه تهران توسط سارقان، زمینه لازم را برای مانور مجدد این شبکههای تلویزیونی و عوامل داخلی آنها فراهم کرد. به گزارش خبرگزاریها، ساعت ۲۰:۲۰ چهارشنبه گذشته جوان ۱۹ سالهای به نام امیرمحمد خالقی که دانشجوی دوره کارشناسی رشته مدیریت کسبوکار دانشگاه تهران بود، در محدوده بزرگراه جلال آلاحمد، نبش کوچه جنت، در دام زورگیران خشن گرفتار شد. زورگیران سوار بر یک دستگاه موتوسیکلت بودند که شماره پلاکشان را با ماسک پوشانده بودند. مردان موتورسوار با دیدن کولهپشتی دانشجوی جوان به سمت او هجوم بردند و ترکنشین با چاقویی که در دست داشت ۲ ضربه به جوان دانشجو زد و سپس کولهپشتی او را قاپید و فرار کردند. به دنبال این حادثه، دانشجوی ۱۹ ساله به بیمارستان انتقال یافت اما جانش را از دست داد. با شروع تحقیقات پلیسی، دوربینهای مداربسته بررسی و معلوم شد زورگیران خشن با انگیزه سرقت کولهپشتی به جوان دانشجو حمله کردهاند.
با اعلام درگذشت این دانشجو، تعدادی از دانشجویان مستقر در کوی دانشگاه در کانالهای خبری منتسب به دانشگاه تهران اعلام کردند در اعتراض به نبود امنیت در اطراف کوی، بعدازظهر جمعه تجمعی را در محل کوی و اطراف مسجد کوی برگزار خواهند کرد.
همزمان فراخوانهایی در شبکههای اجتماعی ضدانقلاب که در جریان شورشهای سال ۱۴۰۱ ایجاد و فعال شده بودند، برای تجمع اعتراضی نسبت به قتل این دانشجو منتشر شد.
بعدازظهر جمعه نیز تعدادی از دانشجویان (حدود ۲۰۰ نفر) در اطراف مسجد کوی جمع شده و نسبت به نبود امنیت لازم در برخی خیابانهای اطراف کوی اعتراض کردند.
با گذشت نیم ساعت از آغاز این تجمع، در حالی که این اعتراض صرفا بر نبود امنیت در اطراف خوابگاههای کوی دانشگاه متمرکز بود و دانشجویان خواستار افزایش امنیت در این خیابانها بودند، ناگهان به واسطه شعارهای تعدادی از دانشجویان این تجمع به تنش کشیده شد که البته با توجه به فراخوانهای شبکههای تلویزیونی خارج از ایران برای ایجاد اغتشاش، این موضوع قابل پیشبینی بود.
یکی از دانشجویان حاضر در این تجمع به «وطن امروز» گفت عامل اصلی به تنش کشیده شدن تجمع و اعتراض دانشجویان، یک دانشجوی دختر بود. این دانشجوی دختر ناگهان با فریاد و سر دادن شعارهای ساختارشکن به سمت یکی از نیروهای حافظ امنیت در دانشگاه حملهور شد و همین موضوع زمینه به تنش کشیده شدن تجمع دانشجویان را فراهم کرد. با وجود حضور سرپرست دانشگاه تهران در میان دانشجویان معترض اما این دانشجوی دختر به همراه چند دانشجوی دیگر که تعداد آنها به ۱۵ تا ۲۰ نفر رسیده بود، تلاش کردند مانع آرام شدن فضای تجمع شوند. در نهایت حدود ۲۰ نفر از افراد حاضر در این تجمع شروع به سر دادن شعارهای ساختارشکنانه کرده و در ادامه تلاش کردند با خروج از دانشگاه، وارد خیابانهای اطراف شده و تنش را به خیابانها بکشانند که البته با هوشیاری نیروهای حراست دانشگاه، این تلاش آنها ناکام ماند.
نکته قابل تامل درباره تنش در تجمع کوی دانشگاه تهران، ادعاهای غیرواقعی مبنی بر ورود افراد موسوم به لباس شخصی به محوطه کوی و برخورد با دانشجویان بود. این ادعاهای کذب نیز به این دلیل مطرح شد که فضای تجمع در ابتدا کاملا غیرسیاسی بود و مطالبه دانشجویان تجمعکننده از مسؤولان دانشگاه، افزایش امنیت کوچههای اطراف دانشگاه برای جلوگیری از حضور سارقان بود، لذا زمینه برای به تنش کشاندن تجمع فراهم نبود. به همین دلیل سناریوی برخورد یک نیروهای حفاظت دانشگاه با یک دختر دانشجو مطرح شد تا فضای تجمع احساساتی و هیجانی شده و شرایط برای تنش و دادن شعارهای سیاسی فراهم بشود. یعنی همان چیزی که رسانههای ضد انقلاب پس از قتل دانشجوی دانشگاه تهران به دست زورگیران دنبال آن بودند.
با انتشار فیلمها و اخبار مربوط به تجمع کوی دانشگاه تهران، همزمان در شبکههای اجتماعی، برخی اکانتها و کانالهای فیک دانشجویی، با ملتهب نشان دادن فضا، اخبار دروغی درباره ورود نیروی انتظامی یا افراد موسوم به لباس شخصی به محوطه کوی و ضرب و جرح دانشجویان منتشر کرده و فراخوانهایی برای برگزاری تجمع در سایر دانشگاهها منتشر کردند.
* خالقی بهانه است
۲ زورگیر در یکی از خیابانهای اطراف کوی دانشگاه تهران، هنگام سرقت کولهپشتی یک دانشجو، ضرباتی به وی وارد میکنند که منجر به قتل آن دانشجو میشود. عدهای از دانشجویان ساکن کوی نیز تجمعی برگزار کرده و خواستار تامین امنیت بیشتر در خیابانهای اطراف کوی میشوند اما چرا باید این تجمع تبدیل به تنش شده و علیه نظام سیاسی و مقامات کشور شعار داده شود؟
ماجرا مشخص است؛ همان دستهایی که با پولپاشی، چند نفر جوان را در یک شهر دورافتاده اجیر میکنند تا ولو چند دقیقه هم که شده، در یک خیابان علیه جمهوری اسلامی و مقامات کشور شعار داده و فیلم آن را به تلویزیونهای فارسیزبان ضدایرانی ارسال کنند، همان دستها، ماجرای قتل یک دانشجو توسط سارقان را نیز بهانه میکنند تا ناآرامی در دانشگاههای کشور را در دستور کار قرار دهند.
خط خبری رسانههای آشوبطلب خارجی برای برجستهسازی اغتشاش کوچک و چند دقیقهای در دهدشت، دقیقا همان خط خبریای است که در جریان تنش در تجمع تعدادی از دانشجویان کوی دانشگاه تهران دنبال شد. درباره اتفاقات دانشگاه تهران، این نکته حائز اهمیت است که برنامهریزان بیرونی تلاش میکنند با استفاده از کلیدواژه «کوی دانشگاه»، ادراکسازی کرده و حوادث کوی دانشگاه در سال ۷۸ را مجددا ذهنیتسازی کنند.
همزمان با اتفاقات دانشگاه تهران، شبکه گسترده رسانههای معاند در راستای القای گسترده شدن اعتراضات، اقدام به انتشار فیلمهای قدیمی از شورش پاییز ۱۴۰۱ در برخی شهرها کردند و مدعی شدند پس از اتفاقات دانشگاه تهران، مردم در دیگر شهرهای ایران نیز دست به اعتراض و شورش زدهاند!
این اقدامات نشان میدهد عامل یا عاملان بیرونی، در حال تست شرایط برای شروع ناآرامی در ایران هستند.
به همین خاطر تلاش میکنند هر اتفاقی را زمینه ایجاد یک اعتراض، تنش یا احیانا شورش کنند.
ایجاد ناآرامی و ناامنی در ایران نیز موضوعی است که طرف خارجی انگیزه لازم را برای آن داراست.
تنها چند روز پس از حمله نظامی رژیم صهیونیستی به ایران، در حالی که ایران صراحتا اعلام کرد به این اقدام رژیم صهیونیستی پاسخ نظامی خواهد داد، بنیامین نتانیاهو یک فایل تصویری منتشر و جمهوری اسلامی را به ایجاد دور جدیدی از ناامنیهای داخلی تهدید کرد. او حتی با نام بردن از شعار شورش ۱۴۰۱ یعنی «زن، زندگی، آزادی» علنا این پیام را به ایران منتقل کرد که هم در پشت صحنه شورشهای ۱۴۰۱ قرار داشته و هم امکان فعالسازی مجدد این شورشها را دارد.
مقامات ارشد رژیم صهیونیستی پس از آتشبس در لبنان و به صورت ویژه پس از آتشبس در غزه، بارها به صورت رسمی اعلام کردند به تاسیسات هستهای ایران حمله نظامی خواهند کرد. خط عملیات روانی حمله نظامی به ایران همچنان از سوی رسانههای رژیم صهیونیستی و رسانههای آمریکایی دنبال میشود. کما اینکه هفته گذشته نیز روزنامه واشنگتنپست در گزارشی به نقل از مقامات رژیم صهیونیستی مدعی شد ارتش این رژیم طرح حمله به تاسیسات هستهای ایران را تمام کرده و از موفقیت آن کاملا مطمئن است. واشنگتنپست در ادامه مدعی شد ارتش رژیم صهیونیستی در ماههای آینده و به صورت مشخص در میانه سال جاری میلادی، تاسیسات هستهای ایران را با بمبهای سنگرشکنی که اخیرا ترامپ مجوز تحویل آنها به ارتش رژیم را داده است، بمباران خواهد کرد.
در همین راستای رسانههای صهیونیستی و آمریکایی در مطالب انبوهی که منتشر کردهاند، فاش کردند سرویسهای امنیتی آنها در حال تدارک یک سلسله شورشهای داخلی در ایران هستند تا توان جمهوری اسلامی را به جای ارتقای سیستم دفاعی و آمادگی در مقابل حمله احتمالی رژیم اشغالگر قدس، به سمت مقابله با این شورشها و مهار آن منحرف کرده و از این طریق هدر دهند. به همین خاطر این موضوع کاملا قابل پیشبینی بود که آنها مجموعه اقداماتی را برای آغاز شورش و ناامنی در ایران تست کنند.
نکته دیگری که درباره افزایش تحرکات برای ناامنی و شورش در ایران قابل تامل است، ماجرای قطع موقت بودجهها و اصطلاحا فاندهایی است که دولت آمریکا طی سالهای اخیر به اپوزیسیون خارجنشین ایران داده است.
به اعتقاد کارشناسان، افراد و کلونیهای فاندبگیر که طی سالهای اخیر به بهانه مبارزه با جمهوری اسلامی و پیگیری اهداف و نقشههای آمریکا در ایران، صدها میلیون دلار از USAID دریافت کرده بودند و ثروت بادآوردهای را به جیب زدهاند، حالا برای متقاعد کردن ترامپ برای از سرگیری پرداخت این مبالغ، تلاش میکنند با خرج کردن بخشی از این پولها، عوامل داخلی خود را برای ایجاد التهابات و ناامنیها در ایران سر خط کنند.
در واقع فاندبگیرها با این قبیل اقدامات، تلاش میکنند به ترامپ بقبولانند دسترسیهایی در ایران دارند تا ترامپ با برقراری مجدد مواجب آنها، مجددا روی این قبیل اقدامات علیه ایران سرمایهگذاری پرخرجی انجام دهد.
* ادامه پروژه ناامنی
وضعیت خارجی ایران، انگیزه رژیم صهیونیستی و نقشه ترامپ برای اعمال فشار حداکثری بر ایران برای گرفتن امتیازات بزرگ نشان میدهد برنامه آنان برای ایجاد یک سلسله ناآرامی در ایران جدی است. اگرچه انرژی و ظرفیتهای داخلی آنان در جریان شورش پاییز ۱۴۰۱ تا اندازه زیادی خرج شد و بسیاری از شبکههای داخلی آنان برای سرویسهای امنیتی ایران لو رفت و اصطلاحا کور شد اما آنان امیدوارند بتوانند از طریق برخی زمینهها مانند مسائل اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، همچنین با چشم امید داشتن به برخی اقدامات که میتواند منجر به تعمیق برخی گسلهای اجتماعی در ایران شود، مجددا پروژه ایجاد ناامنی در ایران را دنبال و محقق کنند.
در این بین، مسائل اقتصادی سهم ویژهای در طراحی نقشه دشمن خارجی برای ایجاد التهاب در ایران دارد. تجربه شورش ۱۴۰۱ به آنها نشان داده است این قبیل شورشها تا زمانی که با جذب و همراهی تودههای مردم همراه نشود، راه به جایی نخواهد برد. از همین رو آنها بر روی وضعیت اقتصادی و نارضایتی مردم از وضعیت معیشتی حساب ویژهای باز کردهاند تا این بار به هر بهانهای، اگر توانستند یک التهاب اجتماعی و ناامنی ایجاد کنند، روی همراهی بخش بزرگی از جامعه به نسبت آنچه در پاییز ۱۴۰۱ رخ داد حساب کنند.
ذکر این واقعیت لازم است که اکنون به نسبت سال ۱۴۰۱ برخی زمینهها و گسلهای اجتماعی مانند گسلهای مذهبی و قومیتی تا حدودی ترمیم شده است، بویژه واگذاری سمتهایی در دولت و استانها به اقوام و مذاهب فراگیر در آن استانها و مشارکت بیشتر مردم آن استانها در تصمیمگیریها توانسته است مانع بهانهجویی و شیطنت عوامل بیرونی برای ایجاد التهاب و ناآرامی اجتماعی شود، با این حال اما برخی زمینههای دیگر بویژه زمینههای فرهنگی و اجتماعی، اگرچه نسبت به سال ۱۴۰۱ کمرنگتر شده اما همچنان وجود دارد.
به همین خاطر این احتمال داده میشود که طی ماههای آینده شاهد سلسله اقداماتی مانند آنچه در دهدشت یا دانشگاه تهران رخ داد باشیم.
این موضوع ضرورت هوشیاری دستگاههای تصمیمگیر حاکمیتی مانند دولت را گوشزد میکند. تصمیمات اقتصادی دولت، بویژه تصمیماتی که میتواند منجر به حفظ قدرت خرید یا توانمندسازی طبقات ضعیف جامعه شود، نقش کلیدی در خنثیسازی طراحیهای بیرونی برای ایجاد التهاب اجتماعی در داخل دارد. اقداماتی مانند کالابرگ الکترونیک که فعلا مقرر شده در ۲ نوبت به ۷ دهک جامعه داده شود میتواند به عنوان یارانههای دولت برای حفظ قدرت خرید این طبقات موثر باشد. تداوم این قبیل اقدامات حتما موثر است و میتواند از قدرت خرید مردم و طبقات فرودست در مقابل موجهای تورمی محافظت کند. یکی دیگر از اقدامات دولت، باید مساله مدیریت قیمت ارز و جلوگیری از افزایش غیرواقعی قیمت اجناس باشد.