كميل نقيپور:
هر چند با شروع مناظرات تلویزیونی، موج مناظرههای سیاسی در کشور بار دیگر آغاز شده است اما میتوان گفت، همچنان اظهارات کاندیداهای دهمین دوره ریاست جمهوری در مناظرههای انتخاباتیشان بر این مناظرات سایه انداخته و مورد استناد کارشناسان و تحلیلگران قرار میگیرد. در همین راستا در مناظره «بررسی طرح هدفمند کردن یارانهها» که روز شنبه با حضور «عبدالرضا داوری» عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی و «رجبعلی مزروعی» عضو مرکزیت جبهه مشارکت در دانشگاه لرستان برگزار شد، داوری به اظهارات محسن رضایی درباره «شاخص فلاکت» واکنش نشان داد. داوری در قسمتی از این مناظره به برخی «شاخصسازیها» توسط منتقدان دولت بشدت انتقاد کرد و با اشاره به طرح شاخص «فلاکت» توسط محسن رضایی در جریان مناظرههای انتخاباتی اظهار کرد، وی این شاخص را از روی صحبتهای انتخاباتی «جان کری» نامزد انتخاباتی آمریکا برداشته است. داوری تصریح کرد: شاخص «فلاکت» حربه دموکراتها برای مقابله با جمهوریخواهان در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 آمریکا بوده است. از سوی دیگر با توجه به آنچه که در دانشنامه آزاد در تعریف شاخص فلاکت آمده است، گفته شده «این شاخص یک نشانگر اقتصادی است که توسط اقتصاددان «آرتور اکان» تبیین شدهاست» و با بیان اینکه در انتخابات آمریکا دموکراتها از این حربه برای مغلوب کردن رقبای خود استفاده میکردند، میآورد: «جیمی کارتر کاندیدای ریاست جمهوری سال ۱۹۷۶ ایالات متحده نیز در رقابتها، به این شاخص اشارات فراوانی داشت که در آن زمان در حدود ۱۴ درصد بود و گفت، کسی که موجب چنین رقم بالایی از فلاکت است حتی حق خواستن رای و رئیسجمهور شدن را هم ندارد. البته در زمان خود کارتر این شاخص به بالای 20 درصد رسید و وی مقهور رونالد ریگان شد. محسن رضایی کاندیدای ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ نیز در مناظره تلویزیونی با محمود احمدینژاد، به افزایش این شاخص به نزدیکی ۴۰ درصد در طول دوره ریاست احمدینژاد اشاره کرد و گفتههای احمدینژاد دال بر بهبود وضعیت کشور را رد کرد». البته در همان مناظره، احمدینژاد با ارائه آمارهای رسمی بانک مرکزی، غیرواقعی بودن اظهارات رضایی را ثابت کرد و اختلاف رای 24 میلیونی دکتر احمدینژاد با محسن رضایی که خود را «معمار نوین اقتصاد» میخواند، نشان داد مردم نیز این اظهارات را جدی نگرفتهاند. بسیاری بر این عقیده بودند که اینگونه «سخن گفتن» رضایی در راستای پروژه سیاهنمایی علیه دولت که توسط مرد پشت پرده انتخابات هدایت میشود، به کار برده شده است؛ شیوهای که پس از انتخابات نیز با همنوا شدن یک هفتهای محسن رضایی با موسوی و کروبی و دمیدن بر تنور احتمال تقلب ادامه پیدا کرد، هر چند پس از درخواست رضایی مبنی بر شمارش مجدد 10 درصد صندوقها و عدم تغيير آرا، مجبور شد با ارسال نامهای ادعای تقلب در انتخابات را پس بگیرد. رضایی که پس از انتخابات نیز بسیار سعی کرد با ارائه قالبها و طرحهای نوین(!) از هر فرصتی برای مطرح شدن در دنیای سیاست استفاده کند، همواره پس از ارائه طرحهای پساانتخاباتی خود با مخالفت کارشناسان و چهرههای سیاسی مواجه شد. شاید بتوان ارسال نامه وی به مقام معظم رهبری پس از نهم دی ماه را از مهمترین تلاشهای او برای فضاسازی سیاسی برای خود عنوان کرد. این در حالی است که به نظر میرسد، رفتارهای رضایی همافزای پروژه «نه احمدینژاد» بود که توسط برخی پیگیری میشد که البته رای بالای احمدینژاد باعث شد، همه آنها در شکست سیاسیای که از سوی مردم به آنها تحمیل شد، سهیم باشند.