آزاده حسن‌پور*:
بابونج، باوینه، بابونه روحی و بابونه شیرازی نام‌های گیاهی است که بیشتر ما آن را با نام بابونه می‌شناسیم. این سبزی صحرایی که در این فصل در بازار یافت می‌شود دارای خواص بسیاری است. یکی از متداول‌ترین غذاهایی که با این گیاه تهیه می‌شود بابونه‌پلو(غذای بومی شیرازی) است. البته چای بابونه هم گواراست.
خواص:
در طب سنتی، طبع این گیاه گرم و خشک عنوان شده است. مصرف بابونه موجب ازدیاد گلبول‌های سفید در بدن می‌شود. همچنین خاصیت ضدعفونی‌کنندگی و میکروب‌کشی قوی دارد. مصرف چای بابونه خستگی را از بدن دفع می‌کند و در صورتی که بابونه در دهان جویده شود، موجب رفع تاول خواهد شد.
موارد احتیاط در مصرف این گیاه عبارتند از:
1- مصرف آن برای خانم‌های باردار مضر است.
2- توصیه می‌شود افرادی که دچار فشارخون بالا هستند از بابونه استفاده نکنند.
3- زیاده‌روی در مصرف این گیاه برای اشخاصی که دچار ناراحتی‌های قلبی و فلج عضلات هستند مضر است.
4- بابونه ناسازگار با گردو، پسته و مواد دارای تانن است.
چای بابونه
یک قاشق غذاخوری بابونه تازه یا خشک را به همراه یک تکه نبات در ظرفی ریخته و 2 لیوان آب سرد به آن می‌افزاییم. وقتی آب جوش آمد، شعله را کم کرده، به مدت يك الي 3 دقیقه می‌گذاریم دم بکشد.
تذکر:
چای بابونه را باید تازه‌دم مصرف کرد، در غیر این صورت خیلی سریع تلخ می‌شود.
بابونه‌پلو
این غذا در میان مردم شیراز طرفداران زیادی دارد و مانند سبزی‌پلو آماده می‌شود، تنها باید در اقلام سبزی، بابونه نیز افزوده شود (البته معمولاً بابونه خشک). همین‌طور می‌توان در کوکو سبزی نیز از بابونه به همراه سبزیجات دیگر استفاده کرد، ولی به دلیل طعم تلخی که با آب پیدا می‌کند نباید از آن برای تهیه آش، سوپ و هر غذای آبدار دیگر استفاده کرد.