حسین فرحبخش یا همان «حف» دیگر نامی شناخته شده و البته پرتکرار در گزارشهای مرتبط با آسیبشناسی سینمای ایران در 2حوزه فیلمهای مبتذل و مافیای اکران است. کسی که خود مصرانه از عملکرد خود در سینما دفاع میکند و تأثیرگذاری مثبت آثارش بر جریان کلی سینمای ایران را بیش از مضرات «احتمالی»(!) آنها میداند. فرحبخش پس از فروش نهچندان چشمگیر «آقای هفترنگ» این روزها هم شاهد شکست سنگین «سلام بر عشق» در اکران عمومی است. فرحبخش همزمان با اکران «آقای هفترنگ» با اعتماد به نفس کامل در گفتوگویی با همشهری جوان حاضر شد و بر صندلی پدرخوانده سینمای ایران تکیهزد تا دیدگاههای غریب خود را صراحتا اعلام کند. این روزها و همزمان با اکران «سلام بر عشق» بازخوانی آن نظرات خالی از لطف نیست؛
مافیا:
نباید به کلمه مافیا توهین کنیم، کلمه مافیا خیلی بزرگ است. من فکر میکنم اصلا در ایران در هیچ زمینهای مافیا نداریم. در سینمایی که 80 درصدش دولتی است و تمام قدرتش دست دولت است این کلمه خندهآور است.
ابتذال: چیزهایی که خلاف اخلاق و خلاف عرف جامعه است، مبتذل است. اما چیزهایی که ما (پویا فیلم) در فیلمهایمان داریم برخلاف عرف و اخلاق جامعه نیست. فیلم بد داریم، خیلی هم داریم. خود من هم فیلم بد ساختهام، نمیخواستم اما خب نتیجه این شد. بقیه هم نمیخواهند فیلم بد بسازند. اما نمیتوانی بگویی ابتذال. ابتذال معنی بدی دارد؛ وقتی فیلمی مبتذل باشد اصلا باید از نمایشش جلوگیری شود.
شوخیهای نامتعارف:
نه این برداشت (مبتذل بودن این شوخیها) مربوط به یک ذهن و تفکر مریض است. من میگویم اینکه شما فکر میکنید نشان دادن صحنهای که خارج از عرف است، ایراد دارد به خاطر ذهن مریضتان است. کسانی که در بازبینی نشستهاند صد برابر از شما دقیقتر هستند و با ذرهبین فیلم را میبینند.
بازسازی فیلمها:
بازسازی از بعضی از فیلمهای قدیمی هیچ اشکالی ندارد. در همه جای دنیا هم این اتفاق میافتد، به شرط اینکه بتوانی و بلد باشی که شرایط روز را در فیلمت وارد کنی، هم از لحاظ اخلاقی، هم سیاسی
و هم امنیتی.