حسین جوادی
در لابه‌لای ورق‌های کتاب کیمیاگر جمله‌ای مجذوبم می‌کند: «خداوند دعای آنانی را می‌شنود که می‌خواهند نفرت از آنها گرفته شود». اما آیا زمانی که تصمیم می‌گیرید به خاطر له شدن شخصیت‌تان بخشش را کنار بگذارید تا آن کسی که این بلا را به سرتان آورده کاملا متوجه خطایش شود فكر مي‌كنيد حق با شماست؟ بله، حق با شماست! چندبار واژه بخشیدن را در لغتنامه ذهن‌تان مرور می‌کنید؟ بدون شک اتفاقات تراژدیک این روزهای فوتبال انگلیس موجب شده تا صحنه دست ندادن وین بریج با جان تری را قبل از بازی من‌سیتی - چلسی یک بار، دوبار یا سه‌بار متوالی مرور کنیم و با این سوال که آیا وین‌بریج تصمیم درستی مبنی بر تحقیر تری گرفته، ذهنمان را مشغول می‌کنیم. البته با مرور 3 فاکتور به این نتیجه می‌رسیم که بریج کار درستی کرده است.
3- از پایین به بالا، اتفاق ناخوشایند و رسوایی اخلاقی جان تری که سنجاق‌شده به زندگی خصوصی و البته سابق وین بریج است، سبب شده او در مرکز توجه رسانه‌ها قرار بگیرد و همین موضوع آرامش را از وی سلب کرده است.
2- احساس سایه نگاه سنگین فوتبالی‌های جزیره که بالطبع هیچ‌کس نمی‌خواهد آن را تجربه کند (بدون شرح!)
1- نخستین فاکتور که در آخر به آن اشاره می‌کنیم، خداحافظی اجباری از تیم ملی که واقعا گرفتن این تصمیم در آستانه بازی‌های جام جهانی برای بریج خیلی سخت بود. حتی اگر او را مهره‌ای نیمکت‌نشین نیز بدانیم ولی باز هر بازیکنی دوست دارد تجربه حضور در جام جهانی را داشته باشد.
با مرور این 3 فاکتور می‌توان به این موضوع اشاره کرد که بریج به نوع خودش جواب سکوت چند هفته‌ای‌اش را به رسانه‌ها و جامعه فوتبال جزیره داده است.
بی‌اعتنایی و سکوت دقیقا همان حلقه مفقوده‌ای است که خیلی‌ها نمی‌توانند با آن کنار بیایند ولی اگر بتوانند از یکسری قوانین بی‌اعتنایی استفاده کنند ظاهر مخالف امور نیز محو می‌شود. البته 2 راه وجود دارد که به آرامشی ژرف برسید: 1- بخشش 2- بی‌اعتنایی، شاید بخشش راحت‌تر باشد چون زمان واقعیت را مشخص خواهد کرد.
فراموش کردن این مساله برای وین بریج آنقدر درناک است که حتی نگاهش را هم از نگاه به پایین‌دوخته جان تری می‌دزدد. رسم و رسوم دست دادن قبل از شروع هر نبرد سنتی است که حتی بوکسورهای سنگین‌وزن با ساییدن دستکش‌هایشان روی هم آن را اجرا می‌کنند ولی بریج باز هم دست راستش را از کنار جان عبور می‌دهد تا به کاپیتان لندنی‌ها نشان دهد خیانت او به هم‌تیمی‌اش غیرقابل بخشش است. به هر صورت چلسی در استمفوردبریج از دریچه خرافه‌پرستان انگلیسی دچار نحسی شد تا در برابر هوادارانش به بدترین شکل ممکن تحقیر شود؛ شكست 2 - 4 ! حتی رومن آبراموویچ هم از این موضوع رنج می‌برد که چرا باید تاوان فساد اخلاقی ستاره‌های گرانقیمتش را اینگونه پرداخت کند. حتی دامنه این تراژدی به فابیو کاپلو هم می‌رسد، او در لابه‌لای آخرین حرف‌هایش می‌گوید: «جان تری هرگز کاپیتان نخواهد شد. حتی اگر بعد از جام جهانی نیز هدایت این تیم را بر‌عهده داشته باشم، باز هم او را برای بستن بازوبند کاپیتانی انتخاب نخواهم کرد». کاپلو این حرکتش را تنها به این دلیل انجام می‌دهد که احساس مسؤولیتی سنگین در برابر آینده کودکانی دارد که الگوهای رفتاریشان را از روی ستاره‌های فوتبال می‌سازند.
جان تری شنبه بعدازظهر در استمفوردبریج غروب کابوس‌واری را گذراند و معلوم نیست تا کی باید تقاص پس بدهد؟ البته مزد خیانت چیزی نیست که بتوان براحتی از کنارش گذشت ولی چیزی که برای جامعه فوتبال انگلیس اهمیت دارد این است که آنها چگونه می‌توانند الگوهای رفتاری بازیکنان را تغییر دهند تا شاید از منجلاب ایجاد شده رهایی یابند.