وطن‌امروز:
اعتیاد به ماده مخدر «کراک» که همان هروئین غنی شده است، سال‌های اخیر گسترش چشمگیری داشته، به گونه‌ای که افزایش تعداد مصرف‌کنندگان این ماده افیونی و رواج استفاده از آن در میان معتادان خیابانی بر نیاز فراهم ساختن خدمات درمانی ارزان برای این افراد، افزوده است. عباس دیلمی‌زاده، مدیر عامل انجمن خیریه تولد دوباره، چند وقت پیش اعلام کرد: بنا بر آمارهای
به دست آمده، اکثر مصرف‌کنندگان کراک فقیر هستند و برای درمان آنها باید خدماتی که مناسب وضع اقتصادی آنهاست طراحی شود. مدیر عامل انجمن خیریه تولد دوباره که از بزرگ‌ترین سازمان‌های غیردولتی در زمینه اعتیاد در ایران است، با اعلام وجود ۵۰۰ هزار مصرف‌کننده کراک در کشور، خواستار گسترش خدمات درمانی ارزانقیمت برای معتادان به این ماده مخدر شد. بنا بر اظهارات دیلمی‌زاده، بیش از ۱۰۰ هزار نفر از جمعیت مصرف‌کنندگان کراک در ایران، درآمد روزانه کمتر از 2هزار تومان دارند و استفاده از خدمات درمانی موجود برای آنها مقدور نیست. کراک نوعی ماده مخدر صنعتی جدید است که طی سال‌های اخیر به یکی از الگوهای جدید مصرف مواد اعتیادآور در ایران تبدیل شده است. در کشورهای غربی و آمریکای شمالی واژه «کراک» به ماده اعتیادآور محرکی اطلاق می‌شود که به‌طور مصنوعی در آزمایشگاه تهیه می‌شود. درمان نگهدارنده با متادون (MMT) از موفق‌ترین روش‌های کاهش آسیب در جهان شناخته می‌شود و بسیاری از کشورهای جهان با راه‌اندازی کلینیک‌های متادون از میزان مرگ و میر معتادان خیابانی و آلودگی آنها به بیماری‌های عفونی نظیر ایدز و هپاتیت کاسته‌اند. ماده اولیه تهیه این نوع کراک«کوکائین» و تفاله برگ‌های درخت کوکاست. اما در ایران واژه کراک به نوعی ماده مخدر اطلاق می‌شود که در ساخت آن از هروئین، قرص‌های خواب‌آور و داروهای شیمیایی استفاده می‌شود. به گفته دیلمی‌زاده هم اکنون کلینیک‌های متادون (MMT) در ایران تنها ظرفیت پذیرش ۱۵هزار نفر را دارند و بدین ترتیب بیش از ۱۰۰هزار معتاد به کراک امکان استفاده از این مراکز را پیدا نخواهند کرد. در این نوع درمان که یکی از رایج‌ترین روش‌های کاهش آسیب‌های اعتیاد در جهان محسوب می‌شود، معتادان به مواد مخدری نظیر هروئین و تریاک زیر نظر پزشک، متادون (داروی شیمیایی که اثرات مشابهی نظیر هروئین بر مغز دارد) را جایگزین ماده مخدر می‌کنند. کسانی که از این روش درمانی استفاده می‌کنند، با نظر پزشک معالج، بتدریج با پایین آوردن میزان مصرف متادون، همراه با دریافت مشاوره‌های روانشناسی و حمایت مددکاران، در یک فرآیند تدریجی (که می‌تواند گاه تا چند سال ادامه یابد) وابستگی جسمی و روانی خود به ماده مخدر را قطع می‌کنند.