حضور در سطح اول فوتبال اروپا و جهان؛ یک آدم معمولی هرگز نمی‌تواند چنین رکورد جاودانه‌ای را از خودش برجای بگذارد بنابراین کسی که توانسته این کار را بکند، آدمی معمولی نیست. طی 2دهه اخیر، مربیان زیادی در فوتبال اروپا ظهور و سقوط کردند. خیلی‌ها آمدند، قهرمان شدند یا نشدند و نهایتا چند سالی در یک تیم حضور داشتند و رفتند ولی او ماند؛نتيجه نگرفت و ماند؛ قهرمان شد و ماند، خرابکاری کرد و ماند، فحش شنید و ماند، بهترین تیم جهان را درست کرد و باز هم ماند، هر فصلی که به پایان می‌رسد، می‌گویند او دیگر می‌رود، خودش اما بعد از یک استراحت چند روزه و تجدید قوا، دوباره باتری‌هایش شارژ می‌شود و باز هم می‌گوید که فعلا کار می‌کنم. این پیرمرد 68 ساله اسکاتلندی انگار خستگی را نمی‌شناسد. هر فصل نسبت به فصل گذشته حریص‌تر و مشتاق‌‌تر می‌شود و هنوز هم در این سن و سال از یاد گرفتن حرف می‌زند. تردید نکنید که سرالکس فرگوسن آدم عجیبی است. زیادی هم نمی‌شود سر به سرش گذاشت. اگر باور ندارید، از بکام، نیستلروی، یاپ‌استام، کریس رونالدو، گابریل هاینتزه و... بپرسید! اینها نمونه‌ای است از حرفهای عجیب او که پیش از این کمتر به آنها اشاره شده است.
دمپایی‌هات رو چند خریدی؟
پل اینس، بازیکن بزرگی بود. او سال‌ها برای فرگوسن بازی کرد و در منچستر یکی از مهره‌های تاثیرگذار محسوب می‌شد. فرگی یک‌بار حسابی او را تحویل گرفت و درباره‌اش گفت:«من همیشه گفتم که وقتی یه بازیکن در دوران اوج خودشه، احساس می‌کنه می‌تونه قله اورست رو با دمپایی فتح کنه. این پسره، پل هم همینجوریه». گرچه همین حرفهای فرگوسن هم کنایه‌آمیزند ولی چند سال بعد وقتی زیر سر اینس بلند شد و فیلش یاد هندوستان کرد، فرگوسن براحتی او را از یونایتد بیرون انداخت و به روی مبارکش هم نیاورد!
وقتی رئیس قاط می‌زند
فرگی آدمی است که زیاد نمی‌شود به پر و پایش پیچید. آنهایی که جرات کرده‌اند و به او گیر داده‌اند، جواب‌‌های دندان‌شکنی از رئیس گرفته‌اند. مثلا زمانی که خوآن سباستین ورون آرژانتینی به یونایتد آمد و مدام از سوی رسانه‌ها مورد انتقاد قرار می‌گرفت، تعدادی خبرنگار بعد از یکی از بازی‌های یونایتد، فرگوسن را احاطه کردند و از او درباره علت عدم نمایش عالی ورون (که با قراردادی سنگین به منچستر آمده بود) پرسیدند. فرگی ناگهان قاطی کرد و با فریادهای رعد‌آسایش گفت: «ولم کنین لعنتی‌‌ها! من لعنتی با شماها حرف نمی‌زنم. اون لعنتی بازیکن بزرگیه. شما لعنتیا هم از دم احمقین!»
فوتبال چقدر بلدی؟
داستان درگیری‌های لفظی فرگوسن با آرسن ونگر را بارها شنیده‌اید. یک‌بار که فرگوسن می‌خواست حسابی حال ونگر را جا بیاورد، گفت: «می‌گن این یارو بلده به 5 زبون حرف بزنه. اینکه چیزی نیست. منم می‌تونم یه بچه 15 ساله ساحل عاجی رو بیارم که به 5 زبون حرف بزنه. خب که چی؟! فوتبال چقدر بلده؟!»
اگه جرأت دارین...
در بازی‌های لیگ جزیره در سال 1998، رختکن منچستریونایتد در بین 2 نیمه بازی‌اش با شفیلدونزدی به جهنمی واقعی تبدیل شد. بازی بد و نگران‌کننده بازیکنان یونایتد، کفر رئیس را درآورده بود. او آنقدر عصبی شده بود که هر چه از دهانش درآمد نثار بازیکنانش کرد. اینها فقط چند جمله‌ای از آن خطابه آتشین است که می‌شود نوشت: «این چه بازی افتضاحی بود که کردین؟ این بزرگ‌ترین کثافتکاری‌اي بود که من تو عمرم دیدم. چیه؟ چرا ور نمی‌زنین؟ خب معلومه دیگه. جرات ندارید به من نگاه کنین. حق ندارین حرف بزنین. من باورم نمی‌شه این گندکاری رو شما کرده باشین. آشغالای...». دنبال بقیه‌اش نگردید!