بی‌اعتبارترین جهان

پس از حمله وحشیانه دولت آمریکا به تاسیسات هسته‌ای ایران به دستور رئیس جمهور غیرقابل اعتماد این کشور، واکنش‌های منفی بسیاری از سراسر جهان نسبت به این تجاوز شکل گرفت. کشورهای مختلف از جمله چین، روسیه، شیلی و یمن این اقدام را نقض آشکار قوانین بین‌المللی و تهدیدی جدی برای امنیت منطقه‌ای و جهانی دانستند. چین و روسیه به‌ طور خاص این حمله را محکوم و آن را تصمیمی غیرمسئولانه و تحریک‌آمیز توصیف کردند. روسیه تاکید کرد آمریکا و اسرائیل با این اقدام، احترام به جامعه بین‌المللی را زیر پا گذاشته‌اند و شورای امنیت باید به این تجاوز واکنش نشان دهد. البته با توجه به ساختار مضحک سازمان ملل و شورای امنیت این درخواست راه به جایی نخواهد برد اما با این وجود صرفا جهت حفظ ظاهر، مواضعی از سوی مقامات سازمان‌های بین‌المللی نیز اتخاذ شد و در همین راستا آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نگرانی عمیق خود را نسبت به تشدید تنش‌ها اعلام کرد و خواستار توقف فوری درگیری شد. 
در آمریکا برخی نمایندگان دموکرات از جمله حکیم جفریز و ایلهان عمر، ترامپ را به بی‌توجهی به قانون اساسی و آغاز جنگی بدون مجوز کنگره متهم کردند و هشدار دادند این اقدام، آمریکا را در معرض خطر یک جنگ فاجعه‌بار در خاورمیانه قرار می‌دهد. افکار عمومی آمریکا نیز به این حمله واکنش منفی نشان دادند به ‌طوری که در تجمعی در ایالت اوکلاهما، مردم ترامپ را به ‌خاطر آغاز جنگ هو کردند و شعار «نه به جنگ‌های بیشتر» سر دادند. رسانه‌های بین‌المللی مانند آسوشیتدپرس هم این اقدام ترامپ را یک قمار بزرگ و برخلاف وعده‌های قبلی او مبنی بر دور نگه داشتن آمریکا از «جنگ‌های احمقانه» ارزیابی کردند. تحلیلگران معتقدند این حمله نه‌تنها مشروعیت بین‌المللی آمریکا را زیر سوال برد، بلکه بی‌اعتمادی جدی نسبت به رهبری ترامپ در سطح جهان ایجاد کرد. حمله ترامپ به ایران با محکومیت گسترده جهانی، انتقاد تند نهادهای بین‌المللی و حتی مخالفت داخلی در آمریکا مواجه شده است. این واکنش‌ها نشان‌دهنده بی‌اعتمادی عمیق جامعه جهانی به تصمیمات ترامپ و نگرانی از تبعات خطرناک اقدامات یکجانبه او برای ثبات و امنیت بین‌المللی است.
ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود و پس از رسیدن به کاخ سفید، مجموعه‌ای از اقدامات بی‌ثبات‌کننده و غیر معقول را در دستور کار خود قرار داد که هیچ‌کدام از آنها موفقیت‌آمیز نبوده و اکنون نیز در واکنش به پرونده هسته‌ای ایران بدترین انتخاب ممکن را کرده است. ترامپ از زمان رسیدن به صندلی ریاست‌جمهوری در کاخ سفید با توجه به این نکته که در دور دیگر نمی‌تواند به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود، مجموعه‌ای از اهداف را برای سیاست خارجی دوره دوم خود معرفی کرد که در آنها مقابله با جنگ‌طلبی، پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان آمریکا و حل مناقشات مهم بین‌المللی مانند جنگ اوکراین وجود داشت اما این مناقشات نه‌تنها کاهش نیافت، بلکه با اقدامات متکبرانه ترامپ بر آنها افزوده شد. جنگ اوکراین بر خلاف ادعای ترامپ یک روزه تمام نشده و آتش آن بیشتر شده است. در غزه نیز جنایات رژیم صهیونیستی شدت گرفت و آتش‌بس پایدار نماند. در جنگ تعرفه‌ای هم نظام تجاری جهان دچار بی‌اعتمادی شد و تا مرز فروپاشی رفت و اکنون در پرونده هسته‌ای ایران دیگر هیچ اعتمادی به اظهارات ترامپ نمانده است؛ نه‌تنها برای ایران، بلکه برای تمام جهان. تجاوز آمریکایی‌ها به تاسیسات هسته‌ای ایران در حالی انجام شد که ترامپ مدعی مهلت 2 هفته‌ای برای بازگشت به میز مذاکره شده بود و قبل از آن نیز اعلام کرده بود اجازه تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران را نخواهد داد اما اکنون تمام این ادعاها توسط رژیم اشغالگر با هدایت و حمایت و حتی دخالت مستقیم آمریکایی‌ها نقض شده و اعتمادی به اظهارات ترامپ در عرصه جهانی باقی نمانده است؛ مساله‌ای که در آینده و هنگام تعامل با ترامپ و دولت آمریکا مورد توجه ایران، روسیه، چین، کره‌شمالی و سایر کشورهای جهان قرار خواهد گرفت.