جامی که از اتاق مدیران پرید

علی جباری*: وقتی یک تیم بزرگ با تاریخ و هواداران پرشمار پا به میدان می‌گذارد، شکستش تنها در زمین رقم نمی‌خورد. گاهی همان‌قدر که اشتباه یک مدافع می‌تواند سرنوشت بازی را عوض کند، بی‌برنامگی پشت میزهای مدیریت هم جام را از ویترین باشگاه دور می‌کند. ماجرای شکست استقلال برابر تراکتور در سوپرجام امسال، بیش از آنکه داستان یک نبرد تاکتیکی در مستطیل سبز باشد، حکایت یک عقب‌ماندگی مدیریتی است.
در فوتبال حرفه‌ای، پیش‌فصل فقط برای بدنسازی و تمرین نیست؛ این دوره، فرصت طلایی برای ساختن اسکلت تیم و هماهنگ کردن نفرات است اما استقلال به‌ جای اینکه با یک لیست کامل و تیمی سر حال وارد اردو شود، نیمه‌کاره و با بازیکنانی که تازه یکی دو روز بود به جمع اضافه شده بودند، به سوپرجام رسید. طبیعی است در چنین شرایطی، مربی هر قدر هم برنامه داشته باشد، با کمبود زمان و هماهنگی روبه‌رو می‌شود. ریکاردو ساپینتو قبل از سوت آغاز بازی، یک بر صفر عقب بود و آن صفر را نه تراکتور که تعلل مدیران برایش نوشت.
مشکل فقط آماده نبودن بازیکنان نبود؛ چند مهره کلیدی یا در اردو غایب بودند یا از نظر آمادگی بدنی در سطح ایده‌آل قرار نداشتند. این یعنی سرمربی به‌جای پیاده کردن نقشه‌های فنی، مجبور شد وقتش را صرف وصله‌پینه کردن ترکیب کند. وقتی ابزار کامل در اختیار نداری، حتی با بهترین ایده‌ها هم نمی‌توانی به بالاترین کیفیت برسی.
با این حال، بازی فقط محصول کم‌کاری مدیریت نبود. در زمین هم اشتباهاتی رخ داد که از بازیکنان باتجربه غیرقابل‌ قبول است. از کسی که سال‌ها در سطح ملی بازی کرده، انتظار نمی‌رود با یک تصمیم نادرست، کفه ترازو را به سود حریف سنگین کند. استقلال در فصل گذشته هم بارها با چنین لغزش‌هایی امتیاز از دست داد. ساپینتو اگر می‌خواهد امسال در کورس بماند، باید این بی‌دقتی‌ها را به کمترین حد ممکن برساند.
با وجود همه این ضعف‌ها، خط دفاع آبی‌پوشان نشانه‌هایی از انسجام را نشان داد. بله! هنوز زود است قضاوت قطعی داشته باشیم اما به جز چند لحظه غفلت، مدافعان اجازه ندادند تراکتور هر طور می‌خواهد حمله کند. باید در نظر گرفت این نخستین دیدار رسمی فصل بود و تیم هنوز از فشار بدنسازی خارج نشده. اگر چند هفته صبر کنیم، احتمالاً شکل واقعی استقلال را خواهیم دید.
اما این پایان ماجرا نیست. جذابیت لیگ از همان هفته اول وجود دارد، چون استقلال و تراکتور دوباره مقابل هم قرار می‌گیرند. این بار، شرایط فرق می‌کند؛ ساپینتو حالا شناخت بیشتری از حریف دارد و قطعاً سعی می‌کند نقاط ضعف بازی سوپرجام را برطرف کند. شکست اخیر می‌تواند انگیزه‌ای برای جبران باشد و اگر کادر فنی از این فرصت استفاده کند، استقلال می‌تواند به بردی روحیه‌بخش در شروع لیگ برسد.
بازیکنان تازه‌وارد هم فعلاً باید از زیر ذره‌بین فشار خارج شوند. قضاوت درباره آنها در همین آغاز فصل عجولانه است. بیشترشان تنها چند دقیقه در میدان بودند و هنوز فرصت کافی برای نشان دادن توانایی‌های‌شان پیدا نکرده‌اند. تنها چهره جدیدی که ۹۰ دقیقه بازی کرد، دروازه‌بان تازه‌وارد بود که با چند واکنش خوب ثابت کرد تجربه‌اش به کار می‌آید. با این حال، حضور یک گلر باتجربه دیگر برای ایجاد رقابت سالم در این پست می‌تواند به سود تیم باشد.
حرف آخر اینکه، استقلال این جام را بیشتر بیرون از زمین باخت تا درون آن. مدیرانی که دیر بجنبند، فرصت‌ها را به حریف تقدیم می‌کنند. اگر آبی‌ها می‌خواهند در پایان فصل جام را بالای سر ببرند، باید همین حالا از این اشتباه درس بگیرند. فوتبال صبر نمی‌کند و کسی که چند قدم عقب بماند، حتی اگر نام بزرگی چون استقلال داشته باشد، جام را از نزدیک هم نمی‌بیند.
* اسطوره باشگاه استقلال