شوک زودهنگام به اتحاد

طناز مقدم: شکست مقابل تاتنهام در همان ابتدای فصل، تصویر تازه‌ای از ضعف‌های پنهان سیتی و سردرگمی گواردیولا را آشکار کرد. ورزشگاه اتحاد که همواره نماد اقتدار و جشن‌های فوتبالی سیتی در سال‌های اخیر بوده است، این بار در همان هفته دوم لیگ برتر به صحنه تلخ‌ترین تجربه پپ گواردیولا و هوادارانش تبدیل شد. جایی که تاتنهام با هدایت توماس فرانک توانست با ۲ گل، نخستین ضربه جدی فصل را به سیتی وارد کند و نشان دهد تیم اول فعلی منچستر هنوز فاصله‌ زیادی با ایده‌آل‌هایش دارد.
* تکرار کابوس قدیمی
سیتی پیش‌تر هم برابر اسپرز بارها زمینگیر شده بود. شکست 0-۴ فصل گذشته هنوز از یاد هواداران نرفته و حالا بار دیگر لندن‌نشین‌ها توانستند برترین تیم سال‌های اخیر انگلیس را در خانه‌اش شکست دهند. گواردیولا و شاگردانش این بار هم بازی را تهاجمی شروع کردند اما درخشش گلر میهمان، ویکاریو، مانع باز شدن دروازه شد. او ۳ واکنش خارق‌العاده برابر مرموش داشت تا جریان بازی را از همان ابتدا تغییر دهد.
* ضربه اول؛ ضدحمله برق‌آسا
با وجود مالکیت توپ توسط سیتی، این تاتنهام بود که دقیقه ۳۶ از یک ضدحمله سریع نهایت بهره را برد. پاس دقیق ریچارلیسون به برنان جانسون، پس از تأیید VAR، به گل نخست تبدیل شد. ضربه مهاجم ولزی بی‌رحمانه و دقیق بود و دروازه جیمز ترافورد را فروریخت. هواداران میزبان برای لحظاتی در سکوت فرورفتند، چرا که روند بازی به‌یک‌باره ضد تیم‌شان چرخید.
* اشتباه کشنده ترافورد
هنوز نیمه اول به پایان نرسیده بود که فاجعه دوم رخ داد. جیمز ترافورد که در غیاب ادرسون سنگربان اول سیتی است، با پاسی اشتباه توپ را به سار تقدیم کرد. چند تبادل سریع کافی بود تا پالینیا توپ را با شوتی سنگین به تور بچسباند و نتیجه را ۰-۲ کند. این گل درست پیش از سوت پایان نیمه اول مانند آب سردی بر پیکر تماشاگران اتحاد ریخت و آینده این دروازه‌بان تازه‌وارد را زیر سؤال برد.
* نیمکت بی‌پاسخ
گواردیولا نیمه دوم برای جبران شکست، تغییرات متعددی ایجاد کرد. بازیکنانی چون رودری، برناردو سیلوا و جرمی دوکو وارد میدان شدند اما هیچ‌یک نتوانستند سد دفاعی منسجم تاتنهام را بشکنند. تیم فرانک با پرس مداوم و انتقال سریع توپ، بازی را کنترل کرد و حتی در دقایقی به زدن گل سوم هم نزدیک شد. سیتی نه‌تنها واکنش موثری نداشت، بلکه بازیکنان کلیدی‌اش هم در خلق موقعیت درمانده بودند.
* اتحاد نیمه‌خالی
پیش از سوت پایان، بسیاری از هواداران سیتی ورزشگاه را ترک کردند؛ تصویری که یادآور روزهای تاریک فصل گذشته بود؛ فصلی که بدون جام برای سیتی به پایان رسید. این بار نیز انگار همان سایه سنگین دوباره به اتحاد بازگشته است.
* نقطه ضعف آشکار
این بازی نشان داد سیتی، با وجود قدرت هجومی، در بخش‌های حیاتی همچون دروازه‌بان و مدیریت بازی، ضعف دارد. عملکرد ترافورد زنگ خطر را برای کادر فنی به صدا درآورد و موضوع خرید یک گلر تازه پیش از بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات را جدی‌تر کرد. علاوه بر آن، ناتوانی در شکستن پرس شدید تاتنهام، ضعف تاکتیکی دیگری بود که گواردیولا باید برایش راه‌حلی بیابد.
* مقایسه با شروع امیدوارکننده
سیتی هفته اول لیگ را با پیروزی برابر ولورهمپتون آغاز کرده بود و هواداران امیدوار بودند فصل تازه با اقتدار همراه باشد اما شکست برابر تاتنهام همه آن امیدها را موقتاً کمرنگ کرد. در واقع تفاوت میان بازی اول و دوم نشان داد تیم هنوز به ثبات تاکتیکی نرسیده است.
* نقش توماس فرانک
نباید از نقش سرمربی تاتنهام غافل شد. او همان نقشه‌ای را پیاده کرد که مقابل پاری‌سن‌ژرمن در سوپرجام اروپا موفقیت‌آمیز بود؛ فشردگی بالا، بستن فضاها و ضربه زدن در ضدحملات سریع. شاگردان او منظم و هوشمندانه این تاکتیک‌ها را اجرا کردند و نشان دادند فصل جاری می‌تواند برای اسپرز متفاوت باشد.
* آینده نامعلوم
با این شکست، پرسش‌های زیادی پیش روی گواردیولا قرار گرفته است. آیا خریدهای جدید می‌توانند زودتر هماهنگ شوند؟ آیا دروازه‌بان تازه‌ای جذب خواهد شد؟ و مهم‌تر از همه اینکه آیا سیتی می‌تواند بار دیگر به همان تیم بی‌رحمی تبدیل شود که سال‌ها بر لیگ برتر سلطه بی‌چون و چرا داشت؟