روستای سهرکی از توابع بخش لیردف در شهرستان جاسک یکی از مناطق در معرض نابودی بر اثر شن‌های روان در کشور است. خطر نابودی هر روز بیشتر مردم این روستا را تهدید می‌کند به طوری که هر روز کودکان با ترس و دلهره خاک از خواب بلند می‌شوند و با وحشت بوی خاک به مدرسه می‌روند؛ اینجا غذای مادران طعم خاک می‌دهد، اینجا همه چیز بوی خاک می‌دهد و خاک بوی مرگ. این روستا با جمعیتی بالغ بر 5 هزار و 644 نفر با 588 خانوار که شغل همه آنها دامداری و ماهیگیری بوده در معرض نابودی است. به گفته یکی از اهالی این روستا، با آمدن هر باد ترس تمام روستا را فرا‌می‌گیرد و مردم هر کدام به اتاقی پناه می‌برند. بر اساس گزارش‌ها، بر اثر بادهایی که در این روستا می‌وزد، مردم حتی حیوانات خودشان را که تمام دارایی آنهاست از دست می‌دهند و ضررهای جبران‌ناپذیری را متحمل می‌شوند که گاهی یک خانواده را به مرز نابودی می‌کشاند. اینجا گاهی کودکان روزشماری می‌کنند برای اینکه پایان توفان را ببینند و راهی مدرسه شوند. توفان در بعضی از فصل‌های سال، روزها طول می‌کشد و کودکان هر روز به امید تمام شدن توفان به تماشای آن می‌ایستند و مادران نگران از فردایی پر‌خاک‌تر از دیروز دست به دعا بر‌می‌دارند. شهرستان بندر جاسک قریب به 750 هزار هکتار از اراضی بیابانی استان را در‌بر می‌گیرد که مساحت مناطق تحت‌تاثیر فرسایش بادی 250 هزار و 589 هکتار و مساحت کانون‌های بحران فرسایش بادی شهرستان 87 هزار و 579 هکتار است. این مساحت حدود 11 روستا را در بر می‌گیرد به نحوی که هجوم تپه‌های ماسه‌ای به خانه‌ها، زیرساخت‌های اقتصادی، راه‌های ارتباطی، خطوط انتقال نیرو و ایستگاه‌های صید و صیادی آسیب‌های جدی وارد کرده و زندگی را برای ساکنان این روستاها غیرقابل تحمل کرده است. منشا این شن‌ها از دریاست که با عقب رفتن آب دریاها با وزش باد به سمت روستاها پیش رفته و جان ساکنان آن را تهدید می‌کنند. بنا به گفته عیسی برخورداری، رئیس منابع طبیعی شهرستان جاسک، برای جلوگیری از این مشکل باید این معضل از حوزه آبخیز منطقه کنترل و جلوی نابودی و آسیب هرچه بیشتر آن گرفته شود. وی ادامه داد: بیشترین مشکل در حوزه شرق این شهرستان وجود دارد که متاسفانه روز به روز در معرض نابودی بیشتری قرار می‌گیرند. با توجه به برنامه توسعه استان در مناطق شرقی، لازمه پیشبرد این برنامه‌ها مقابله با شرایط محدود‌کننده منطقه بویژه فرسایش بادی است و اجرای هر پروژه عمرانی در این مناطق منوط به اجرای پروژه‌های تثبیت ماسه‌های روان و بیابان‌زدایی است. مکان‌یابی نادرست برای انتقال روستاییان به مناطق امن باعث شده روستاهای جدید نیز زیر شن بروند و مشکل همچنان باقی باشد و زندگان به جای اکسیژن، خاک تنفس کنند. یکی از کارهای مهمی که متاسفانه همراه با ضرر و زیان برای رفع مشکل این روستاییان انجام شده، جابه‌جایی ساکنان روستاها به مناطق دیگر است مانند روستای «پر‌کوه» که به دلیل عدم مکان‌یابی مناسب همچنان مشکلات پابرجاست و این مشکل برای روستاهای جدید نیز همچنان پابرجاست. شرایط خاص که باعث جابه‌جایی آنها شده مشکلات زیادی را برای ساکنان این روستاها به وجود آورده است. از جمله تغییر شیوه زندگی این افراد که از زمان اجدادشان پیگیری می‌شده و حال باید دید آیا جابه‌جایی آنها خطر مرگ را برای آنها کم می‌کند و آیا هزینه‌ای که برای جابه‌جایی این روستاییان صرف می‌شود بیشتر از اجرای طرح بیابان‌زدایی نیست؟ بنا به گفته ناصر ناصری، فرماندار شهرستان جاسک، کمبود بودجه و عدم پرداخت اعتبارات لازم عامل اصلی و مهمی برای جلوگیری از نابودی این روستاهاست که متاسفانه مسؤولان این امر را به دست فراموشی سپرده و روستاییان هنوز منتظر برطرف شدن مشکلاتشان هستند. از دیگر روستاهای این منطقه، روستاهای «کشمی» و «چناری» است که باز هم به دلیل کم بودن اعتبار و خطرهای فراوانی که ساکنان را تهدید می‌کرد، جابه‌جا شدند اما هنوز مشکل سر جای خود باقی است و مردم به جای هوای سالم، خاک تنفس می‌کنند. آیا راه‌حل مناسب تغییر مکان دائم برای این مردم است که در هر جابه‌جایی ضررهایی را متحمل شوند که جبران‌ناپذیر است. مردم بیشتر این روستاها از آب آشامیدنی نیز بی‌بهره هستند که مشکل را برای آنها چند برابر می‌کند. با بارش این شن‌ها گاهی آب جیره‌بندی ماهانه نیز غیرقابل خوردن می‌شود و گاهی حتی روزها نمی‌توان غذایی خوب خورد. اینجا خبری از هوای پاک نیست، اینجا مردم آرزوی نوشیدن آب و نان را بدون طعم تلخ خاک دارند. گاهی توفان به سیم‌های برق نیز آسیب می‌رساند و موجب قطعی برق در زمان‌های طولانی می‌شود و اینگونه جهنم روی زمین شکل می‌گیرد و باید پرسید آیا این است سهم یک کودک روستایی جاسکی از زندگی؛ خاک، گرما و بی‌آبی؟! بیماری ناشی از باد و خاک‌های فراوان از دیگر مشکلات ساکنان این مناطق است؛ بیماری‌ای که بر اثر توفان شن ناخن‌های افراد نصف می‌شود و زیبایی را از دستان دخترکان می‌رباید. مراد شیهی، یکی از اعضای شورای روستایی بخش لیردف می‌گوید: بزرگ‌ترین مشکل روستاییان وجود بیماری‌هایی است که بر اثر این توفان‌ها به وجود آمده که اغلب این بیماری‌ها عفونی است و بیماری شایعی که در میان اغلب زنان این منطقه مشاهده می‌شود عفونت و نصف شدن ناخن‌های این زنان است. عفونت‌های چشمی و گوشی و بیماری‌های شایع پوستی در روستاهای شن‌زده در حالی که در شهرها به سادگی قابل درمان است تبدیل به بیماری‌های کشنده می‌شوند. حسین هلال‌خور، رئیس بیمارستان خاتم‌الانبیای جاسک گفت: وجود این شن‌ها آسیب‌های زیادی به روستاییان و حتی مردم شهر جاسک وارد کرده و باعث بروز بیماری‌های خطرناکی‌شده که درمان آن نیاز به هزینه‌های زیادی دارد.