قیمت بالای یک بهانه

ندا حقگشا: فوتبال ایران بار دیگر در گرداب پیچیده سهمیه‌های آسیایی گرفتار شده است. تازه‌ترین ضربه، نه از شکست‌های سنگین یا اشتباهات فنی، بلکه از تصمیمی عجیب بیرون از زمین مسابقه آمد. تیم موهان باگان هند، با ادعای مضحک «نبود امنیت در ایران»، از سفر به اصفهان و رویارویی با سپاهان خودداری کرد و در نهایت از گروه کنار گذاشته شد. تصمیمی که از نگاه هواداران ممکن است بی‌اهمیت جلوه کند اما در باطن تهدیدی جدی برای آینده فوتبال باشگاهی ایران محسوب می‌شود.
فرمول امتیازدهی کنفدراسیون فوتبال آسیا به‌گونه‌ای است که هر برد یا مساوی تیم‌های باشگاهی یک کشور، مستقیماً به رده‌بندی سهمیه‌های آن کشور اضافه می‌شود. حذف یک تیم ضعیف از جدول، به ظاهر برای حریفان خوشایند است چون بازی‌ها کمتر و انرژی ذخیره می‌شود اما در عمل فرصت بردهای آسان و امتیازهای تضمینی را از بین می‌برد. همین مساله فصل گذشته با حذف همین تیم هندی از گروه تراکتور رخ داد و عملاً چند امتیاز بالقوه ایران دود شد. تنها یک برد برابر نماینده هند می‌توانست فاصله ایران با قطر را از میان بردارد اما آن فرصت هرگز به دست نیامد.
نتیجه مستقیم کنار گذاشتن تیم هندی، از دست رفتن یک سهمیه لیگ نخبگان در فصل ۲۷ـ۲۰۲۶ بود. نتایج ضعیف تیم‌های ایرانی نیز شرایط را بدتر کرده است. تراکتور مقابل تیم‌های اماراتی الوحده و الاهلی متوقف شد و استقلال برابر الوصل شکست سنگینی خورد. این نتایج امید سبقت گرفتن از امارات را هم از بین برد.
با وجود این، کورسوی امید هنوز خاموش نشده است. تراکتور قرعه‌ای نسبتاً مناسب دارد و اگر بتواند در دیدارهای مستقیم حریفان قدرتمندش را شکست دهد، راه برای بازگشت سهمیه ۱+۲ باز خواهد شد اما اگر همین روند ادامه پیدا کند، فوتبال ایران ناچار است برای فصل ۲۸-۲۰۲۷ تنها با یک سهمیه مستقیم و مسیری دشوار در پلی‌آف وارد لیگ قاره‌ای شود.
این ماجرا بار دیگر حقیقتی تلخ را نشان داد: فوتبال ایران نه‌تنها با توان فنی تیم‌های بزرگش، بلکه با تصمیم‌های بیرونی و حتی بهانه‌های واهی سرنوشتش تغییر می‌کند. در حالی که امنیت ایران در میزبانی مسابقات بارها به اثبات رسیده، یک ادعای بی‌پایه کافی بود تا نماینده هند حذف شود و همان حذف، برخلاف انتظار، ضربه‌ای سنگین به اعتبار و آینده فوتبال ایران وارد آورد.