روزنامه تهران امروز در یادداشت خود با عنوان«در باب طرح ادعای «امام‌زدایی»» با اشاره به حوادث بعد از انتخابات در سال گذشته به طرح امام زدایی توسط برخی از احزاب و گروه‌های سیاسی اشاره کرد و با اشاره به اینکه برخی از گروه‌ها و جریان‌ها درصدد حذف و زدودن نام امام خمینی(ره) از جامعه هستند، آورده است:گرچه در هر دو سوی طیف‌های مختلف العقیده سیاسی، کمتر شخص یا جریانی جرات می‌کند به صراحت مخالفت خود را با راه و اندیشه‌های نورانی امام خمینی(ره) ابراز دارد و اگر مغایرت و مباینتی هم در عقاید خودش با اندیشه‌های حضرت امام خمینی(ره) می‌یابد، در کتمان آن نهایت کوشش و تلاش را انجام می‌دهد، اما باید صدای زنگ خطر را شنید. نویسنده یادداشت روز تهران امروز با طرح این پرسش که مگر نه آن است که امام خمینی (ره) در وجود حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تشخص و تعین می‌یابد؟ تصریح کرده است: مگر نه آن است که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان ولی امر و راهبر و راهنمون و قطب‌نمای رهروان است و هرگونه انحراف از راه و روش امام خمینی(ره) می‌باید به سنجه افکار و اندیشه‌های حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به محک زده شود؟ اگر چنین است، بس معقول می‌نماید که طرح ادعای امام‌زدایی را شبهه‌ای خطرناک قلمداد کنیم یا دست‌کم برخی از مدعیان این ادعا را بی‌توجه به استدلال‌های پیش گفته مفروض بداریم؟ در یادداشت این روزنامه همچنین آمده است: حضرت‌آیت‌الله‌خامنه‌ای تفسیری از تفاسیر موجود و قرائتی از میان قرائت‌های مختلف از امام‌خمینی(ره) نیست، بلکه او عینیت امام‌خمینی و تداوم و استمرار اوست. نویسنده یادداشت« در باب طرح ادعای «امام‌زدایی»» در پایان یادداشت خود آورده است: این حقیقت را بپذیریم تا زمانی که ایران اسلامی در ذیل و ظل ولایت مطلقه فقیه تدبیر و راهبری می‌شود، امام‌زدایی هرگز تحقق نخواهد پذیرفت و توهمی بیش نخواهد بود.
اوباما تغییری ایجاد نمی‌کند
سرمقاله روزنامه رسالت را حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی به رشته تحریر درآورده و با طرح این سوال که آیا اوباما تهدیدی برای ایران است، به کنش‌ها و واکنش‌های دیپلماتیک و غیررسمی میان 2 دولت ایران و آمریکا پرداخته است. نماینده مردم اسلام‌آباد غرب در خانه ملت با اشاره به آخرین پیام دکتر احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران به اوباما که از او خواسته است آخرین فرصت همکاری با ایران را از دست ندهد، در این یادداشت نشان می‌دهد که عملا رئیس‌جمهور آمریکا نقشی در ایجاد رابطه با ایران یا تغییر سیاست‌ها ندارد. در این یادداشت با اشاره به کتاب«نخبگان قدرت» سی. رایت. میلر آمده است: ورای آمد و شد دموکرات‌ها و جمهوریخواهان، مثلثی از 1-سیاستمداران و تکنوکرات‌های حرفه‌ای 2- امرای ارتش و صاحبان بنگاه‌های عظیم تولید سلاح و 3- تجار و سرمایه‌داران بزرگ، حاکم بر سیاست‌های کلی ایالات متحده هستند. بر اساس این نظریه هرگاه نیاز به جنگ برای صدور و فروش اسلحه باشد، نظامیان در راس هرم قرار می‌گیرند و هر گاه نیاز به اقتصاد و توسعه اقتصادی باشد، اهداف اقتصادی در اولویت قرار می‌گیرد و... لذا روسای جمهور و 2 حزب اصلی تنها تسهیل‌کنندگان این «بنای بزرگ» هستند. همچنین در این یادداشت تاکید شده است: اوباما نیز در تداوم راه اشتباه پیشینیان مصمم است، تصمیمی که بی‌شک در لابی‌های فراتر از ریاست‌جمهوری ایالات متحده اتخاذ شده است. فلاحت پیشه در این یادداشت به تهدید هسته‌ای ایران توسط رئیس‌جمهور آمریکا اشاره می‌کند و معتقد است: در واقع سند بازنگری آرایش هسته‌ای آمریکا که از سوی اوباما اعلام شد، پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران و التهابات بعد از آن طراحی شده بود اما آمریکایی‌ها با مداخله توام با خوشبینی امیدوار بودند ناآرامی‌های داخلی ایران آنها را به هدف خود در تضعیف موقعیت جمهوری اسلامی نزدیک کند، اما زمانی که شرایط داخل ایران به گونه‌ای دیگر رقم خورد، سند فوق در دستور کار قرار گرفت. در یادداشت روزنامه رسالت همچنین به دور تازه زورآزمایی‌ها میان ایران و آمریکا اشاره شده و آمده است: ایران در تلاش است تا خود را به‌عنوان یک «واقعیت قدرت» به راهبردهای منطقه‌ای آمریکا تحمیل کند و آمریکا نیز می‌کوشد تا پس از31 سال اختلافات راهبردی، با ایجاد تمکین در رفتار ایران برای تداوم ابر قدرتی خود «رویه» ایجاد نماید. بنابراین در چنین شرایطی رفتارهایی همچون «وحدت نظر در سیاست خارجی» و «رزمایش‌های نظامی خود اتکا» بیش از پیام‌های دیپلماتیک، تحکیم جایگاه جمهوری اسلامی را به دنبال خواهد داشت.
مبارزه با مفاسد اجتماعی یا سیاسی؟
روزنامه
کیهان در سرمقاله خود به چند مورد از قانون‌شکنی‌هایی که در جامعه وجود دارد اشاره و تاکید کرده است که برای هر قانون‌شکنی، راهی برای برخورد وجود دارد و اگر با خلأ قانونی در حوزه‌ای مواجه هستیم قوه مقننه باید مساعدت لازم را در این زمینه انجام دهد. قوه اجرایی نیز زمانی که مصوبه‌ای لباس قانون بر تن کرده است باید در جهت اجرایی کردن آن از تمام ظرفیت‌های خود استفاده کند. دستگاه‌های نظارتی هم باید در این میان وظیفه خطیر و حساس خود را بخوبی انجام دهند تا یک قانون خاص در مسیر اجرا از هدف و غرض اصلی منحرف نشود. کیهان که به مفاسدی از جمله مفاسد اجتماعی و اقتصادی اشاره کرده است در بخش دیگری از یادداشت روز خود از قانون شکنی‌های سیاسی سخن گفته و آورده است: آنچه امروز در صحنه سیاسی کشور شاهدیم این است که یک جریان مرموز سیاسی کماکان بر قانون‌شکنی‌ها و قانون گریزی‌های خود اصرار دارد و گستاخانه هر از گاهی به بهانه‌های مختلف همان ادعاهای واهی و پوچ خود را که پس از انتخابات سال گذشته مطرح می‌کرد تکرار می‌کند و نسبت به حجم انبوهی از خسارات مادی و معنوی که به نظام تحمیل کرد پاسخگو نیست هر چند عده‌ای از این جماعت فتنه‌گر با ارتکاب و احراز جرائمی علیه امنیت ملی محاکمه و مجازات شدند اما سران و مسببان اصلی کماکان به چنگ قانون گرفتار نشده‌اند. جالب اینجاست عده‌ای هم به‌جای آنکه در جایگاه متهمان قرار بگیرند، به ناحق بر صندلی شاکی نشستند و تازه مدعی هستند که حقوق آنها تضییع گشته و مورد تهمت و اهانت قرار گرفته‌اند!