۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۲۸
منوچهر محمدی:

«طلا ومس» نمایش یک عشق نجیب شرقی است

فیلم طلا و مس به کارگردانی همایون اسعدیان که در جشنواره فیلم فجر در بخش‌های مختلف مورد تحسین قرار گرفت بتازگی در سینماهای کشور اکران شده است. روز گذشته در خبرگزاری ایسنا نشستی با حضور تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگر این فیلم براي تحليل آن برگزار شده بود که در ابتدا منوچهر محمدی گفت: دوست داشتم یک فیلم عاشقانه بسازیم. نمی‌توانم با داستان عشقی که از کافی‌شاپ شروع می‌شود ارتباط برقرار کنم ولی عشق جاری در «طلا و مس» را خیلی دوست دارم، می‌فهمم و حس می‌کنم و نمونه آن در خانواده‌ها زیاد است.

محمدی با بیان اینکه خواستیم یک عشق نجیب شرقی را در سینما نشان بدهیم، خاطرنشان کرد: ایده اصلی نزدیک شدن به زندگی یک روحانی بود که در شرایط ویژه و خاصی قرار می‌گیرد و ناچار می‌شود درس را کنار بگذارد و از 2 بچه کوچک نگهداری ‌کند و همه اینها موجب شد تا این فکر و ایده کامل شود. چیزی که در «طلا و مس» وجود دارد جمله‌ای است که آن روحانی به همسرش می‌گوید؛ «دوستت دارم» و آن اتفاق اصلی فیلم است. همايون اسعديان هم زمان مطرح شدن طرح‌ اولیه تا کلید خوردن فیلم «طلا و مس» را حدود یک سال خواند و اظهار داشت: طرح اولیه تا آن چیزی که ساخته شد، خیلی تفاوت کرد اما جوهره اصلی حفظ شد. بیماری زن در ابتدا «کلیه» بود که دیدیم هر چه جلو می‌رویم تبعات بدی دارد و به خرید کلیه می‌رسیدیم که زیبا نبود. تا به بیماری «ام‌اس» رسیدیم، بنابراین جوهره قصه که عشق بین این زن و مرد بود و بحرانی که در زندگی‌شان پیش می‌آید تغییر نکرد و مدام پخته‌تر شد. اسعدیان با اشاره به انتخاب جواهریان نیز اذعان داشت: ما ایشان را چون چهره نبود انتخاب کردیم. مبنا این بود یک بازیگر خوب داریم اما تماشاگر برایش باورپذیر است که این می‌تواند «زهرا‌سادات» باشد. بازیگران فیلم‌ خاصیتشان طبیعی بودن و واقعی بودنشان بود. هروزشعیبی با این قضایا بیگانه نبود و در عین حال که چهره‌اش برای نقش دلنشین بود یکی، دو کار بازیگری هم کرده بود.

در ادامه نگار جواهریان درباره نقشش در «طلاومس» گفت: «زهرا سادات» نقشی است که روزهای اول وقتی به آن فکر می‌کردم، می‌ترسیدم و نمی‌دانستم درمی‌آید یا نه. این بازیگر درباره نزدیک شدن به نقش یک بیمار ‌ام‌اسی با بیان اینکه قبل از شروع کار این بیماری‌ را می‌شناخته، گفت: دوست عزیزی دچار این بیماری بود ضمن اینکه در زمان پیش‌تولید به کانون ام‌اس رفتم و این بیماران را دیدم. جواهریان درباره سخت‌ترین لحظه بازی‌اش در این فیلم می‌گوید: آن صحنه که چشمم را می‌بندم سخت‌ترین پلانی بود که بازی کردم.

ارسال نظر
captcha