دومنک جادوگر

پل مارشال

همین دیروز صبح بود که روزنامه اكیپ، مهم‌ترین روزنامه ورزشی فرانسه، روی جلد خود به پیشواز لیست چهارشنبه ریمون دومنک رفت: «پاسکال شیمبوندای امسال کیست؟» این تیتر به دعوت شوک‌برانگیز از دفاع‌کناری نامبرده در آستانه جام‌جهانی 2006 بازمی‌گشت. سرمربی فرانسوی هم به بهترین شکل ممکن پاسخ روزنامه‌نگاران را داد: «یان ام‌ویلا»! هافبک زیر 20 سال باشگاه استاد رن اعجاب‌آورترین خرگوشی بود که ریمون دومنک دیروز با اعلام لیست نخستین 30 نفره فرانسه در نخستین ساعات روز به طور زنده در تلویزیون از کلاهش بیرون آورد.

دومنک عاشق تئاتر است و حتما پیش خودش مجسم می‌کرده که اگر نام «ام‌ویلا» را جلوی آن همه خبرنگار سرشناس بخواند چه صحنه دراماتیکی خلق خواهد شد و قیافه‌های آنها چقدر دیدنی خواهد بود، چون ام‌ویلا، فصلی هرقدر عالی را هم که در منطقه بریتانی سپری کرده باشد باز هم با تنها 34 بازی در لیگ اول و تنها یک مسابقه ملی در تیم زیر 21 ساله‌های فرانسه، قطعا وقتی نامش را از زبان سرمربی شنیده دست‌و‌پايش را گم کرده است. البته ام‌ویلا تنها خرگوش شعبده‌بازی آقای جادوگر نیست و باید به مدافع بوردو «مارک پلانوس» هم اشاره کرد که به قیمت خط خوردن هم‌تیمی‌اش میشل سیانی دعوت شده است، یعنی کسی که به‌خاطر 2 صحنه دیدنی سال لقب «مستر جکیل وهاید» این فصل فوتبال فرانسه را به خود اختصاص داده بود. در میان خط‌خورده‌های دفاع همچنین نام ژان آلن بومسانگ به چشم می‌خورد که همیشه تصور می‌شده که بازیکن مورد علاقه دومنک باشد و همچنین ژولین اسکوده که در بازی دوستانه ماه مارس مقابل اسپانیا زوج دفاعی میانی را در کنار سیانی تشکیل می‌داد.

اگر مشکل صدمه‌دیدگی ویلیام گالاس را جدی بدانیم، آن وقت فرانسه در لیست فعلی فقط 2 نفر دیگر را دارد که به درد دفاع وسط بخورند. یکی از آنها سباستین اسکیلاچی است که به این پست عادت دارد ولی آن دیگری اریک آبیدال است که هر وقت از چپ به وسط آمده، دسته گلی به آب داده است. دومنک وقتی می‌خواهد این انتخاب‌های عجیب را توجیه کند از میلش به تازه ساختن چهره‌های تیم پرده برمی‌دارد. خوشبختانه او قبلا بازگرداندن «کلود ماکله‌له» فسیل سیاه بازمانده از دوران زیدان را قویا رد کرده بود، البته بلافاصله هم تاکید کرده بود که این موضوع دستمایه یک شوخی شخصی بین او و ماکله‌له است. البته به نظر می‌رسد جوک بزرگ‌تر، دعوت از ماتیووالبوئنا گوش راست بندانگشتی مارسی قهرمان لوشامپیونا باشد که یکی دیگر از 5 دعوت شده بدون بازی ملی است. او بازیکنی است که تا همین ژانویه گذشته وقتی دیدیه‌دشان او را در لیست مازاد گذاشت، دنبال تیم می‌گشت و حالا ظرف تنها 5 ماه نه‌تنها قهرمان فرانسه است بلکه دارد برای جام جهانی آفریقایی چمدان می‌بندد.

اما باور نمی‌کنید نیاز به خون تازه در جمع خروس‌ها گریبان چه کسی را گرفته باشد؟ کریم بنزمای 22 ساله، ستاره کهکشانی رئال‌مادرید که تازه 3 سال است در تیم ملی جایی برای خود باز کرده. او را یکی از خوش‌‌آتیه‌ترین بازیکنان جهان می‌شناسند اما معلوم نیست بنزما چگونه با حسرت جام‌جهانی کنار خواهد آمد. البته ظاهرا دومنک در این باره هم دلایل خاص خود را دارد و ضرورت‌های حضور در جام‌جهانی را یادآور می‌شود: «تقریبا باید 2 ماه در کنار هم زندگی کنیم و باید قادر باشیم که در کنار هم بایستیم.» او این حرف‌ها را پیش از خواندن لیستی زد که بنزمای نگون‌بخت ديوانه وقتی کیلومترها دورتر در مادرید شاهد گفتن آن از شبکه‌های ماهواره‌‌ای فرانسوی بود قطعا با مطرح شدن هر نامی در دلش می‌گفت: «خب پس من چی؟» بغض بنزما وقتی بیشتر می‌شود که می‌بیند به جای او پیرآندره ژینیاک از تولوز با تنها 8 گل زده در طول فصل دعوت شده یا جیمی بریاند که این فصل پس از بازگشت از مصدومیت تنها 5 گل به ثمر رسانده. اما 2 تن از دیگر قربانیان لیست دومنک کسانی هستند که مثل بنزما خیلی‌ها انتظار داشتند به تیم ملی دعوت شوند. یکی جبرئیل سیسه که این فصل در پاناتینایکو به اوج بازگشته بود و دیگری «بافتیمبی گومیس» پدیده لیست یورو 2008 دومنک.

اما در مقابل تمام این انتخاب‌های عجیب و غریب، دومنک چه انتظاری از افکار عمومی فرانسه دارد: «فوتبال منبع شادمانی است و باید برای هر کس همینطور باقی بماند.» اما در این جشن شادمانی قطعا چند چهره گریان دیگر هم می‌توان پیدا کرد، مثلا پاتریک ویرا. نام او در لیست غایبان حتی از بنزما هم بیشتر به چشم می‌آید. ویرا با سابقه‌ترین کاپیتان دوران مربیگری دومنک بوده است و وقتی می‌خواست این فصل از اینتر به منچسترسیتی بیاید، هیچ دلیل دیگری نداشت جز حفظ جایگاهش در تیم ملی فرانسه. پت که حالا رشته 107 بازی ملی‌اش را پاره شده می‌بیند، می‌گوید: «من احترام بیشتری را انتظار داشتم. ترجیح می‌دادم از قبل این را به من بگوید که تو دیگر در تیم من جایی نداری و بازیکنان جوان بهتری نسبت به تو وجود دارند. مورینیو در اینتر همین کار را کرد و من هم پذیرفتم ولی وقتی در آخرین دقیقه یک شوی تلویزیونی این را می‌فهمی، احساس فقدان احترام، کلاس و شهامت در وجود سرمربی را می‌کنی». بی‌دلیل نبود که سایت اینترنتی اکیپ پس از اعلام لیست دومنک، او را آقای جادوگر و کمی دیوانه خطاب کرد.