فرهاد مستوفی
در ماه‌های اخیر و بویژه در فتنه پس از انتخابات، انتقادات و انتظارات فراوانی نسبت به موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) مطرح شد. اگر چه پیش از وقوع فتنه نیز برخی افراد و رسانه‌ها دغدغه‌هایی نسبت به نوع و نحوه عملکرد این موسسه مطرح می‌کردند اما رخداد پس از انتخابات که عرصه آزمون بزرگ خواص بود، سبب شد انتقادات و گلایه‌ها نسبت به این موسسه که به اعتبار نام امام(ره) توقعات بسیاری را به‌وجود آورده بود، بیشتر شود. آنچه باعث نگارش این وجیزه شد آخرین مورد از سلسله رفتارهایی است که از سوی موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) انجام شده و متاسفانه آنگونه که از شواهد امر پیداست نه تنها هیچگونه نسبتی با آرا و اندیشه‌های بنیانگذار جمهوری اسلامی ندارد بلکه در بسیاری موارد در تقابل با اندیشه‌های امام است. در حالی‌که کاریکاتورهای توهین آمیز یکی از حامیان موسوی باعث تاثر و اندوه مردم انقلابی شد، انتظار می‌رفت این موسسه واکنشی درخور نشان دهد. شائبه‌های بی شمار درباره عملکرد این موسسه در کنار این انتظارات، حساسیت‌ها را نیز برانگیخته بود. با این وجود متاسفانه در کمال ناباوری بازهم تصمیم گیران موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) سکوت اختیار کردند! درباره این موضوع بیان 2 نکته واجد اهمیت است:
1- وظیفه و تکلیف موسسه حفظ و نشر آثار امام خمینی(ره) چیست؟ شاید پاسخ شفاف به این پرسش بسیاری سوالات و شائبه‌ها را برطرف کند. به هر حال نمی‌شود از یک سو به اعتبار نام امام خمینی(ره) جایگاهی درخور برای خود قائل بود اما از دیگر سو دفاع از امام خمینی و اندیشه‌های ايشان از دستور کار خارج شود. به نظر می‌رسد تصمیم‌گیران موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) باید این موضوع را به طور شفاف برای مردم توضیح دهند تا اگر در قبال دفاع از شأن و اندیشه امام راحل وظیفه‌ای ندارند، بعد از این دیگر بر آنان خرده گرفته نشود.
2- نکته دوم اما سخنی است با سید حسن خمینی؛ نامه نوه امام(ره) به عزت الله ضرغامی در اعتراض به پخش فرمایشات امام خمینی(ره) در برهه‌های بسیار حساس اوایل انقلاب، علاوه بر اینکه موجب رنجش خاطر مردم وفادار به امام شد، پرسش‌های فراوانی نیز ایجاد کرد. شائبه‌هایی که وقتی در کنار رفتار حسن خمینی در قبال عوامل فتنه پس از انتخابات قرار می‌گیرد، شائبه‌هایی را نیز به‌وجود می‌آورد. پخش برنامه «شاخص»، شاخص بسیار دقیقی برای تمایز حق و باطل حوادث پس از انتخابات بود. به طوری‌که فتنه‌گران را به هراس و از هم گسیختگی کشاند. درست در چنین شرایطی حسن خمینی بر اساس «شنیده‌هایش» از منابع «موثق» – که مشخص نیست چه کسانی هستند و اینکه آیا ارتباطی با عوامل فتنه دارند یا خیر! – پخش «فرمایشات امام خمینی» را تحریف امام می‌داند! به راستی این موضوع تاکنون چه اندازه مورد توجه نخبگان قرار گرفته که اساسا چگونه می‌شود پخش اظهارات صریح یک شخصیت جامع و نابغه باعث تحریف اندیشه‌های وی شود؟ مخالفت حسن خمینی با پخش برنامه شاخص یک سوال را به ذهن متبادر کرد: چرا سید حسن خمینی با پخش فرمایشات بسیار مهم امام خمینی مخالف است؟ به‌راستی آیا در چنین وضعی اصطلاح قرآنی «نومن ببعض و نکفر ببعض» را درباره نگاه‌آقايان به امام خمینی(ره) می‌توان به کار برد؟ در ادامه این سوالات نیز مطرح می‌شود که چرا سید حسن خمینی همواره عوامل فتنه پس از انتخابات را مورد تفقد قرار می‌دهد و به دیدار آنان می‌رود اما هیچگاه سراغی از خانواده شهدا و جانبازان بسیجی حوادث پس از انتخابات نمی‌گیرد؟ چرا حسن خمینی کمترین گامی برای رفع این شائبه‌ها برنمی‌دارد؟ چرا حتی نسبت به اقدام کاریکاتوریستی که با کشیدن کاریکاتور امام خمینی(ره) هم نسبت به ایشان و هم نسبت به مریدان آن امام آشکارا توهین می‌کند، هیچ اقدامی نمی‌کند؟ مگر نه این است که تمام اعتبار فردی چون حسن خمینی به خاطر برخورداری از رابطه نسبی با امام خمینی است. در این وضع اگر حسن خمینی در مسیر دفاع از اندیشه‌های
امام خمینی گام برندارد، تکلیف چیست؟