از بانک به باشگاه

بهراد رشوند: در روزهایی که پرسپولیس یکی از بحرانی‌ترین دوران‌های مدیریتی خود را پشت سر می‌گذاشت، چهره‌ای کم‌حاشیه و تا همین اواخر کمتر شناخته‌شده، آرام و گام‌به‌گام در حال نزدیک شدن به صندلی قدرت بود؛ پیمان حدادی مدیری که نه از دل ورزش، بلکه از دل نظام بانکی به فوتبال رسید، دیروز به عنوانی رسید که می‌تواند مسیر آینده‌ سرخ‌ها را در سال‌های پیش‌ رو تغییر دهد.
* هیأت‌ مدیره تا صدر تصمیم‌گیری
ماجرای حدادی از زمانی آغاز شد که کنسرسیوم بانکی به عنوان پشتیبان مالی پرسپولیس وارد میدان شد. او در همان مقطع، با چهره‌ای جوان و رویکردی اقتصادی، به جمع اعضای هیأت‌ مدیره پیوست. ابتدا شاید کسی تصور نمی‌کرد این مدیر مالی بتواند در فضایی مملو از هیجان، احساس و حاشیه دوام بیاورد اما برخلاف انتظار، با گذر زمان نه‌تنها دوام آورد، بلکه مسیر پیشرفت خود را با مهارتی کم‌نظیر طی کرد. پس از کنار رفتن برخی چهره‌های قدیمی و پرحاشیه، حدادی آرام اما پیوسته، جایگاه خود را تثبیت کرد و حالا هم مدیرعامل باشگاه شده. تجربه‌ ۲ ساله‌اش در رأس امور اقتصادی باشگاه، به او نگاهی متفاوت نسبت به ساختار مالی و سازمانی پرسپولیس بخشیده است؛ نگاهی که او را در میان اعضای هیأت‌ مدیره به عنوان مدیری با دیدگاه اصلاح‌گر و حسابگر معرفی کرده. در حالی که بسیاری از مدیران گذشته قربانی تصمیمات احساسی و فشار رسانه‌ای شدند، حدادی با احتیاطی حساب‌شده و لحنی آرام توانسته از تندبادهای انتقاد جان سالم به در ببرد.
* نقطه‌ عطف: بازگشت اوسمار
سرنوشت مدیریتی او از زمانی تغییر کرد که پس از برکناری وحید هاشمیان، پرسپولیس باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن سرمربی جدیدی انتخاب می‌کرد. در حالی که در گذشته فرآیند مشابه، هفته‌ها طول کشیده بود، این بار انتصاب اوسمار ویرا تنها طی چند روز نهایی شد. این تصمیم سریع و کم‌خطا، امتیازی مهم در کارنامه‌ حدادی محسوب شد؛ حرکتی که نشان داد او در بزنگاه‌ها قدرت تصمیم‌گیری دارد و شاید از مهم‌ترین دلایل اعتماد هیات مدیره به وی برای مدیرعاملی همین اقدام سریع وی بود.
مقایسه‌ عملکرد او با دوران رضا درویش که در انتخاب گاریدو و کارتال هفته‌ها تعلل کرد، باعث شد نگاه‌ها به سمت حدادی برود. در پی آن تصمیم فوری حدادی، بسیاری در باشگاه و حتی در وزارت ورزش، او را نه یک مدیر موقت، بلکه جانشین طبیعی درویش می‌دانستند؛ موضوعی که دیروز رنگ واقعیت گرفت.
* چهره‌ای آرام با نقشه‌های بزرگ
حدادی در گفت‌وگوهای تلویزیونی اخیرش نشان داد نگاهش فراتر از دوره‌ کوتاه سرپرستی باشگاه است. او نه شعار می‌دهد نه وعده‌های توخالی، بلکه با زبانی دقیق، درباره‌ اصلاح ساختارها سخن می‌گوید؛ از ساماندهی وضعیت مالی و شفافیت در گزارش‌های درآمدی گرفته تا لزوم نوسازی در بخش حقوقی، رسانه‌ای و ورزشی باشگاه. در ماجرای جدایی هاشمیان نیز با لحنی دیپلماتیک، از سرمربی سابق دلجویی کرد و حتی به او نقش مشاور عالی را پیشنهاد داد. همین رفتار سبب شد بسیاری او را مدیری «اهل گفت‌وگو» و نه «اهل تقابل» بدانند. او برخلاف برخی مدیران پیشین که درگیر حواشی با مربیان و بازیکنان می‌شدند، ترجیح داده با زبان احترام و تعامل جلو برود.
* هواداران و سیاست قدرت
حدادی بیش از هر چیز، درک درستی از جایگاه هواداران دارد. در مصاحبه‌هایش بارها تأکید کرده بدون حمایت هواداران هیچ مدیری نمی‌تواند موفق شود. او بخوبی می‌داند در باشگاهی مانند پرسپولیس، مقبولیت عمومی گاهی از رضایت وزارتخانه یا هیأت‌ مدیره هم مهم‌تر است. با این حال، او هوشمندانه از درگیری با «هوادار متمول» که طی ۲ سال اخیر حاشیه‌ساز بوده، فاصله گرفته است. مدیرعامل قبل از رابطه با این چهره سودی نبرد و حالا حدادی راهی متفاوت در پیش گرفته تا استقلال مدیریتی‌اش را حفظ کند. این رویکرد، در میان مدیران کنسرسیوم بانکی نیز بازتاب مثبتی داشته و اعتمادشان را به او افزایش داده است.
* پشت صحنه‌ آرامش
در نگاه اول ممکن است او شخصیتی محتاط و آرام به نظر برسد اما در پشت این چهره‌ خونسرد، مدیری قرار دارد که دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد. او ارتباط نزدیک و منسجمی با اعضای هیأت‌ مدیره دارد و تلاش می‌کند هر تصمیمی را با همراهی جمعی پیش ببرد. حتی در تعامل با علی اینانلو، دیگر گزینه‌ مدیرعاملی، نشانه‌ای از رقابت یا تنش دیده نشد؛ برعکس، هر دو در ظاهر بر هماهنگی و همکاری تأکید دارند، هرچند در عمل رقابت خاموشی میان‌شان در جریان بود. حدادی خوب می‌داند مسیر صعودش از هیأت‌ مدیره تا مدیرعاملی، بدون تأیید مستقیم محمدمهدی احمدی، چهره‌ بانفوذ کنسرسیوم بانکی ممکن نبود، به همین دلیل در تمام سخنانش بر نقش و جایگاه سهامدار عمده باشگاه تأکید کرد و تلاش داشت رابطه‌اش را با این مجموعه در بالاترین سطح نگه دارد.
* چشم‌اندازی برای آینده‌ پرسپولیس
شاید مهم‌ترین تفاوت مدیرعامل جدید با مدیران گذشته، رویکرد بلندمدت اوست. او از همین حالا درباره‌ ساخت ورزشگاه اختصاصی پرسپولیس، توسعه‌ زیرساخت‌های آکادمی و ایجاد نظام شفاف مالی سخن می‌گوید و در حالی که مدیران سابق اغلب اسیر بحران‌های روزمره بودند، آینده را در افق برنامه‌هایش می‌بیند. حدادی در یکی از سخنانش گفته بود: «باشگاه باید مثل یک شرکت بزرگ با گزارش مالی فصلی و ساختار نظارتی اداره شود». چنین رویکردی برای هوادارانی که از بی‌نظمی‌های چند ساله خسته‌اند، نویدبخش است.
* پایان موقت، آغاز مسیر تازه
دیروز دوره‌ سرپرستی او پایان یافت و مجمع سالانه باشگاه وی را به عنوان مدیرعامل معرفی کرد. مدیری که نه با فریاد، بلکه با سکوت، قدم‌به‌قدم به رأس هرم باشگاه رسید. در روزهایی که فوتبال ایران پر از شعار و هیاهوست، پرسپولیس برای عبور از بحران، بیش از هر زمان دیگری به مدیری از جنس صبر، نظم و حسابگری نیاز داشت؛ ویژگی‌هایی که حدادی، بی‌سروصدا، آنها را در عمل نشان داد.