دنيا خمامي
زمان تولید فیلم سینمایی «آل» حاشیههای بسیاری برای آن به وجود آمد. همه منتظر بودند ببینند که پارتنری مصطفی زمانی و آنا نعمتی چطور از آب درآمده است. به نظر شما بهعنوان بازیگر اصلی این فیلم، «آل» آیا آن چیزی شده که فکر میکردید؟
این موضوع طبیعی است که پروژههای ویژه، دچار حاشیه شوند. بعد از اتمام کار و صداگذاری و موسیقی بینظیر فیلم، من بهعنوان جزء کوچکی از پروژه «آل» واقعا از ساختار این فیلم لذت بردم. در مجموع جزءبهجزء کار از همه لحاظ: کارگردانی، فیلمبرداری، صدا، صحنه و لباس همه و همه در خدمت یک فیلم متفاوت در سینمای ایران بود.
اغلب افراد چه در جشنواره چه در اکران منتظر دیدن یک تریلر با مایهای از وحشت بودند اما «آل» نترساند، چرا؟
نمیدانم این ژانر چرا بهعنوان تریلر وحشت عنوان شده است. در صورتی که ما، قبل از شروع فیلمبرداری زمان تمرین و طراحی شخصیتها از لحاظ روانشناختی به ساختار تریلر روانی در سینمای هیجان و ترس رسیدیم. قرار بر به وحشت انداختن یا ترساندن بیننده نداشتیم.
با توجه به اکران «آل»، سینمای ایران آیا در ژانر وحشت رویکرد موفقی داشته یا نه؟
اصولا تا به حال در ژانر تریلر وحشت یا هارور در سینما موفق نبودهایم چرا که بیننده عام و تماشاگر سینمادوست را راضی نکردهایم و مخاطبان سینما را از آشنایی با این ژانر بر حذر کردهایم، نوع نگاه بیننده را به این ژانر به واسطه تدابیر عامیانه وحشت، ترس و اعصاب خوردی تغییر دادهایم و این به خاطر این است که به تفاوتها و تکنیک و نوع ساختار توجهی نداشتهایم. در صورتی که در فیلم «آل» تمام این تمهیدات اجرا شده و تکنیک و فن سینما و نکتهسنجی در روند رئالیته فیلم کاملا مشهود است. من غالبا با مخاطب عام که برخورد داشتم بشدت با مقوله «تریلر روانی» برخورد مناسبی داشتند و از فیلم لذت برده بودند. چرا که با فیلمی متفاوت پس از سالها در سینمای ما برخورد میکردند. با وجود بیان اشتباه و نوع نگاه برخی از دوستان که فیلم را در ژانر وحشت معرفی کردهاند و مخاطبان با این دید برای دیدن فیلم به سینما رفته بودند، بازتابهای خوبی را از آمار مخاطبان داشتیم.
بعد از سریال «مسافر» دیگر به تلویزیون نیامدید (مگر در تلهفیلم). میخواهم بدانم، حالا که مشغول بازی در سریال «کلاه پهلوی» هستید از آنا نعمتی «مسافر» تا «کلاه پهلوی» چقدر فاصله میبینید؟
این 2 مجموعه از هم جدا هستند چرا که نوع ساختار و شخصیتپردازی 2 نقش بسیار متفاوت است. سریال «مسافر» حدود 7 سال پیش ساخته شده و قطعا آنا نعمتی بهعنوان بازیگر در طول این چند سال تجربههای بسیاری را کسب کرده و اصولا تجربیات و حضور در پروژههای متفاوت دید و نوع نگاهم را به مقوله بازیگری که بسیار بیانتهاست، حرفهایتر کرده است.
آنا نعمتی به خود بهعنوان یک هنرمند تجاری نگاه میکند یا مردمی؟
یک هنرمند اول از همه باید حضور محبوب و قابل قبولی در قلب و دل مردم داشته باشد. بحث تجارت در چارچوب سینمای تجاری به فیلمنامه و نوع ساختار فیلم بازمیگردد که در نهایت این مردمی بودن به حضور هنرمند در کار کمک میکند.
از نظر شما بازیگر تجاری بودن یک امتیاز منفی است، اگر خیر چرا اغلب نگاهی منفی به این موضوع دارند؟
موضوع بازیگر تجاری و بازیگر غیرتجاری یا هنری نیست، بلکه فیلم و فیلمنامه کار از نظر محتوایی مهم است. بعضی اوقات فیلمی محتوا و بطن درستی ندارد ولی به لحاظ موضوعات ساده اجتماعی و تبلیغات زیاد فروش بالایی میکند. این به آن معنی نیست که هنرپیشهای که در این کار حضور داشته را بازیگر تجاری بنامیم. ممکن است این هنرمند در جای دیگر و در فیلمی دیگر هم که جنبه تجاری ندارد، بدرخشد.
اگر نقش اول فیلمی به شما پیشنهاد شود که موضوع گیشهای داشته باشد و مطمئن باشید که فیلم فروش میلیاردی خواهد داشت و در مقابل نقش سوم فیلمی معناگرا که مورد توجه منتقدان قرار گیرد، به شما پیشنهاد شود کدام را انتخاب میکنید و چرا؟
این دقیقا مربوط به سوال قبل میشود. اما به نظرم در همه پروژهها در ابتدا فیلمنامه و کستینگ کار مهم است. ممکن است که فیلمی معناگرا هم بتواند به فروش قابل توجهی دست پیدا کند و نباید فقط تاکید به فیلم تجاری و فروش فیلم تجاری کنیم.
حاشیه سینما چقدر برای شما جذاب است؟ این را از این جهت میپرسم که شما کمتر اهل مصاحبه هستید اما اغلب روی جلد نشریات تصویر شما هست.
هیچ وقت حاشیه برایم اهمیتی نداشته، حتی حاشیههایی که گاهی درباره همکارانم پیش میآید کاملا کار غیراخلاقی و غیراصولی است. گاهی برخی نشریات متاسفانه با مصاحبههای خیالی به این موضوع دامن میزنند که اغلب بعد از مدتی از رده خارج شده و غیرموفق خواهند بود. مردم به خصوصیتها و اخلاقیات هنرمندان، ورزشکاران و کسانی که چهره هستند علاقه دارند اما دیگران نباید از این موضوع سوءاستفاده کنند.
فکر میکنید حضور آنا نعمتی در سینما چقدر به چهره و فیزیک او بازمیگردد. این اتفاق را مثبت میدانید یا منفی؟
از لحاظ فیزیک و چهره که باید بگویم اغلب هنرمندان کشور ما از این قاعده مستثنا نیستند ولی ماندگاری، در اجرای نقش و ایفای رلهای متفاوت ریشه دارد.