بازسازی بدن سرخ‌ها

مهدی مرسلی: اوسمار ویرا از همان روزی که هدایت پرسپولیس را دوباره بر عهده گرفت، نگاهش روی یک نقطه ثابت ماند؛ بدنی که نمی‌توانست بار فشرده‌ مسابقات پیش‌ رو را تحمل کند. او که سال‌ها در فوتبال حرفه‌ای آمریکای جنوبی با سیستم‌های دقیق بدنسازی کار کرده، خیلی زود تشخیص داد تیم از نظر توان هوازی، استقامت و حجم صحیح تمرین دچار نوسان است و اگر این شکاف ترمیم نشود، در آذر پرماجرا، پرسپولیس دچار کمبود انرژی، مصدومیت و اُفت بازیکنان می‌شود؛ وضعیتی که برای تیمی مدعی خطرناک است. پس از بررسی داده‌ها، اوسمار به این نتیجه رسید تنها با یک دوره بازسازی فیزیکی جدی می‌توان تیم را به ریل درست برگرداند. او با وجود اینکه پپه لوسادا همچنان مسؤول اصلی آماده‌سازی بدنی بود، تصمیم گرفت ساختار تمرینی را گسترده‌تر کند. از دید او، پرسپولیس باید علاوه‌ بر افزایش حجم تمرینات، نظارت دقیق‌تری بر ریکاوری، شدت‌سنجی دویدن‌ها و مدیریت بار تمرینی داشته باشد. به همین دلیل، حضور یک متخصص جدید در کنار لوسادا در دستور کار قرار گرفت تا ترکیب دانش ۲ مربی در مسیر اصلاح وضعیت تیم قرار گیرد.
تعطیلات آبان‌ماه برای سرمربی جدید، حکم یک آزمایشگاه بزرگ را داشت. او از این فرصت نه برای استراحت، بلکه برای پایه‌ریزی دوباره استفاده کرد؛ تمریناتی که بخش زیادی از آن به بازسازی سیستم بدنی و هماهنگ کردن بازیکنان با الگوی تاکتیکی جدید اختصاص یافت. ویرا اعتقاد دارد پرسپولیس باید تیمی باشد که از دقیقه یک تا 100، فشار یکسانی روی حریف وارد کند و این بدون یک بدنسازی دقیق، هرگز ممکن نیست.
لغو دیدار با تراکتور در پایان آبان، پازل او را کامل کرد. حالا او وقت بیشتری داشت تا گروهش را برای آذر پرترافیک آماده کند؛ ماهی که ۳ بازی مهم در لیگ برتر و یک مسابقه سنگین در جام حذفی در آن گنجانده شده است. رویارویی با شمس‌آذر قزوین، جدال سنتی با استقلال، مسابقه با پیکان و سپس بازی با تراکتور در جام حذفی، دوره‌ای است که تیم‌ها را از نظر فیزیکی به چالش جدی می‌کشد.
به همین دلیل، درخواست اول او یک چیز بود: چند دیدار تدارکاتی پشت سر هم. این مسابقات، حکم «آزمایش عملی» برای تشخیص توان بدنی بازیکنان را داشت. ویرا نمی‌خواست صرفاً در تمرین، شرایط آنها را بسنجد؛ او باور داشت بدن بازیکن تنها در محیط مسابقه آشکار می‌کند چقدر آماده است، چه میزان خستگی پنهان دارد و در چه بخش‌هایی هنوز کمبود قدرت دیده می‌شود.
حدود و شدت دوندگی‌ها، تکرار دوهای سرعت، ریتم بازگشت به ساختار تیمی و میزان ریکاوری بین نیمه‌ها و پایان بازی، برای او از تک‌تک گل‌ها و پاس‌ گل‌ها مهم‌تر بود. پرسپولیس در هر یک از این بازی‌های تدارکاتی، در بخش‌هایی از زمین آمار متفاوتی از خود نشان داد اما نکته مهم برای اوسمار این بود که تیم از نظر انرژی، رو به رشد حرکت می‌کند و بازیکنان قابلیت اجرای فشار هماهنگ را به‌تدریج پیدا می‌کنند.
بخش مهم برنامه او این است که تیم بدون افت و فرسودگی وارد ۳ بازی مهم آذر شود؛ دیدارهایی که روی روند پرسپولیس در جدول و همچنین روحیه بازیکنان تأثیر مستقیم خواهد داشت. ویرا بخوبی می‌داند مسابقه با شمس‌آذر - که ۷ آذر در چارچوب هفته یازدهم برگزار می‌شود - فرصتی برای سنجش نهایی توان تیمی است. این بازی به نوعی دروازه ورود به ۲ مسابقه حساس‌تر یعنی داربی و بازی با پیکان است. به همین دلیل، سرمربی برزیلی تلاش دارد بازیکنان در اوج توان بدنی وارد این مقطع شوند؛ نه بیش‌تمرین‌دیده و نه کم‌تمرین.
اوسمار ویرا همین مسیر را ادامه می‌دهد؛ مسیری که در آن نظم تمرینی، کنترل حجم تمرین و اصلاح ساختار بدنی، مهم‌ترین ابزارهای او برای تغییر پرسپولیس است. او می‌خواهد سرخ‌ها با کمترین ریسک مصدومیت و بیشترین بازده انرژی وارد میدان شوند و آذر سخت فوتبال ایران را از تهدید به فرصت تبدیل کنند.