رد یک روایت

بنیا فرید: ادعایی که چند روز پیش از سوی بهروز رهبری‌فرد مطرح شد، مثل جرقه‌ای در فضای فوتبالی کشور پیچید و موجی از واکنش‌ها را به راه انداخت. او مدعی شد 24 سال قبل از بازی، در یکی از حساس‌ترین بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی ایران مقابل بحرین پیامی از تهران به کادر فنی رسیده که بهتر است تیم ملی در دیدار برابر بحرین شکست بخورد؛ ادعایی که اگر درست بود، معنایی فراتر از یک مساله فوتبالی داشت اما حالا، مقام اصلی ورزش کشور در آن دوران، با قاطعیت تمام این روایت را زیر سؤال برده است.
محسن مهرعلیزاده، چهره ارشد ورزش دولت  وقت و‌ رئیس سازمان تربیت‌ بدنی، در واکنش به سخنان رهبری‌فرد با لحنی صریح گفت چنین موضوعی نه‌تنها صحت ندارد، بلکه حتی تصورش هم غیرممکن است. به گفته او، در تمام سال‌هایی که سکان مدیریت ورزش را در دست داشته، کوچک‌ترین نشانه‌ای از چنین سفارش یا توصیه‌ای وجود نداشته است.
* تعجب کردم؛ چنین چیزی محال بود
مهرعلیزاده توضیح می‌دهد: «وقتی صحبت‌های ایشان را شنیدم، واقعاً شگفت‌زده شدم. ما در آن مقطع زمانی همیشه به دنبال پیروزی تیم ملی بودیم. هر برد ملی‌پوشان موج خوشحالی در جامعه ایجاد می‌کرد و فضای کشور را امیدوارتر می‌ساخت. چطور ممکن است دولت یا سازمان ورزش بخواهد چنین سرمایه اجتماعی بزرگی را نادیده بگیرد؟»
او تأکید می‌کند در جلسات کاری، دیدارهای غیررسمی، گزارش‌ها و تمام ارتباطات بین فدراسیون و دولت، هیچ‌گاه موردی مطرح نشد که نتیجه بازی‌ها تحت تأثیر دستور سیاسی قرار گیرد. آن دوره، فوتبال به عنوان یکی از اصلی‌ترین مسیرهای شکل‌گیری شور اجتماعی شناخته می‌شد و طبیعی است بدنه دولت به دنبال تقویت این نیرو باشد، نه تضعیف آن.
* برد تیم ملی فوتبال سرمایه ملی بود
رئیس پیشین سازمان تربیت‌بدنی در ادامه فضای آن سال‌ها را شرح می‌دهد: «جامعه در آن دوران تشنه موفقیت‌های ملی بود. فوتبال یکی از معدود بخش‌هایی بود که می‌توانست مردم را کنار هم قرار دهد و موج همبستگی ایجاد کند. بنابراین توصیه به باختن، هیچ ارتباطی با منطق سیاسی یا اجتماعی آن سال‌ها ندارد».
از نگاه او، شکست برابر بحرین ضربه‌ای به حیثیت ورزشی کشور بود و به همین دلیل، فرضیه اینکه کسی بخواهد چنین نتیجه‌ای را رقم بزند، از اساس غیرعقلانی به نظر می‌رسد.
* توضیح درباره شرایط سیاسی و فنی بازی
مهرعلیزاده در ادامه به نکته مهم دیگری اشاره می‌کند: «نه در سطح دولت مشکلی وجود داشت، نه دلیل ورزشی. آن مسابقه بخشی از مسیر صعود به جام‌جهانی بود و همه انتظار یک نمایش قدرتمند را داشتند. حتی اگر کسی بخواهد ادعای آقای رهبری‌فرد را بررسی کند، کوچک‌ترین پیوندی بین آن زمان و چنین ادعایی پیدا نمی‌کند».
او تأکید می‌کند در سال‌های مدیریت او، استقلال فنی سرمربی تیم ملی همواره محترم شمرده شده و هیچ دخالتی در سلیقه تاکتیکی یا نتیجه‌گیری وجود نداشته است.
* برای تاریخ می‌گویم؛ این حرف نادرست است
مهرعلیزاده در پایان به یک نکته قطعی اشاره می‌کند: «برای شفافیت تاریخی لازم است بگویم این روایت کاملاً بی‌پایه است. نه من، نه دولت، نه مجموعه ورزش، هیچ‌کدام تمایلی نداشتیم تیم ملی نتیجه‌ای غیر از پیروزی بگیرد. همیشه هدف ما این بود که تیم ملی با تمام توان بجنگد و مردم ایران بعد از هر مسابقه خوشحال‌تر شوند».
با این سخنان، پرونده یکی از جنجالی‌ترین ادعاهای روزهای اخیر به نقطه تازه‌ای رسیده؛ جایی که روایت رسمی مدیر ارشد وقت کاملاً در تضاد با گفته‌های رهبری‌فرد قرار می‌گیرد. اینکه افکار عمومی کدام روایت را باور خواهد کرد، موضوعی است که بی‌تردید در روزهای آینده همچنان محل بحث و تحلیل خواهد بود.