سرنوشت در دست شانس

بنیا فرید: پس از عبور از ایستگاه پراضطراب مرحله گروهی، حالا استقلال و سپاهان وارد مقطعی شده‌اند که شاید از خود صعود هم حساس‌تر باشد؛ روزهایی که نه در زمین مسابقه، بلکه پشت میز قرعه‌کشی رقم می‌خورد و می‌تواند مسیر آینده آسیایی‌شان را به‌کلی تغییر دهد. ۲ نماینده فوتبال ایران، مأموریت نخست را با موفقیت پشت سر گذاشتند اما داستان هنوز تمام نشده.
مرحله گروهی سطح ۲ لیگ قهرمانان آسیا، رسماً به پایان رسید و تصویر نهایی جدول‌ها، ۱۶ تیم را برای ادامه راه معرفی کرد. در میان این جمع، نام استقلال و سپاهان نیز به چشم می‌خورد؛ ۲ تیمی که هر کدام با فراز و نشیب‌هایی اما بدون لغزش مرگبار، از گروه‌های‌شان صعود کردند. استقلال با نمایشی قاطع در دیدار پایانی، کار صعودش را قطعی کرد و سپاهان هم زودتر از موعد، بلیت حضور در جمع مدعیان مرحله حذفی را گرفته بود.
در فرمت جدید رقابت‌های آسیایی، این دومین فصل پیاپی است که نمایندگان ایران، سد مرحله گروهی را می‌شکنند؛ آماری که شاید در نگاه اول بدیهی به نظر برسد اما در شرایطی که فوتبال ایران با افت سهمیه و فشار رقبا دست‌وپنجه نرم می‌کند، اهمیتی دوچندان دارد. صعود، فقط یک موفقیت باشگاهی نیست؛ سرمایه‌ای است برای اعتبار قاره‌ای.
اکنون نگاه‌ها به مراسم قرعه‌کشی دوخته شده؛ جایی که سرنوشت استقلال و سپاهان در مرحله یک‌هشتم نهایی مشخص خواهد شد. قرار گرفتن هر ۲ تیم در رده دوم گروه‌های خود، باعث شد از تقابل زودهنگام ۲ نماینده ایران خبری نباشد؛ اتفاقی که می‌توانست یکی از ۲ تیم را قربانی کند. این نکته، نفس راحتی برای فوتبال ایران است، چرا که حالا هر دو تیم، شانس ادامه مسیر را خواهند داشت.
اما آسیا، جای نفس راحت کشیدن نیست. تیم‌های صدرنشین، اغلب با پشتوانه مالی، عمق ترکیب و تجربه بالاتر وارد مرحله حذفی می‌شوند و قرعه می‌تواند مرز میان «امید» و «اضطراب» باشد. در میان گزینه‌های احتمالی، تیم‌هایی حضور دارند که نام‌شان به‌تنهایی برای ایجاد فشار کافی است؛ تیم‌هایی که حتی بدون درخشش ستاره‌های جهانی‌شان، ماشین امتیازگیری بوده‌اند. مثلا النصر عربستان با ۳ پرتغالی - ژرژ ژسوس به عنوان سرمربی و رونالدو و فلیکس) ۱۸ امتیاز کامل مرحله گروهی را بدون حرف و حدیث با ۶ برد قاطع کسب کرد.
با این حال، همه قرعه‌ها سیاه نیست. در این میان، تیم‌هایی هم هستند که اگرچه صدرنشین شده‌اند اما از نظر فنی و ذهنی، قابل مهار به نظر می‌رسند. همین‌جاست که مفهوم «قرعه زندگی» شکل می‌گیرد؛ قرعه‌ای که می‌تواند راه را برای عبور به جمع ۸ تیم پایانی هموار کند و در مقابل، یک انتخاب سخت، تمام زحمات مرحله گروهی را به خطر می‌اندازد.
استقلال و سپاهان، هر دو تجربه مواجهه با چنین بزنگاه‌هایی را دارند. استقلال بارها در آسیا نشان داده می‌تواند در نقش تیمی کم‌حرف اما خطرناک ظاهر شود؛ تیمی که اگر روز مسابقه آماده باشد، می‌تواند حتی مدعیان پرزرق‌وبرق را هم متوقف کند. سپاهان هم سال‌هاست با ثبات ساختاری، خودش را به‌ عنوان تیمی قابل احترام در رقابت‌های قاره‌ معرفی کرده؛ تیمی که حذفش ساده نیست.
آنچه این مرحله را حساس‌تر می‌کند، تقویم فشرده مسابقات است. دیدارهای رفت و برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی در بازه‌ای برگزار می‌شود که لیگ داخلی هم به اوج نزدیک می‌شود. مدیریت انرژی، عمق نیمکت و آمادگی ذهنی، نقشی تعیین‌کننده خواهد داشت. یک لغزش کوچک می‌تواند همه‌ چیز را به‌ هم بریزد.
برای فوتبال ایران، ماندن استقلال و سپاهان در این رقابت‌ها، فقط یک مساله حیثیتی نیست. هر بازی اضافه، هر صعود و حتی هر تساوی، به معنای افزایش ذخیره امتیازی در رده‌بندی قاره‌ای است؛ همان امتیازهایی که می‌تواند در ۲ فصل آینده، سهمیه ازدست‌رفته لیگ نخبگان را زنده کند. به همین دلیل است که این چند روز انتظار برای قرعه، اهمیتی فراتر از یک مراسم تشریفاتی دارد.
اکنون همه‌ چیز به شانس و اقبال بستگی دارد. قرعه‌ای مناسب، می‌تواند استقلال و سپاهان را یک گام دیگر به رؤیای آسیایی نزدیک کند؛ رؤیایی که این‌بار، فقط به جام ختم نمی‌شود، بلکه به احیای جایگاه فوتبال ایران در قاره گره خورده است.