گروه فرهنگ وهنر:
منوچهر صهبایی، رهبر فعلی ارکسترسمفونیک تهران از دی‌ماه سال 86 به عنوان مدیر هنری و رهبر ثابت این ارکستر فعالیت خود را آغاز کرده است، در این 2 سال و اندی که از فعالیت این موسیقیدان در ارکستر سمفونیک تهران می‌گذرد، فراز و فرودهایی در کار این ارکستر مشاهده شده و عملکرد صهبایی با نقد و نظرهای مثبت و منفی همراه بوده است؛ صهبایی در بخشی از صحبت‌های خود ایجاد تغییرات اساسی در پیکره ارکستر برای رسیدن به نتیجه مطلوب را ضروری دانسته و به دلایل ایجاد این تغییرات اشاره کرده است. همچنین به اعتقاد او در 30 سال گذشته رهبر کاربلدی این ارکستر را رهبری نکرده است هرچند خود این ادعا احتمالا بازتاب‌هایی خواهد داشت اما این در حالی است که بعد از درگذشت فریدون ناصری که مدت طولانی رهبری این ارکستر را برعهده داشت تاکنون ثباتی برای رهبری ارکستر سمفونیک وجود نداشته است. صهبایی در ارزیابی خود از مجموع فعالیت‌های این ارکستر، گفت: یکی از مشکلات اساسی ارکستر سمفونیک در طول تاریخ فعالیت‌های خود این بوده که مدت زیادی به دست کسانی اداره می‌شده که در زمینه رهبری ارکستر هیچ تخصصی نداشتند اما برای اینکه موقعیت خود در ارکستر را حفظ کنند ادعاهایی کردند و همه ما می‌دانیم که ادعا هم در کار هنر بسیار زیاد است. وی افزود: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ارکستر سمفونیک تهران از هم پاشید و پس از وقفه‌ای حشمت سنجری رهبری ارکستر را پذیرفت اما به علت کهولت سن و مریضی نمی‌توانست به طور ثابت در ارکستر حاضر باشد و پس از آن هرفردی که در ارکستر موقعیتی پیدا می‌کرد به عنوان رهبر ارکستر معرفی می‌شد مثلا فریدون ناصری رهبر ارکستر نبود، او فقط نوازنده سازهای کوبه‌ای در ارکستر فارابی بود و در آن زمان از او دعوت شد که به مناسبت سالروز فوت حنانه ارکستر را رهبری کند اما بعد از اجرا ماندگار شد و 15 سال در ارکستر ماند؛ این افراد کسانی بودند که به ارکستر لطمه زدند و متاسفانه این موضوع یک واقعیت تاریخی است که باید گفت. او ادامه داد: به عقیده من فردی می‌تواند عهده‌دار رهبری ارکستر سمفونیک تهران (که از مهم‌ترین نمادهای موسیقی علمی جهانی در ایران است) باشد که تحصیلات رهبری ارکستر دارد و با تکنیک‌های رهبری ارکستر و مسؤولیت
بار سنگین مدیریت و اداره ارکستر آشنایی داشته باشد. صهبایی که با مهر گفت و گو می‌کرد در پاسخ به اینکه با این همه مشکلات چه انگیزه‌ای باعث شد که رهبری دائم ارکستر را پذیرفتید؟ پاسخ داد: 28سال در اروپا با ارکسترهای مختلف کار کردم و با عنوان استاد در آکادمیک موسیقی استخدام رسمی وزارت فرهنگ اتریش و سوییس بودم اما زمانی که به ایران آمدم و در آبان‌ماه سال 86 به عنوان رهبر میهمان کنسرتی را با ارکسترسمفونیک برگزار کردم از نزدیک مشکلات و نابسامانی‌های ارکستر را لمس کردم و پس از آن تصمیم گرفتم زندگی و حرفه خودم در اروپا را رها کنم و در ایران فعالیت کنم و این درحالی است که اگر چند سال دیگر می‌ماندم بازنشسته می‌شدم و زندگی آرامی را در دوران بازنشستگی طی می‌کردم اما با آمدنم به ایران به نوعی ایثار کردم. او درباره چگونگی انتخابش به عنوان رهبر ثابت ارکستر گفت: من اولین رهبر مقیم خارج از کشور بودم که بعد از انقلاب برای همکاری با ارکستر سمفونیک تهران به ایران آمدم وآن در سال 1371 بود. این جریان بارها تکرار شد تا آبان ماه 86 که برای آخرین بار به عنوان رهبر میهمان به ایران آمدم. پس از آن ازسوی دفتر موسیقی جلسه‌ای با حضور اعضای شورای نظارت ارکستر برگزار شد. در آن جلسه صحبت ازمشکلات بزرگ ارکستر و عدم ادامه روند کار ارکستر بود و یکی از پیشنهادات این بود که ارکستر را منحل کنند و هر وقت مراسم یا کنسرتی داشتند یک ارکستر از کشورهای همسایه شمال ایران بیاورند و برنامه‌ای اجرا کنند و بعد برود، من در آن جلسه شرکت داشتم و زمانی که دلیل به فکر افتادن منحل کردن آن را دانستم با خود گفتم که حیف است که ارکستر سمفونیک تهران بابیش از 80 سال قدمت که به نوعی سمبل موسیقی علمی جهانی در ایران است از بین برود. به همین دلیل در همان جلسه مخالفت خودم را اعلام کردم و گفتم که ارکستر نباید منحل شود و اعضای شورای نظارت دلایلی آوردند و گفتند که رهبرثابت نداریم و هرکس به عنوان رهبر می‌آید مدتی کار می‌کند و بعد هم می‌رود و پس از آن به من پیشنهاد شد که اگر موافق باشم این مسؤولیت را به عهده بگیرم.من هم 2 ماهی وقت خواستم که هم در این باره فکر کنم و هم به اروپا رفته کارهایم را مرتب کرده و جواب دهم.
رهبر ارکسترسمفونیک تهران درباره وضع ارکستر در بدو پذیرش این مسؤولیت توضیح داد: ارکستر در بی‌نظمی محض به سرمی برد و در آن دوران فقط 49 نوازنده استخدامی داشتیم اما با پافشاری من و همکاری دفتر موسیقی تعداد نوازنده‌های استخدامی را به 83 نفر رساندیم و در حال حاضر ارکستر سمفونیک در تاریخ حیات خود از نظر کمیت بزرگ‌ترین ارکستر است. البته برنامه‌ای دارم که تعداد نوازنده‌ها را از 83 نفر به 96 نوازنده که استاندارد یک ارکستر سمفونیک است، برسانم. نوازندگان از زمان قبل از من به مراتب بیشتر شده و همه آنها از بیمه درمانی و بازنشستگی برخوردارند.او افزود:کار من تنها به بازسازی ارکستر، ایجاد نظم در آن و رفاه بیشتر نوازندگان آن خلاصه نشد و زمانی که کار خود را آغاز کردم، طبقه سوم در تالار رودکی یک ویرانه بود که با مساعدت و همکاری مدیران به مکانی قابل استفاده تبدیل شد. در طول این مدت همواره معاونت هنری، دفتر موسیقی، بنیاد رودکی و انجمن موسیقی همکاری خوبی دارند و خیلی از مشکلات را که به عنوان رهبر ارکستر مطرح می‌کنم بخوبی رسیدگی می‌شود. صهبایی همچنین در پاسخ به این سوال که برای پیشرفت کار ارکستر به چه چیزهایی نیاز است؟ گفت:برای اداره ارکستری با این حجم معمولا حدود 10 نفر برای انجام کار اداری لازم است اما من دراینجا هیچ‌کس را ندارم به‌عنوان مثال این وظیفه رهبر ارکستر نیست که قبل از شروع تمرین به نور سالن، به گرما يا سرمای داخل سالن، به صندلی که میخ دارد یا ناراحت است یا پارت‌های ارکستر که پاره و فرسوده هستند و...رسیدگی کند. یا اینکه با نزدیک شدن به زمان برنامه دائما رهبر ارکستر به دنبال بروشور و پوستر باشد که آیا چاپ شده یا نه، آیا حقوق نوازندگان سرماه پرداخت شده یا نه و.... اینها همه از وظایف کادر اداری است که باید در اختیار رهبر ارکستر قرار گیرد تا کارها را پیگیری کند.