بر اساس کارت دعوت منتشرشده، نخستین کنگره حزب «عهد ایران» قرار است صبح پنجشنبه ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در سالن همایشهای مجموعه فرهنگی–ورزشی تلاش، وابسته به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برگزار شود؛ سالنی که مطابق مأموریت تعریفشده آن، از داراییهای عمومی و متعلق به بیتالمال محسوب میشود و برای میزبانی برنامههای رسمی، تخصصی و مأموریتی این وزارتخانه در نظر گرفته شده است.
در متن این دعوتنامه که به امضای علی باقری، رئیس هیأت مؤسس حزب «عهد ایران» رسیده، برگزاری آیین افتتاحیه همزمان با میلاد حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) اعلام شده و تأکید شده است که در این مراسم، راهبردهای حزب توسط مؤسسان معرفی میشود.
همچنین سخنرانی بهزاد نبوی و محمدجواد ظریف و قرائت پیامهای ارسالی به کنگره در دستور کار این نشست ۹۰ دقیقهای قرار دارد؛ ترکیبی از چهرههای سیاسی که به باور ناظران، به این برنامه وزنی فراتر از یک مراسم صرفاً تشکیلاتی میبخشد.
اهمیت این موضوع از آنجا دوچندان میشود که پیشتر نیز گزارشهایی درباره پیوند برخی فعالان این حزب با بدنه مدیریتی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و مجموعههای اقتصادی وابسته به آن، از جمله شستا، در فضای رسانهای مطرح شده بود؛ افرادی که همزمان در ساختارهای اجرایی دولت ایفای نقش میکنند و اکنون در قامت بانیان یا حامیان یک تشکل سیاسی نوظهور ظاهر شدهاند.
از نگاه تحلیلگران، انتشار رسمی کارت دعوت با ذکر دقیق نشانی سالن تلاش و تأکید بر برگزاری کنگره در یکی از مهمترین فضاهای وابسته به وزارت رفاه، این پرسش را برجستهتر کرده است که مرز بیطرفی نهادی دولت در قبال رقابتهای حزبی تا چه اندازه رعایت شده است؛ بهویژه در شرایطی که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی یکی از حساسترین دستگاههای اجرایی کشور در حوزه معیشت عمومی، سیاستهای رفاهی و اجرای طرحهایی چون کالابرگ الکترونیکی به شمار میرود و بهطور طبیعی در معرض رصد افکار عمومی و نهادهای نظارتی قرار دارد.
منتقدان میگویند حتی اگر استفاده از چنین فضاهایی با طی فرآیندهای اداری صورت گرفته باشد، اصل موضوع همچنان باقی است: آیا بهرهگیری از امکانات عمومی دولت برای برگزاری برنامهای با ماهیت حزبی و جهتگیری سیاسی، با اصول حکمرانی مطلوب، عدالت اداری و بیطرفی دستگاههای اجرایی سازگار است؟ و آیا تمرکز مدیریتی در وزارتخانهای با مأموریت مستقیم در حوزه معیشت مردم، نباید بهطور کامل معطوف به پاسخگویی به مطالبات فوری اقتصادی و اجتماعی باشد؟
طرح این پرسشها، بهویژه پس از علنیشدن نقش علی باقری بهعنوان صادرکننده دعوتنامه و رئیس هیأت مؤسس حزب «عهد ایران»، نشان میدهد که ماجرای نسبت دولت، بیتالمال و فعالیتهای حزبی، وارد مرحلهای تازه از شفافیت رسانهای شده است؛ مرحلهای که بیتردید پاسخ روشن و اقناعکننده متولیان امر را میطلبد.