حکم بقای ساپینتو

امیر رکنی: در شبی که اصفهان شاهد یکی از نفسگیرترین تقابل‌های فصل بود، استقلال نه‌فقط یک مسابقه، بلکه بخشی از آینده خود را برد. پیروزی ۲ بر یک مقابل سپاهان، آن هم در واپسین لحظات، چیزی فراتر از ۳ امتیاز ساده داشت؛ این برد به‌مثابه امضای رسمی بر ادامه حضور ریکاردو ساپینتو روی نیمکت آبی‌ها عمل کرد. مسابقه‌ای که پیش از شروع، بوی اتمام‌حجت می‌داد، به نقطه عطفی در مسیر استقلال تبدیل شد.
از هفته‌ها قبل زمزمه‌ها آغاز شده بود؛ بسیاری معتقد بودند سرنوشت ساپینتو به نتیجه همین دیدار گره خورده است. شکست خانگی برابر گل‌گهر فشار را به اوج رساند و استقلال برای ماندن در جمع مدعیان، راهی جز پیروزی در نقش‌ جهان نداشت. تساوی هم نسخه‌ای نیمه‌جان محسوب می‌شد، چرا که فاصله با صدر جدول می‌توانست به شکافی عمیق بدل شود. مدیریت باشگاه که تابستان هزینه قابل‌ توجهی کرده بود، انتظار بازدهی فوری داشت و هوادارانی که حوصله وعده‌های بی‌سرانجام را ندارند، نتیجه‌ای قاطع می‌خواستند.
استقلال اما این‌بار عقب ننشست. تیمی که گاهی در بزنگاه‌ها لغزیده بود، در اصفهان تا آخرین ثانیه ایستاد. گل دقیقه «۳+۹۰» اسماعیل قلی‌زاده نه‌تنها ورزشگاه را در سکوت فروبرد، بلکه پرونده تردیدها درباره آینده سرمربی پرتغالی را بست. این گل، حکم ماندن ساپینتو بود؛ حکمی که شاید با حتی تساوی، امروز روایت دیگری داشت.
اهمیت این پیروزی تنها به استقلال محدود نماند. نتیجه‌ای غیر از برد آبی‌ها، جدول را به شکلی خطرناک به سود سپاهان تثبیت می‌کرد. شاگردان محرم نویدکیا اگر پیروز می‌شدند، فاصله‌ای مطمئن با رقبا می‌ساختند؛ فاصله‌ای که جبرانش در نیم‌فصل دوم کار آسانی نبود. حتی تساوی هم برای طلایی‌پوشان دستاورد کمی به حساب نمی‌آمد و آنها را چند گام جلوتر از تعقیب‌کنندگان نگه می‌داشت اما حالا ورق برگشته.
بالای جدول دوباره جان گرفته. سپاهان با ۳۰ امتیاز همچنان صدرنشین است اما سایه رقبا را پشت سر خود حس می‌کند. پرسپولیس با ۲۸ امتیاز نفس‌به‌نفس پیش می‌آید و استقلال با این برد حساس، خود را به رده سوم رساند و ۲۵ امتیازی شد. تراکتور و چادرملوی اردکان هم در کمین نشسته‌اند و با فاصله‌ای نه‌چندان زیاد، معادلات قهرمانی را پیچیده‌تر می‌کنند. حتی گل‌گهر تحت هدایت مهدی تارتار را هم نباید از یاد برد؛ تیمی که بی‌سروصدا امتیاز جمع کرده و می‌تواند نقش مزاحم جدی را ایفا کند. حالا لیگ، برخلاف هفته‌های قبل، بوی رقابت واقعی می‌دهد.
اما تثبیت ساپینتو تنها پیامد این برد نبود. حالا نگاه‌ها به داخل رختکن استقلال دوخته شده؛ جایی که چند پرونده باز، منتظر تصمیم نهایی سرمربی است. رامین رضاییان یکی از چهره‌هایی است که در هفته‌های اخیر به حاشیه رانده شد. اختلاف او با ساپینتو دیگر پنهان نیست و صحبت‌های ۲ طرف نشان می‌دهد این رابطه به نقطه پایان نزدیک شده. نقل و انتقالات زمستانی می‌تواند زمان جدایی مدافع باتجربه باشد؛ جدایی‌ای که با توجه به بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالات، استقلال را در موقعیت حساسی قرار می‌دهد.
در کنار رضاییان، نام سیدابوالفضل جلالی هم مطرح است؛ بازیکنی که نیمکت‌نشینی‌های متوالی‌اش نگرانی‌هایی درباره آینده ملی‌اش ایجاد کرده. او برای حفظ شانس حضور در جام جهانی، نیاز به بازی مداوم دارد و ادامه این وضعیت ممکن است او را به فکر خروج بیندازد. با این حال، ساپینتو هنوز موضع شفافی درباره جلالی نگرفته و همین سکوت، گمانه‌زنی‌ها را بیشتر کرده است.
اکنون استقلال وارد نیم‌فصل دوم می‌شود؛ با سرمربی‌ای که فعلاً خیالش از حضورش روی نیمکت راحت شده اما چالش‌های تازه‌ای پیش‌رو دارد. بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالات، دست باشگاه را برای ترمیم ترکیب بسته و هر تصمیم اشتباه می‌تواند هزینه‌ساز باشد. ساپینتو باید بین حفظ نظم مورد نظرش و مدیریت سرمایه انسانی تیم تعادل برقرار کند؛ تعادلی که اگر برهم بخورد، دوباره سایه تردید را برمی‌گرداند.
پیروزی در اصفهان شاید یک نفس راحت برای امروز باشد اما تضمین فردا نیست. استقلال حالا دوباره به کورس برگشته اما مسیر قهرمانی پر از پیچ و خم است. ساپینتو ماند، لیگ جذاب‌تر شد و نیم‌فصل دوم وعده روزهایی پرتنش را می‌دهد؛ روزهایی که هر امتیاز، ارزشی فراتر از عدد خواهد داشت.