«خودم را وقف وزنه‌برداری ایران کرده‌ام». حسین رضازاده، سرپرست فدراسيون وزنه‌برداري که در اواخر سال گذشته به مقر فدراسیون بین‌المللی در بوداپست رفته بود، گفت‌وگویی اختصاصی با نشریه فدراسیون بین‌المللی انجام داده است. این مصاحبه تنها گفته‌های رضازاده است که نکات جالب و قابل تاملی در آن مطرح شده است. مقدمه و گفت‌وگوی نشریه فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری با حسین رضازاده به شرح زیر است: «وقتی حسین رضازاده مسؤولیت فدراسیون ایران را قبول کرد، این رشته ورزشی، شرایط بسیار سختی در ایران داشت. وجود چند مورد دوپینگ، آسمان پرستاره وزنه‌برداری ایران را تیره کرده بود، ورزشی که طی سال‌ها توانسته بود موفقیت‌های زیادی را برای این کشور به دست آورد. پس از اعطای ماموریت به یک قهرمان ملی، برای مسؤولان دولتی ایران این شفاف شده بود که به دنبال چه هستند. آنها می‌خواستند با استفاده از چهره‌هایی همچون رضازاده، از شهرت و تاثیر‌گذاری آنها برای پیشبرد این رشته ورزشی استفاده کنند. در همین راستا، رئیس جدید، معاونش و مسؤول روابط بین‌الملل فدراسیون ایران با رئیس فدراسیون بین‌المللی دیدار کردند تا از توصیه‌ها و پیشنهادهای او برای آینده بهره گیرند تا ببینند چگونه می‌توانند وزنه‌برداری ایران را از دوپینگ پاک کنند».
شما آخرین قهرمانی‌ات در سال 2006 بود و پس از آن بازنشسته شدید و 3 سال به عنوان سرمربی تیم‌های ملی وزنه‌برداری مشغول فعالیت شدید. در این اواخر هم به صورت رسمی مسؤولیت فدراسیون ایران را قبول کردید. در کدام یک از این 3 مسؤولیت شما راحت‌تر بوده‌اید؟
شخصیت من اینگونه است که همیشه در هر موقعیتی تلاش کرده‌ام تا بهترین توانایی‌هایم را ارائه بدهم. بنابراین در 3 سال گذشته در مسؤولیت سرمربی تیم‌های وزنه‌برداری همه تلاشم را کرده‌ام تا وزنه‌برداران خوبی را تربیت کنم.
شما دستاوردهای حیرت‌آوری به عنوان ورزشکار در وزنه‌برداری داشته‌اید؟ آیا از داشته‌هایت در این بخش راضی هستی یا اینکه چیزی بوده که تو به دنبال بدست آوردنش بودی؟
به‌طور کلی من از دوره قهرمانی‌ام راضی هستم. در یک دوره‌ای آرزو داشتم که به سومین مدال طلایم برسم. این مساله همیشه برایم همانند یک خاطره بد و تلخ در ذهنم باقیمانده اما من باید قبول کنم که این سرنوشت بود که نگذاشت من در بازی‌های المپیک 2008 پکن شرکت کنم. نکته دیگری که برای من در دوران ورزشی غیرقابل دسترس شد، رسیدن به رکورد 480 کیلوگرم در مجموع بود، رکوردهایی که اغلب در تمرین‌ها به آن رسیده بودم.
عملکرد خودتان را به عنوان سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری ایران چگونه ارزیابی می‌کنید.
من خودم را به صورت کامل برای پیشرفت وزنه‌برداری ایران وقف کرده‌ام و تیم‌های ایرانی در دوران مسؤولیت من به موفقیت‌های گوناگونی دست پیدا کرده‌اند.
آیا شما برنامه‌ای دارید برای اینکه میزبان یک دوره رقابت‌های بین‌المللی در ایران باشید؟
خوشبختانه ما همیشه امکانات خوبی برای برگزاری رقابت‌های بین‌المللی در ایران داشته‌ایم اما اکنون سالن ما آخرین مراحل بازسازی‌اش را انجام می‌دهد که به صورت کامل به وزنه‌برداری اختصاص دارد. این سالن 3 هزار نفر جایگاه تماشاگر دارد و تجهیزات کامل برای برگزاری یک مسابقه و سازماندهی رقابت‌های بین‌المللی در آن مهیاست و ما آماده همکاری با فدراسیون بین‌المللی هستیم.
برنامه شما به عنوان رئیس فدراسیون وزنه‌برداری چیست؟ از آنجا که می‌دانید در این اواخر نمونه دوپینگ چند ورزشکار ایرانی مثبت شده، پس پاکسازی وزنه‌برداری به نظر می‌رسد یکی از وظایف اصلی شما باشد؟
من پیش از این هم به عنوان سرمربی تیم‌های ملی اشاره کردم که خودم متاسفانه در شرایط کنونی برخی از ورزشکاران بی‌فکر و بی‌عقل ما بدون اطلاع مربیان از برخی داروها و مکمل‌هایی استفاده کرده‌اند که زحمات و کار دیگران را زیر سوال برده است. من می‌خواهم نام خوب ایران را در وزنه‌برداری بازسازی کنم. این هدف من است.
آیا می‌‌توانید جزئیات این برنامه کلی‌تان در زمینه مبارزه با دوپینگ در ایران را بیان کنید؟
راه‌های زیادی وجود دارد که توسط آن می‌توان با دوپینگ مبارزه کرد. اما برنامه‌های ما این است که ورزشکاران‌مان را با تمرین و توسعه دانش مربیان‌مان و سازماندهی سمینارهای مختلف در زمینه دوپینگ و مبارزه با آن توسعه دهیم. استعدادیابی و توسعه استعدادها نیز از دیگر برنامه‌های من در فدراسیون وزنه‌برداری خواهد بود.