اسدالله بادامچیان*:
زمانی که جنگ آغاز شد، شهید فکوری به همراه شهید رجایی که در آن زمان نخست‌وزیر بود،در جلسه‌ای به بررسی آمارها از میزان بالگردها، هواپیماهای جنگی و ادوات نظامی پرداختند و شهید فکوری به شهید رجایی خاطرنشان کرد که با این میزان تجهیزات نظامی تنها تا زمان محدودی قدرت جنگیدن داریم و شما باید کاری کنید که جنگ در این فاصله زمانی تمام شود. آقای رجایی خندید و گفت: «جنگ دست ما نیست، ما
شروع کننده نبودیم که بتوانیم در چند ماه آن را به اتمام برسانیم. ولی من به شما می‌گویم که روزی که تمام تجهیزات جنگی ما تمام شود، تازه آن روز،آغاز جنگ پیروز ماست».
روحیه مسؤولان ما در زمان جنگ اینگونه بود که حتی با درخواست‌های یاسر عرفات برای سازش ایران با صدام نیز کنار نیامدند و شهید انصاری،استاندار وقت گیلان که میزبان یاسر عرفات بود، گفت: «همین طرز فکر شماست که باعث شده اسرائیل تا به حال بماند و از بین نرود. ما می‌جنگیم و پیروز هم می‌شویم». در هر صورت زمان گذشت و ادامه شرایط جنگ تحمیلی تبدیل به شرایط تحریم اقتصادی و تحریم صنایع کشورمان شد. تحریم‌های مضاعفی که غربی‌ها در طول 32 سال گذشته انجام دادند، تا به امروز باید اثری بر روحیه مردم و اقتصادشان می‌گذاشت. البته نباید گفت تحریم‌ها اثری ندارد اما این تحریم‌ها اثری روی روحیه مردم ایران ندارد. امروز بعد از گذشت32 سال از انقلاب، جمهوری اسلامی و 8 سال جنگ تحمیلی، کشورمان دارای ذخایر ارزی بالا بوده و صادرات و واردات خوبی دارد. همچنین صنعت و کار و فناوری‌های نوینش نیز پیشرفته است و مشکلی از بابت تحریم‌ها برای ما به وجود نیامده است. در شرایط فعلی این صاحبان صنایع آمریکایی هستند که هم‌اکنون با تحریم ایران مخالفند و معتقدند با تحریم کشورمان،این صنایع و بازرگانی آمریکا و کشورهای غربی است که دچار مشکل شده است. واقعیت این است که باید از هم‌اکنون برای نسل جوان توضیح داده شود و با قاطعیت به آنان گفت، ما نیازی به آمریکا و غرب نداریم و این بحران اقتصادی غرب است که نیاز به بازار ایران دارد و ما از این فرصت باید استفاده کنیم. با این حال 30 سال است که اپوزیسیون داخلی و خارجی می‌گویند که سیاست خارجی ایران باید رویه تسلیم در برابر آمریکا و کشورهای غربی را در پیش بگیرد. در زمان اول انقلاب،دولت آقای بازرگان می‌گفت ما باید با دولت آمریکا کار کنیم،به نوفل لوشاتو رفته و به امام گفتند که نمی‌توانیم با آمریکا قطع رابطه کنیم. آقای بازرگان بعد از آغاز جنگ نیز به امام نامه نوشت و مطرح کرد که آغاز جنگ تحمیلی به علت قطع رابطه شما با آمریکا بود. متاسفانه ادامه همین جریان در حال حاضر هم می‌گوید که شما با آمریکا سازش کنید تا بتوانید در میدانی که آمریکا به شما می‌دهد فعالیت کنید. اما باید این سوال را مطرح کرد که واقعا آمریکا به ما چه می‌دهد؟ ملت ما بارها ثابت کرده است که با استقلال و آزادی کار کرده و نیازی به آمریکا و متحدان داخلی‌اش ندارد. جالب است که متحدان داخلی آمریکا در ایران این روزها بیشتر از پیش سیاست خارجی دولت آقای احمدی‌نژاد را زیر تیغ تخریب‌ها و شایعات بی‌اساس خود قرار داده‌اند و بی‌قرارند تا خبر تحریم‌های گسترده‌تر از جانب آمریکا و متحدان غربی‌اش را بشنوند تا بهانه دیگری برای مخالفت با دولت بیابند. زمانی که فتنه‌گران داخلی از سیاست خارجی و سخنرانی‌های بسیار سازنده آقای احمدی‌نژاد سخن می‌گویند، باید این سوال‌ها را مطرح کرد که مردم ما از شجاعت رجایی خوششان می‌آمد یا از تحلیل‌های لیبرالی بنی‌صدر؟ از شجاعت آقای احمدی‌نژاد خوششان می‌آید که در کنفرانس ان‌پی‌تی تمام قدرت هسته‌ای غرب را به چالش می‌کشد یا از ترس و دست به سینه بودن عده‌ای مخالف داخلی او در برابر آمریکا؟ از شجاعت محمود احمدی‌نژاد نه ایرانیان بلکه تمام دنیا استقبال می‌کنند و در مقابل این رفتار، مردم ما هیچ اعتنایی به سردمداران فتنه و صحبت‌های افراد شکست‌خورده برای همراهی کردن با آمریکا در زمینه تحریم اقتصادی مردم نمی‌کنند. در انقلاب اسلامی ما، مردم با سازشکار سر سازش ندارند و همانند آنچه که شهید بهشتی فرمود، فریادهای خشمگین ملت ایران با صدای مرگ بر آمریکا به سمت آمریکا و متحدان داخلی‌اش پرتاب می‌شود. امروز که صحبت‌های آقای موسوی را می‌شنویم و می‌خوانیم،چیزی جز اتحاد او و همراهانش با سیاست‌های آمریکایی نمی‌بینیم. در یک برهه‌ای مردم ما حرف آقای موسوی را موجه می‌پنداشتند به دلیل اینکه تصور می‌کردند آقای موسوی همان نخست‌وزیر امام است اما نمی‌دانستند که موسوی نخست‌وزیر تحمیل شده به امام و رهبر معظم انقلاب بود،چون با فریب عکس امام و رهبر انقلاب را در دست داشت و بعد که چهره‌اش را شناختند، در 9 دی و 22 بهمن، مخالفتشان با سازش با آمریکا و ترس و ضعف در مقابل دشمنان را هم نشان دادند. به همین دلیل نباید ترسی از بازی فتنه‌گران در زمین آمریکا داشت.
* نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی