خریدهای خوب خارجی

بهراد رشوند: نیم‌فصل اول لیگ بیست‌وپنجم برای فوتبال ایران فقط یک جدول و چند عدد نبود؛ روایتی بود از بازیکنانی که بی‌سروصدا وارد شدند اما خیلی زود جریان مسابقه‌ها را تغییر دادند. نیم‌فصلی که سپاهان در صدر ایستاد و مس در انتهای جدول متوقف شد، بار دیگر نشان داد نقش بازیکنان خارجی همچنان می‌تواند تعیین‌کننده باشد؛ نه فقط در حد آمار، بلکه در شکل‌ دادن به هویت فنی تیم‌ها. میان تمام نام‌هایی که در این نیم‌فصل به میدان رفتند، چند چهره خارجی بودند که فاصله خود را با دیگران به ‌وضوح نشان دادند.
* ستاره‌ای که نتیجه را عوض می‌کند
اگر قرار باشد تنها یک بازیکن خارجی به‌عنوان نماد موفقیت نیم‌فصل اول معرفی شود، یاسر آسانی بدون تردید انتخاب اول است. وینگر آلبانیایی استقلال خیلی زود ثابت کرد برای نقش مکمل به ایران نیامده است. هر بار که توپ به پایش می‌رسید، ساختار دفاعی حریف دچار تزلزل می‌شد. سرعت انفجاری، جسارت در عبور از مدافع مستقیم و ضربات دقیق، از آسانی بازیکنی ساخت که حضورش در زمین، امید را به سکوها تزریق کرد. ۷ گل و یک پاس گل، فقط خلاصه‌ای عددی از بازیکنی است که در سیستم ریکاردو ساپینتو نقش فوق‌ستاره را ایفا می‌کند.
* مهاجمی که چادرملو را سر پا نگه داشت
در تیمی مثل چادرملو که بسیاری پیش از شروع فصل آن را گزینه سقوط می‌دانستند، رنی بوبوی تبدیل به عامل بقا و حتی فراتر از آن شد. مهاجم اکوادوری با فیزیک مناسب و قدرت تمام‌کنندگی بالا، بار اصلی خط حمله تیم سعید اخباری را به دوش کشید. ۶ گلی که بوبوی به ثمر رساند، فقط نتیجه فرصت‌طلبی نبود؛ او در نبردهای هوایی، حفظ توپ و ایجاد فضا برای دیگران هم نقش کلیدی داشت. همکاری‌اش با هادی حبیبی‌نژاد، بخش بزرگی از امتیازهای چادرملو را تضمین کرد و نشان داد انتخاب درست بازیکن خارجی، حتی برای تیم‌های کم‌ادعا هم حیاتی است.
* مغز متفکر میانه میدان
ریکاردو آلوز از آن دسته بازیکنانی است که تاثیرش همیشه در آمار گل و پاس گل خلاصه نمی‌شود. هافبک پرتغالی سپاهان حتی زمانی که در ترکیب ثابت نبود، ریتم تیم را در اختیار داشت. پاس‌های عمقی، تغییر جهت بازی و توانایی در حفظ توپ تحت فشار، آلوز را به یکی از مهم‌ترین مهره‌های تاکتیکی لیگ تبدیل کرد. ۲ پاس گل شاید در نگاه اول عدد بزرگی نباشد اما حجم موقعیت‌هایی که او برای هم‌تیمی‌هایش ساخت، جایگاهش را در میان برترین‌های آماری لیگ تثبیت کرد.
* دیواری که تراکتور را آرام کرد
پس از جدایی عارف آقاسی، تراکتور نیاز به مدافعی داشت که بدون هیاهو، ثبات را در خط دفاع حفظ کند. الکساندر سدلار دقیقاً همین نقش را ایفا کرد. مدافع کروات با تجربه بازی در سطح بالا، خیلی زود با شرایط لیگ ایران هماهنگ و به ستون اصلی خط دفاع تراکتور تبدیل شد. جا‌گیری‌های دقیق، تمرکز بالا و بازی‌خوانی مناسب، باعث شد تراکتور یکی از  تیم‌های لیگ برتر باشد که کمترین گل خورده را دارد. حضور سدلار نشان داد یک خرید درست می‌تواند چند ضعف را همزمان پوشش دهد.
* مُسکن دفاع استقلال
رستم آشورماتف برای استقلال چیزی شبیه یک درمان فوری بود. مدافع ازبک بعد از رهایی از مصدومیت، وارد ترکیب شد و به خط دفاع متزلزل تیم ساپینتو نظم داد. کاهش اشتباهات فردی و کم شدن تعداد گل‌های خورده، نشانه‌های مستقیم حضور او بود. آشورماتف علاوه بر وظایف دفاعی، با زدن گل به ملوان نشان داد می‌تواند در لحظات مهم هم اثرگذار باشد. هرچند هنوز جایگاه ثابتی در تیم ملی کشورش ندارد اما برای استقلال نیم‌فصل دوم بدون او قابل تصور نیست.
* خارجی‌های قابل اتکا اما نه در اوج
در کنار این ۵ چهره شاخص، بازیکنانی مانند اوستون ارونف و مارکو باکیچ در پرسپولیس، منیر حدادی در استقلال، سگوندو آرلن رودریگز و ادسون ماردن در چادرملو و دوماگوی دروژدک در تراکتور هم عملکرد قابل قبولی داشتند. اگرچه نوسان در بازی آنها دیده می‌شد اما مجموع عملکردشان نشان داد می‌توان روی آنها حساب کرد. شاید نیم‌فصل دوم فرصتی باشد تا بعضی از این نام‌ها، خود را به جمع ستاره‌های بی‌چون‌وچرای لیگ اضافه کنند.
نیم‌فصل اول لیگ بیست‌وپنجم یک بار دیگر این پیام روشن را منتقل کرد: بازیکن خارجی، اگر درست انتخاب شود، می‌تواند مسیر یک تیم را تغییر دهد. حالا پرسش اصلی این است: آیا خارجی‌های تعیین‌کننده می‌توانند همین سطح را حفظ کنند؟