حسین آرمند: از ادعای افتخار خدا تا فریاد نه به فاشیسم؛ خیابانهای آمریکا یک سال پس از بازگشت ترامپ، صحنه تقابل روایت قدرت با اعتراض مردمی است. ترامپ در نخستین سالگرد دور دوم ریاستجمهوری خود، اعلام کرد: «خدا به من بابت اقداماتم افتخار میکند!» اما ساعاتی بعد آنچه از خیابانهای شهرهای بزرگ و کوچک ایالات متحده شنیده میشد فریاد معترضانی بود که با شعار «نه به فاشیسم آمریکایی»، تصویری دیگر از ارزیابی عملکرد یکساله دولت ترامپ ارائه دادند. از واشنگتن دیسی تا لسآنجلس، از شیکاگوی یخزده تا مینیاپولیس خشمگین، هزاران معترض اگرچه کانون اصلی خشم مردم، سیاستهای خشن و ضدمهاجرتی بوده است اما نارضایتی عمومی دامنهای گستردهتر دارد و سیاست خارجی جنجالی آمریکا مانند حمله به ونزوئلا و تلاش برای تصرف گرینلند یا جنگ تعرفهای پرهزینه که افزایش قیمت کالاهای وارداتی را به دنبال داشته، نیز در کانون اعتراضات قرار گرفتهاند. به گزارش رویترز، هزاران نفر از کارگران و دانشجویان در شهرهای مختلف آمریکا دست به تظاهرات زدند. در واشنگتن و حتی شهرهای کوچکی مانند نشویل در کارولینای شمالی، معترضان شعار میدادند: «نه به ایالات متحده فاشیست». در پورتلند، خشم به حدی بود که معترضان پرچم آمریکا را در مقابل ساختمان اداره مهاجرت به آتش کشیدند. این تصاویر نماد شکاف عمیق میان ادعاهای «افتخارآمیز» مستاجر کاخ سفید و واقعیت تلخ تجربه شده توسط بسیاری از آمریکاییها بود.
* شیکاگو؛ اعتراض در سرمای زیر صفر
همزمان با روز مارتین لوترکینگ، صدها نفر در شیکاگو با وجود دمای ۱۵ درجه زیر صفر، به خیابانها آمدند تا علیه سیاستهای مهاجرتی دولت ترامپ تظاهرات کنند. به گزارش آناتولی، معترضان با بنرهایی مانند «از پناهندگان محافظت کنید، سیاستهای مهاجرتی را لغو کنید» و «نه به جنگ آمریکا در ونزوئلا» راهپیمایی کردند. این تظاهرات نشان داد که انتقادات تنها معطوف به مسائل داخلی نیست، بلکه سیاستهای خارجی تهاجمی و هزینهزای ترامپ نیز در لیست نارضایتیها قرار دارد.
* لسآنجلس و موج سراسری «آمریکای آزاد»
اعتراضات به لسآنجلس نیز کشیده شد. معترضان مقابل ساختمان شهرداری این شهر تجمع کرده و خواستار توقف عملیات اخراج مهاجران شدند. این تظاهرات، بخشی از راهپیمایی سراسری موسوم به «آمریکای آزاد» بود که به طور همزمان با سالگرد بازگشت ترامپ به کاخ سفید، او و متحدانش را هدف گرفته بود. بر اساس همین گزارشها، در دانشگاههایی مانند کلیولند در اوهایو، دانشجویان شعار میدادند: «نه به نفرت، نه به ترس، پناهندگان به اینجا خوش آمدید». حتی دانشآموزان دبیرستانی در سنتافه، نیومکزیکو، کلاسهای خود را ترک کردند تا به این جنبش سراسری بپیوندند.
* آتش خشم از مینیاپولیس برافروخته شد
اعتراضات اخیر نشان میدهد آمریکا وارد یک چرخه از مواجهه خیابانی مردم با سیاستهای دولت دوم ترامپ شده است. اوایل تابستان، مخالفان گسترده ترامپ با شعار جدید «نه به پادشاه» (No Kings) خیابانهای بیش از ۲۷۰۰ شهر آمریکا را به تسخیر خود درآورده بودند و جرقه اعتراضات اخیر نیز 3 هفته پیش و با یک تراژدی دیگر از خشونت پلیس کلید خورد. مأموران فدرال یک زن 3۷ ساله آمریکایی به نام «رنه نیکول گود» را در مینیاپولیس با شلیک گلوله کشتند. این حادثه در ۷ ژانویه، خشم انباشته شده از سالها سیاستهای ضد مهاجرتی خشن و رفتارهای سرکوبگرانه نیروهای اداره مهاجرت و گمرک (ICE) را منفجر کرد. ترامپ به جای همدردی، در شبکه اجتماعی خود (تروث سوشال) از کشته شدن این زن حمایت کرد و او را «بسیار بینظم، مانعتراش و مقاوم» خواند. این بیتفاوتی نسبت به جان شهروندان، سوخت تازهای بر آتش اعتراضات بود. در برابر این موج خشم، پاسخ ترامپ نه تلاش برای آرامسازی، بلکه تشدید تنش و اتهامزنی بوده است. او در یک کنفرانس مطبوعاتی به مناسبت سالگرد ریاستجمهوریاش، با اشاره به حوادث مینهسوتا، ادعا کرد: «۱۰ هزار مجرم خطرناک را بازداشت کردیم... ما نباید به آنها اجازه دهیم وارد کشورمان شوند». وی همچنین در پستی دیگر، معترضان را «اشغالگران حرفهای آموزشدیده» خواند که «باید زندانی یا اخراج شوند». او حتی فرماندار ایالت مینهسوتا و ایلهان عمر، نماینده کنگره را به تحریک معترضان متهم کرد. او پیشتر نیز رویکرد تقابلجویانه خود را با تهدید به استفاده از «قانون شورش» مصوب ۱۸۰۷ نشان داده بود؛ قانونی که در صورت اجرا، اختیارات گستردهای برای سرکوب اعتراضات و حتی اعزام ارتش به شهرها به رئیسجمهور میدهد. نکته قابل تأمل، واکنش قضایی به اقدامات ترامپ بود: دادگاه عالی آمریکا درخواست دولت او برای استقرار گارد ملی در شیکاگو به بهانه حفاظت از مأموران مهاجرت را رد کرده است؛ امری که نشاندهنده مقاومت نهادهای دیگر در برابر گسترش اختیارات اجرایی او است.
* ریشههای عمیقتر؛ اقتصادی و بینالمللی
اگرچه تراژدیهایی مانند کشته شدن رنه گود، جرقه اعتراضات بودند اما سوخت اصلی این آتش، سیاستهای اقتصادی و بینالمللی چالشبرانگیز ترامپ است. جنگ تعرفهای او با متحدان اروپایی و دیگر کشورها، مستقیماً کیف پول شهروندان طبقه متوسط را هدف گرفته و باعث افزایش قیمت کالاهای وارداتی شده است. تهدیدهای اخیر برای وضع تعرفه بر کشورهای اروپایی حامی دانمارک، تنشها را بیشتر و اتحادیه اروپایی را وادار به بررسی اقدامات تلافیجویانه کرده است. از سوی دیگر، طرحهای بلندپروازانه و عجیبی مانند تلاش برای خرید یا تصرف گرینلند، وجهه بینالمللی آمریکا را تحت تأثیر قرار داده و حتی در داخل، مورد تمسخر و انتقاد طیف گستردهای از تحلیلگران و مردم عادی قرار گرفته است.
* شکاف میان ادعا و واقعیت
یک سال پس از آغاز دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ، خیابانهای آمریکا گواه زندهای بر شکاف عظیم میان روایت او و تجربه میلیونها آمریکایی هستند. ادعای «افتخار خدا» در مقابل فریاد «نه به فاشیسم» در خیابانهای ایالات مختلف آمریکا مقابل هم قرار گرفتهاند. فشار بیسابقه بر سازمان مهاجرت برای بازداشت و اخراج گسترده که به گزارش نیویورکتایمز منجر به اشتباهات فاحش و هدف قرار گرفتن مهاجران قانونمدار شده، تنها یک روی سکه است. روی دیگر، خشم از سیاستهایی است که زندگی اقتصادی را سختتر و جایگاه بینالمللی کشور را خدشهدار کرده است. به نظر میرسد ترامپ، در سال نخست این دوره، نه تنها نتوانسته شعار «آمریکا را مجدداً بزرگ کنید» را محقق کند، بلکه با سیاستهای قطبیساز خود، آمریکا را هر چه بیشتر در مسیر یک جدال داخلی عمیق پیش برده است. پرسش بزرگ این است: آیا تهدید به استفاده از قوانین قدیمی سرکوب، میتواند این آتش زیر خاکستر را خاموش کند، یا به شعلهورتر شدن آن خواهد انجامید؟
یک سالگی بازگشت ترامپ
فریاد نه به فاشیسم در خیابانهای آمریکا
ارسال نظر
تازه ها