رأی معلق

در فوتبال ایران، گاهی یک بازی برگزارنشده، از ۱۰ مسابقه انجام‌شده جنجالی‌تر می‌شود. دیدار شمس‌آذر قزوین و تراکتور تبریز دقیقاً از همان دست پرونده‌هایی است که نه در زمین، بلکه در راهروهای تصمیم‌گیری فدراسیون فوتبال تعیین تکلیف می‌شود؛ جایی که هر واژه، هر ماده قانونی و هر مستند، می‌تواند سرنوشت یک تیم را تغییر دهد.
ابوالفضل حسن‌زاده، رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، این‌بار با لحنی محتاط و حساب‌شده، از رأیی سخن گفته که هنوز متولد نشده است. او تأکید می‌کند گزارش رسمی مسابقه دریافت شده، دفاعیات ۲ باشگاه روی میز قرار دارد اما گره اصلی پرونده، به مستنداتی بازمی‌گردد که باشگاه تراکتور به آنها استناد کرده؛ مدارکی که بررسی‌شان صرفاً در چارچوب فدراسیون ممکن نیست و نیاز به مکاتبه با نهادهای بیرونی دارد.
ماجرا از جایی حساس می‌شود که پای ماده ۶۲ آیین‌نامه انضباطی به میان می‌آید؛ همان ماده‌ای که صراحت دارد در صورت عدم حضور یک تیم بدون دلیل، نتیجه باید ۳ بر صفر به سود تیم مقابل اعلام شود. حسن‌زاده بی‌پرده می‌گوید از نگاه اولیه کمیته، نشانه‌ای از دلیل منطقی دیده نشده اما همین «نگاه اولیه» قرار نیست حکم نهایی باشد. چرا؟ چون تراکتور مدعی است شرایطی خارج از اراده و توان باشگاه، مانع حضورش در قزوین شده است.
اینجا دقیقاً همان نقطه‌ای است که پرونده از یک تصمیم ساده حقوقی فاصله می‌گیرد و وارد منطقه خاکستری می‌شود. رئیس کمیته انضباطی توضیح می‌دهد ادعاهای تراکتور نیازمند بررسی در مراجع خارج از فدراسیون است و تا زمانی که پاسخ این استعلام‌ها نرسد، صدور رأی عجولانه نه منطقی است و نه عادلانه. از سوی دیگر، فشار تقویم مسابقات و ضرورت اعلام برنامه‌های بعد، کمیته را در تنگنای زمان قرار داده است.
حسن‌زاده وعده داد در صورت وصول مستندات و تکمیل بررسی‌ها، رأی نهایی طی روزهای آینده اعلام شود؛ حتی پیش از جلسه بعد کمیته انضباطی. وعده‌ای که برای شمس‌آذر، تراکتور و البته افکار عمومی فوتبال ایران، اهمیتی فراتر از یک تصمیم انضباطی ساده دارد.
این پرونده، آزمونی است برای سنجش مرز میان نص صریح قانون و تفسیر مبتنی بر شرایط خاص. حالا همه‌ چیز معلق است؛ نه فقط نتیجه یک مسابقه، بلکه اعتماد به اینکه عدالت انضباطی، اسیر شتاب یا فشار نخواهد شد. رأی هنوز صادر نشده اما سایه‌اش از حالا روی جام حذفی افتاده.