صفا صهری:
در بیشتر کشورهای آسیایی با گذشت سال‌هایی که آمار بالای زاد و ولد نگرانی‌های زیادی به دنبال داشت، امروزه کاهش قابل توجه تعداد کودکان به بحران دیگری تبدیل شده است. به گزارش خبرگزاری فرانسه از تایوان، در حالی که در سال 1966 بیش از 11 هزار دانش‌آموز در مدارس این کشور تحصیل می‌کردند این تعداد امروزه به 780 نفر کاهش یافته است. دولت تایوان برای تشویق خانواده‌ها به فرزنددار شدن بیش از 31 هزار دلار آمریکا صرف کارهای تبلیغاتی کرده است. مدیر یکی از مدارس تایپه می‌گوید: «در گذشته دانش‌آموزان در کلاس‌های صبح و بعدازظهر درس می‌خوانند و باید برای استفاده از هر چیزی حتی دستشویی‌ها صف می‌کشیدند اما در سال‌های اخیر با کاهش تعداد دانش‌آموزان در کلاس‌ها مواجه شده‌ایم زیرا والدین مانند گذشته دیگر تمایلی به داشتن فرزندان زیاد ندارند». به گزارش سازمان ملل متحد، در حالی که در نیمه قرن بیستم هر زن آسیایی به‌طور میانگین 42/5 فرزند داشت اما امروزه این رقم به 72/1کاهش یافته است. کشورهای شرق آسیا که در زمره پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان به شمار می‌روند برای حفظ منافع محیط‌زیستی‌شان هم که شده کاهش تعداد کودکان را در سیاست‌های خود قرار دادند. این سیاست در کشورهایی مانند ژاپن که در سال‌های اخیر با تغییرات اجتماعی و اقتصادی شدید همراه بوده به یک بحران جدی تبدیل شده است. در این کشور آمار تولد از سال 1970 کمتر از میزان مرگ و میر است و این موضوعی است که دیگر کشورهای شرق آسیا را نگران کرده است. از جمعیت 127 میلیون نفری ژاپن امروزه 29 میلیون نفر افراد بالای 65 سال هستند که بار سنگینی برای جامعه صنعتی ژاپن به شمار می‌آیند. این کشور که به دلایل فرهنگی نیز چندان مهاجرپذیر نیست بشدت خانواده‌های جوان را به داشتن فرزند بیشتر ترغیب می‌کند تا در آغاز هزاره بعدی بتواند جمعیت خود را بیش از 60 میلیون نگه دارد. در کره جنوبی نیز سیاستمداران به رغم اجرای برنامه‌های تشویقی کنترل جمعیت نگران روند رو به کاهش تولد کودکان هم هستند به‌طوری که وزیر بهداشت این کشور سال گذشته اعلام کرد، کره جنوبی در شرایط شبه‌اورژانسی است و این ملت با این روند نمی‌تواند به حیات خود ادامه دهد. کشورهای آسیایی مانند ژاپن، سنگاپور و کره جنوبی به همین دلیل به والدین برای داشتن فرزند حقوق و مزایای ویژه می‌پردازند. با این وجود بسیاری از خانواده‌های ژاپنی از کمبود مهدکودک و مراکز نگهداری از کودکان و همچنین به تأخیر افتادن پیشرفت‌های شغلی مادران شکایت دارند و به‌رغم معافیت‌های مالیاتی و کمک‌های مالی دولت چندان تمایلی به بچه‌دار شدن ندارند. در واقع در کشورهای فوق‌الذکر پول نتوانسته مشکل را حل کند. یک زن 24 ساله سنگاپوری در این باره می‌گوید:«نسل ما می‌خواهد ابتدا کمی بیشتر از زندگی لذت ببرد، مسافرت کند و پیشرفت‌های اجتماعی داشته باشد به همین دلیل زندگی ما با اجدادمان متفاوت شده است».