گزنه کبیر، گزنه دوپایه، گزما و گزنک نام‌های دیگر گیاهی است که همه ما به عنوان گزنه از آن یاد می‌کنیم؛ گیاهی که در تماس با پوست موجب خارش و سوزش می‌شود. این گیاه دارای طبعی گرم و خشک است. گزنه دارای ویتامین‌های بسیار است و سلنیوم دارد. گزنه میکروب‌کش است و خاصیت نیروبخشی فراوان دارد و موجب ازدیاد نیروی جنسی در افراد می‌شود. مصرف گزنه در درمان کم‌خونی موثر است. گزنه خاصیت ضدخونریزی داشته و بندآورنده خون‌دماغ است. همچنین خاصیت ضدسرطانی داشته و مصرف روزانه دم‌کرده آن برای درمان ورم پروستات در آقایان مفید است. گزنه در طب سنتی دافع بلغم شناخته شده و هنگام دردهای بلغمی چون روماتیسم مصرف آن توصیه می‌شود. مالیدن روغن گزنه نیز در درمان ناراحتی‌های مفصلی توصیه می‌شود. مصرف این گیاه برای مبتلایان به دیابت مفید است.
موارد منع مصرف گزنه عبارتند از:
1- تماس گزنه با پوست موجب سوزش و خارش می‌شود اما اگر می‌توانید این سوزش را تحمل کنید باید بدانید مفید است.
2- گزنه دافع پتاسیم است.
3- گاهی در بعضی افراد باعث نفخ می‌شود.
آشپزی
از این سبزی نیز همانند دیگر سبزی‌های صحرایی می‌توان در تهیه آش، کوکوی‌سبزی و خورش گزنه استفاده کرد. به هر حال طبخ گزنه به هر صورتی که باشد دافع بلغم خواهد بود.
*پژوهشگر طب سنتی