دنیا خمامی:
برای خیلی از ما پیش آمده که در برهه‌ای، ذهنمان قفل شده و دیگر هیچ توانی برای خلاقیت نداریم؛ نه می‌توانیم بنویسیم، نه می‌توانیم بکشیم و نه می‌توانیم بسازیم... «پرسه در مه» استیصال جوانی از دل همین برهه است. داستان فیلم درباره جوانی 30 ساله به نام امین (با بازی شهاب حسینی) است که در پی نوشتن قطعه‌ای موسیقی است که آرمان زندگی‌اش محسوب می‌شود اما به دلیل مشکلات زندگی و روزمرگی به جایی می‌رسد که تعادل روحی‌اش را از دست می‌دهد و از نوشتن قطعه جدید عاجز می‌ماند. این استیصال امین به لحن تکرار، می‌خورد به در بسته تکرار روزهای تکراری! همسر امین بازیگر تئاتر است و اتفاقا در کارش همزمان با پسرفت امین پیشرفت میکند. پرسه در مه قرار نیست جز عجز امین برای ابداع نکته‌ای دیگر را به ما یادآوری کند و این یادآوری با لحن روایت داستان که از زبان کاراکتر اصلی که به کما رفته هم‌آمیزی عجیب و در عین حال دلنشینی دارد. گاهی فلش‌بک می‌خورد و گاهی خیلی هوشمندانه فرار به جلو میکند. اگر زمان اکران بر این تصور باشید که بروید بلیت بخرید و فیلمی ببینید که از جنس باقی فیلم‌هاست و قرار است یا در آن بخندید یا در آن گریه كنيد، سخت در اشتباهید! پرسه در مه از جنس فیلم‌های خاص است. نشات گرفته از دنیای آرمانی بهرام توکلی که با فلسفه‌گرایی او عجین شده است. این فلسفه‌گرایی می‌طلبد که مخاطب با اثر درگیر شود. پس می‌توان این‌طور تصور کرد که هنگام دیدن این فیلم یک جدول متقاطع حل می‌کنید، اگر از خانه‌های افقی توانستید کشف کنید که چرا توکلی صدای مغز امین را که یک سوت ممتد است به عنوان افکت به کار برده است، طبیعتا می‌توانید به طور عمودی دریابید چرا او با استاد سنتگرا و اقتباسگرش دچار مشکل است. اگر از خانه‌های عمودی توانستید بفهمید چرا او دیوارها را خط خطی میکند یا چرا انگشت اشاره‌اش را قطع میکند، مطمئنا به رمز جدول که دلیل افسردگی اوست خواهید رسید. برای دیدن پرسه در مه باید آستین‌ها را بالا زد و همزمان با بازیگران و عوامل کار تا انتها پیش رفت چرا که بهرام توکلی به تماشاگر نیز نقش داده است. این فیلم در جشنواره در بخش مسابقه دیده نشد كه اين امر برای سینمایی که می‌خواهد از بند تجاری و گیشه‌ای بودن رهایی یابد و به سمت سینمای فاخر رود اتفاق ناگواری است. توکلی پس از جشنواره در استعاره‌ای زیبا فیلمش را تنها در 2 کلمه تفسیر میکند: «عوارض خلاقیت»... ادعای او که البته درست نیز هست، این است که او راه را برای قضاوت و داوری مخاطبان بازگذاشته، تماشاگر هیچ پیش‌فرضی ندارد و قرار نیست به هدف مشخصی برسد. پس، برای دیدن این فیلم آزاد باشید و با هر سکانس هرجور که دوست دارید روبه‌رو شوید که راه برای تاویل شما باز است. اما به گفته جواد نوروزبیگی، تهیه‌کننده این فیلم، اکران پرسه در مه به احتمال زیاد تا قبل از ماه رمضان صورت می‌گیرد و این فیلم بدون هیچ تغییری نسبت به نسخه اصلی روانه نمایش عمومی می‌شود. پرسه در مه در بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی فیلم‌های اول و دوم را از آن خود کرد و مورد توجه منتقدان قرار گرفت.