ضربه کاری تارتار

گاهی یک مسابقه فقط ۳ امتیاز ندارد؛ گاهی یک بازی می‌تواند تعادل ذهنی یک لیگ را به هم بزند. در سیرجان، جایی که پرسپولیس با امید تسلط بر صدر وارد زمین شد، تیم مهدی تارتار نه‌تنها معادله را تغییر داد، بلکه پیامی واضح برای همه مدعیان فرستاد: صدر، دیگر منطقه امن کسی نیست.
پرسپولیس با پشتوانه نتایج مثبت گذشته مقابل گل‌گهر پا به این مسابقه گذاشته بود. تیم اوسمار ویرا می‌دانست پیروزی در این دیدار، پیش از لغزش احتمالی رقبا، می‌تواند سکوی پرتابی برای تسلط بر جدول باشد اما در طرف مقابل، تیم مهدی تارتار با ذهنیتی متفاوت وارد میدان شد؛ تیمی که دیگر نمی‌خواست فقط رقابت کند، بلکه آمده بود تا جایگاهش را تحمیل کند.
از همان دقایق ابتدایی، نشانه‌های برتری میزبان دیده شد. گل‌گهر با آرامش و نظم، جریان مسابقه را در اختیار گرفت و بتدریج خطوط پرسپولیس را عقب راند. این فشار در نهایت دقیقه ۲۰ به نتیجه رسید؛ ضربه دقیق پویا پورعلی، سکوت سنگینی را بر اردوگاه سرخ‌ها تحمیل کرد. این فقط یک گل نبود؛ آغاز فروپاشی تمرکز تیمی بود که انتظار چنین ضربه‌ای را نداشت.
پرسپولیس هنوز از شوک گل اول خارج نشده بود که ضربه دوم فرود آمد. پوریا لطیفی‌فر با شوتی بی‌نقص، فاصله را بیشتر کرد و نشان داد گل‌گهر برای یک شب معمولی به میدان نیامده. اگرچه ایگور سرگی‌یف پیش از پایان نیمه نخست یکی از گل‌ها را جبران کرد و روزنه‌ای از امید برای بازگشت ایجاد شد اما این امید بیشتر شبیه یک تأخیر در سرنوشت بود تا تغییر مسیر آن.
نیمه دوم، نمایشگاه اقتدار کامل تیم تارتار بود. گل سوم که دوباره با امضای لطیفی‌فر ثبت شد، عملاً پرونده مسابقه را بست. پرسپولیس تلاش کرد با تغییرات تاکتیکی و ورود بازیکنانی مانند سروش رفیعی و محمد عمری، ریتم بازی را تغییر دهد اما ساختار منسجم گل‌گهر اجازه بازگشت نداد. تیم میزبان نه‌تنها از برتری خود دفاع کرد، بلکه نشان داد به بلوغی رسیده که می‌تواند بازی‌های بزرگ را مدیریت کند.
این پیروزی فقط یک موفقیت ساده نبود. گل‌گهر با هدایت تارتار، پس از عبور از استقلالِ ریکاردو ساپینتو، حالا اوسمار ویرا را نیز شکست داده و به صدر جدول رسیده است. این صعود، نتیجه یک پروژه تدریجی و حساب‌شده است؛ تیمی که حالا دیگر نمی‌خواهد نقش مکمل را بازی کند.
در سوی مقابل، پرسپولیس با اوسمار وارد مرحله‌ای از تردید شده. تیمی که زمانی با اقتدار پیش می‌رفت، حالا نشانه‌هایی از آسیب‌پذیری نشان می‌دهد. شکست در سیرجان فقط از دست دادن امتیاز نبود؛ هشداری بود درباره آینده. لیگی که روزی تحت کنترل سرخ‌ها بود، حالا وارد مرحله‌ای شده که هر لغزش، می‌تواند هزینه‌ای بسیار سنگین داشته باشد.