ترامپ اینگونه بازنده شد!

 مهدی حسنی :ترامپ چنان در جهان مفتضح شده است که دیگر کسی در رسانه باقی نمانده که خطی در رابطه با جنگ ایران بنویسد یا تحلیلی بیان کند، جز آنکه ترامپ را به باد استهزا بگیرد. در آخرین فقره، سایت معتبر فارن پالیسی در یاداشتی، دلایلی بیان می‌کند که چرا ترامپ همین الان نیز بازنده جنگ است. 
متن با این گزاره آغاز می‌کند که وضع محبوبیت ترامپ وحشتناک است. «طبق نظرسنجی مؤسسه تحقیقاتی «پیو» که هفته گذشته منتشر شد، ۶۱ درصد از افکار عمومی آمریکا نارضایتی خود را از نحوه مدیریت این منازعه توسط دونالد ترامپ ابراز کرده‌اند، در حالی که تنها ۳۷ درصد عملکرد وی را تأیید می‌کنند. 
به باور متن، دلیل اول آنکه کمپین مشترک ۲ متجاوز آمریکایی - اسرائیلی تاکنون موفق نبوده، سقف مطالبات است؛ «نخستین گواه بر ناکامی راهبردی ایالات متحده را باید در اهداف حداکثری این کشور در آغاز نبرد جست‌وجو کرد. ترامپ در ویدئویی که ۲۸ فوریه در پلتفرم «تروث سوشال» منتشر شد، تلویحاً از آمال خود برای «تغییر رژیم»، انهدام کامل توان موشکی، فلج کردن گروه‌های نیابتی در سطح منطقه و سد کردن قطعی مسیر دسترسی ایران به سلاح هسته‌ای سخن گفت، حال آنکه نگاهی به صحنه واقعیت نشان می‌دهد هیچ‌یک از این مطالبات کلان تاکنون جامه عمل به خود نپوشیده‌اند». 
نکته دیگر که به باور تحلیل‌گران فارن پالیسی نشانه شکست کمپین متجاوزان است، تاب‌آوری و شکست فروپاشی سریع سیاسی و میدانی بود؛ «جمهوری اسلامی با بازطراحی ساختار جانشینی در سطوح کلان سیاسی و نظامی، بقای سیستمیک خود را تضمین کرده است. استمرار شلیک‌ها به سوی اسرائیل و مواضع متحدان آمریکا نشان از زنده بودن این توانمندی دارد. پیشینه تاریخی تهران در بازسازی سریع زرادخانه موشکی خود گویای این واقعیت است که به محض خاموش شدن شعله‌های جنگ، فرآیند احیای توان بازدارندگی با سرعتی مضاعف آغاز خواهد شد. در همین حال حزب‌الله اگرچه ضربات سنگینی دریافت کرده اما همچنان به عنوان یک بازیگر زنده در صحنه حضور دارد». 
دیگر دلیل برای شکست ترامپ و تیم جنگ‌طلب او، بازی ایران در زمین انرژی و انسداد تنگه هرمز است؛ «بخش عمده تلاطم در بازار محصول انسداد تنگه هرمز توسط ایران است؛ شریانی که عبورگاه یک‌پنجم نفت خام و ۲۰ درصد گاز طبیعی مایع (LNG) جهان محسوب می‌شود. اصابت موشک‌های ایرانی به میادین گازی قطر، در کنار اختلال در عرضه، قیمت گاز در اروپا را طی یک ماه اخیر بیش از ۷۰ درصد افزایش داده است. بحران اما به انرژی محدود نمی‌ماند؛ تنگه هرمز معبر اصلی یک‌سوم هلیوم جهان (حیاتی برای صنایع نیمه‌رسانا) و یک‌سوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی است. تداوم این محاصره، جهان را در آستانه بحران جهانی تراشه و غذا قرار داده است». 
به صورت حیرت‌انگیزی، واشنگتن عملاً از نظر سیاسی منزوی محسوب می‌شود و این هم دلیل دیگر شکست بیان می‌شود؛ «در جبهه دیپلماسی عمومی، یافته‌های مؤسسه «ژئوپول» در کشورهایی نظیر مصر، نیجریه، پاکستان و عربستان سعودی، حاکی از انزوای روایت واشنگتن است. طبق این نظرسنجی، تنها ۱۸ درصد پاسخ‌دهندگان، ایران را مقصر اصلی هزینه‌های جهانی جنگ می‌دانند، در حالی که ۲۹ درصد ایالات متحده و ۳۸ درصد اسرائیل را مسوول این وضعیت قلمداد می‌کنند». 
به باور متن، این جنگ یک فرسایش کامل از اعتبار هژمونیک آمریکا بود؛ دهن‌کجی ترامپ به متحدانش و بازیگری تنها با اسرائیل قاتل، نمادی از این فرسایش و شکست است؛ «سومین مؤلفه‌ای که ایالات متحده را در قامت بازنده این منازعه ترسیم می‌کند، فقدان کامل مشروعیت بین‌المللی و داخلی است. برخلاف ماجراجویی نظامی جورج دبلیو بوش در عراق، واشنگتن این بار حتی تلاشی برای جلب حمایت جهانی یا توجیهات دموکراتیک به عمل نیاورد. در این کارزار، دیگر خبری از شعارهای کلیشه‌ای نظیر «ترویج دموکراسی» یا پاسداری از «نظم قانون‌محور» نبود. تنها متحد استراتژیک آمریکا در این جنگ، اسرائیل است؛ بازیگری که خود اکنون در منزوی‌ترین و نامحبوب‌ترین وضعیت جهانی طی یک نسل اخیر قرار دارد». 
در نهایت متن بیان می‌کند جنگ بدل یه یک فاجعه برای آمریکا شده است، همچنین جمع‌بندی می‌کند اوضاع چنان فضاحت‌بار است که ترامپ حتی مجبور شده برای کنترل بازار انرژی، تحریم‌های نفتی ایران و روسیه را هم لغو کند؛ یک فروپاشی کامل از اعتبار سیاسی آمریکا و شکست در میدان.