ترامپ در محاصره حماقت

گروه سیاسی: اتفاق روز شنبه تنگه هرمز عملا معادلات واقعی قدرت در خلیج ‌فارس را به ‌صورت عینی به نمایش گذاشت. ۲ ناوشکن آمریکایی که با هدف عبور از این گذرگاه راهبردی وارد عمل شده بودند، پس از هشدار قاطع نیروی دریایی سپاه پاسداران، متوقف و در نهایت ناچار به عقب‌نشینی از دهانه خلیج‌ فارس شدند. بر اساس داده‌های منتشرشده توسط پرس تی‌وی به نقل از منابع آگاه، اقدام آمریکا برای عبور دادن ناوشکن‌های خود، یک عملیات کاملاً هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده بود که همزمان با مذاکرات در اسلام‌آباد انجام شد. هدف این عملیات، سوءاستفاده از شرایط آتش‌بس و القای این گزاره بود که ایران کنترل مؤثر خود بر تنگه هرمز را از دست داده است. در واقع ایالات متحده قصد داشت با این اقدام، یک دستاورد رسانه‌ای و سیاسی برای خود ایجاد و آن را به ‌عنوان نشانه‌ای از تغییر موازنه در غرب آسیا معرفی کند.
در این چارچوب، ۲ ناوشکن آمریکایی «فرانک پترسون» و «مایکل مورفی» مأمور اجرای این سناریو شدند. این ۲ شناور همزمان با آغاز مذاکرات، تلاش کردند با یک نفوذ غافلگیرکننده وارد محدوده تنگه شوند تا از طریق خلق یک واقعیت میدانی، روایت سیاسی مورد نظر واشنگتن را تثبیت کنند. جزئیات این عملیات به ‌روشنی نشان می‌دهد آمریکا برای تحقق این هدف، به روش‌های غیرمتعارف متوسل شده است. ناوشکن‌ها با استفاده از جنگ الکترونیک، سامانه‌های شناسایی خودکار را خاموش کرده و هویت واقعی خود را پنهان کردند. آنها حتی با جعل هویت، خود را به ‌عنوان کشتی تجاری متعلق به عمان معرفی و مسیر حرکت خود را به ‌گونه‌ای انتخاب کردند که از نزدیکی سواحل و مناطق کم‌عمق عبور کنند. این اقدام، به طور کامل نشان‌‌دهنده تلاش برای فریب و عبور پنهان از دید نیروهای ایرانی بود.
با این حال، این سناریو در همان مراحل اولیه با شکست مواجه شد. نیروی دریایی سپاه پاسداران حوالی فجیره به این تحرکات مشکوک شد و با افزایش سطح پایش و رصد، ماهیت واقعی این شناورها را شناسایی کرد. این اشراف اطلاعاتی، عملاً عنصر غافلگیری را از طرف آمریکایی گرفت و ابتکار عمل را در اختیار نیروهای ایرانی قرار داد. در ادامه، شناورهای سپاه در دهانه ورودی خلیج ‌فارس این ۲ ناوشکن را رهگیری کردند و وارد فاز عملیاتی شدند. یکی از ناوشکن‌ها تلاش کرد به مسیر خود ادامه دهد اما بلافاصله با قفل راداری موشک‌های کروز مواجه شد. همزمان، پهپادهای سپاه نیز بر فراز این شناورها به پرواز درآمدند و یک حلقه کامل از نظارت و تهدید را ایجاد کردند. در این مرحله، وضعیت به طور کامل به نفع ایران تغییر کرد و طرف آمریکایی در موقعیت انفعال قرار گرفت.
هشدار رسمی نیروی دریایی سپاه از طریق کانال‌های بین‌المللی صادر و به ناوشکن آمریکایی اعلام شد ظرف مدت مشخصی باید منطقه را ترک کند، در غیر این صورت هدف قرار می‌گیرد. این هشدار نه یک تهدید لفظی، بلکه اعلام یک تصمیم عملیاتی بود؛ تصمیمی که در صورت عدم تمکین، بلافاصله اجرا می‌شد. شدت این هشدار به حدی بود که ناوشکن آمریکایی فرانک پترسون تنها چند دقیقه با هدف قرار گرفتن فاصله داشت. همزمان به تمام شناورهای حاضر در منطقه اعلام شد حداقل ۱۰ مایل از این ناوشکن‌ها فاصله بگیرند، چرا که این شناورها در محدوده آتش نیروهای ایرانی قرار دارند. این اقدام نشان داد سناریوی درگیری به‌ صورت کامل آماده اجرا و تنها عامل بازدارنده، تغییر رفتار طرف مقابل بوده است.
در نهایت، هر ۲ ناوشکن آمریکایی بدون آنکه موفق به عبور از هرمز شوند، در ورودی خلیج ‌فارس متوقف و ناچار به عقب‌نشینی شدند. این عقب‌نشینی، به‌ معنای شکست کامل عملیاتی بود که با هدف ایجاد یک پیروزی نمایشی طراحی شده بود. آمریکا نه‌‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه نتیجه‌ای معکوس به دست آورد و بر استمرار کنترل ایران بر این گذرگاه حیاتی دنیا صحه گذاشت. واشنگتن تلاش کرد از این اقدام برای تقویت موقعیت خود در میز مذاکره اسلام‌آباد استفاده کند و با خلق یک تصویر جدید از تنگه هرمز، طرف ایرانی را تحت فشار قرار دهد اما شکست این عملیات، این اهرم فشار را از واشنگتن گرفت و نشان داد ابزارهای میدانی نیز نمی‌تواند جایگزین رویکرد واقع‌بینانه در مذاکره شود.
پس از این افتضاح آمریکایی‌ها، ترامپ در اظهارنظری عجولانه مدعی شد ناوگان آمریکا در دریای عمان و اقیانوس هند با کشتی‌های ایرانی و کشتی‌هایی که برای عبور از تنگه هرمز به ایران عوارض پرداخت کردند، برخورد خواهد کرد. به اعتقاد کارشناسان، این تهدید ترامپ نشان‌دهنده اوج استیصال و ابتذال او در فرار از مخمصه گیر افتاده است.
این تهدید ترامپ نه‌تنها منجر به افزایش قیمت نفت و دیگر اقلام خواهد شد، بلکه ترامپ را در مقابل بسیاری از کشورهای منطقه و قدرت‌های بزرگ دنیا قرار خواهد داد. ضمن اینکه با توجه به توان ایران در منطقه، این اقدام احتمالی آمریکا می‌تواند برای ایران به عنوان مجوز استفاده از برگ‌‌های برنده استفاده‌نشده در جنگ اخیر تلقی شود.