حسن مطلعی با آیات فتح

رها عبداللهی: بعد از اعلام آتش‌بس و آغاز مذاکره با دشمن، مردمی که 40 شب و روز در حال مجاهدت در خیابان‌ها بوده و پشتیبانی کامل خود را از مقاومت و نبرد نشان داده بودند، برای‌شان سؤال پیش آمد. آنان می‌خواستند بدانند آیا تصمیم به آتش‌بس و مذاکره در این مقطع از جنگ تصمیم درستی است؟ نکند دشمن فریبکار از این فرصت برای بازسازی توان خود استفاده کند! نکند آتش‌بس حیله‌ای برای غافلگیری در ترور یا شروع مجدد جنگ باشد!... این تردیدها و نگرانی‌ها با حمله جنایتکارانه و هولناک رژیم صهیونیستی به لبنان قوت گرفت. با وجود تأکید بیانیه شعام بر تایید تصمیم آتش‌بس توسط مقام معظم رهبری، خیلی‌ها منتظر پیام یا صحبتی از حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای بودند تا نظر ایشان را بدانند. 
بالاخره در شام چهلم رهبر شهید، پیام معظم‌له منتشر شد. ایشان در بخشی از پیام به شرایط این مقطع از جنگ اشاره فرموده و ضمن استفاده جالب توجه‌شان از عبارت «دوره سکوت صحنه نبرد نظامی» به جای لفظ آتش‌بس، فرمودند: «اگر بر فرض، ضرورتاً نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محلات و مساجد را دارا هستند، سنگین‌تر از قبل به ‌نظر می‌رسد. مسلماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه‌ مذاکرات مؤثر است؛ همچنان ‌که عدد شگفت‌آور و رو به افزایش میلیونیِ پویش جان‌فدا برای ایران، هم از عناصر تأثیرگذار در این عرصه است. باذن‌‌الله تبارک و تعالی بر اثر این نقش‌آفرینی‌ها و استمرار آن، چشم‌اندازی که پیش روی ملت ایران قرار دارد، ظهور دورانی باشکوه و درخشان و سرشار از عزت و سربلندی و غنا را برای ایشان نوید می‌دهد». ایشان در واقع این مقطع را بخشی از جنگ ما با آمریکا دانسته و تلویحا خواستار حمایت مردم در خیابان‌ها از مذاکره‌کنندگان شدند.
اما نکته دیگری که در پیام مقام معظم رهبری آرامش‌بخش بود و نگاه ایشان به شرایط امروز ما در صحنه نبرد را نشان می‌داد، استفاده ظریف‌شان از آیات ابتدایی سوره فتح در مطلع پیام بود. ایشان پیام خود را با آیه «اِنا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبیناً» آغاز کردند؛ آیه‌ای که اشاره به یکی از مهم‌ترین وقایع تاریخ صدر اسلام یعنی صلح حدیبیه دارد و خداوند آن را یک پیروزی آشکار و مقدمه‌ای برای پیروزی‌های بزرگ بعدی مسلمین می‌داند. رسول گرامی اسلام(ص) در سال ششم هجرت، پس از 6 سال نبرد با مشرکان، به همراه مسلمانان مهاجر و انصار، در ماه ذی‌قعده به قصد سفر حج به سمت مکه حرکت کردند. جمعيت هزار و 400 نفرى مردم مدینه، با لباس احرام به سوى مكه در حال حركت بودند.
خبر به مشركان مكه رسيد و در نزديكى مكه (روستاى حديبيه) راه را بر مسلمانان بستند و مانع ورود آنان به شهر شدند. سابقه جنگ‌های قبلی بین مسلمانان مدینه و مشرکان مکه، شرایط را بسیار حساس کرده بود.  پیامبر(ص) 2 نفر را فرستادند که با بزرگان مکه صحبت کنند و مشکل را حل کنند. اما آنان رفتار مناسبی با فرستادگان پیامبر(ص) نداشتند. برای همین، پیامبر(ص)  از کسانی که همراه‌شان بودند بیعت گرفتند تا پای جای بایستند و از حق دفاع کنند و آماده‌ نبرد شوند. این بیعت به بیعت رضوان یا شجره معروف شد که در قرآن هم به آن اشاره شده است.  
دشمنان که عزم راسخ پیامبر(ص) و یارانش را دیدند، به یک‌باره با بحرانی مواجه شدند که نمی‌دانستند چگونه باید از آن خارج شوند. برای اینکه اولا مسلمانان مصمم شدند حتما وارد مکه شوند و به زیارت خانه‌ خدا بروند، ثانیا تا آن زمان، در جامعه‌ عرب، احترام ماه‌های حرام رعایت می‌شد و حالا خود بزرگان مکه داشتند آن حرمت را می‌شکستند؛ پس حتی اگر بر فرض، مشرکان می‌توانستند مسلمانان را شکست دهند، بدنامی برای آنها می‌ماند که یک عده‌ای را که به قصد زیارت کعبه آمده بودند، در حرم امن از بین برده‌اند، ثالثا نماینده مشرکان دید مسلمانان چنان شیفته پیامبر(ص) هستند که حتی آب وضوی ایشان را برای تبرک برمی‌دارند و فهمیدند اینان هرگز از رهبرشان دست برنمی‌دارند.
 لذا برای برون‌رفت از این بحران، به اصطلاح ناچار شدند به مذاکره با پیامبر(ص) تن دهند که نتیجه این مذاکره به نام «صلح حدیبیه» معروف شد. ماجرای صلح حدیبیه نتیجه عزم راسخ و شدید پیامبر(ص) در برابر دشمنان بود، نه نرمش ایشان. طی این صلحنامه که  توسط حضرت على عليه‌السلام نوشته شد و به امضاى طرفين رسيد، 2 گروه متعهد شدند تا 10 سال، جنگى ميان آنان شکل نگيرد؛ مسلمانان از همانجا برگردند و سال آينده به مدت 3 روز براى عمره به مكه بيايند.
اگرچه مسلمانان به حج نرفتند ولى اين صلح نامه و مفاد آن كه تعطيل شدن جنگ به مدت 10 سال و آزاد شدن مراسم عمره بود، براى مسلمانان پيروزى آشكارى به حساب مى‌آمد، زيرا پايانى بر خصومت‌ورزى آشكار مشركان و گشودن راهى براى تبليغ دين و تجديد قواى مسلمانان بود. از آن مهم‌تر اینکه صلح حدیبیه با نقض پیمان چندی بعد مشرکین، زمينه‌ساز فتح مكه بدون جنگ و نبرد نظامی و پیروزی نهایی مسلمانان بر مشرکین مکه شد. از همین رو است که خداوند در قرآن این صلح را فتح مبین می‌نامد.
حال که دشمن پست ملت ایران پس از خوردن سیلی‌های متعدد در جنگ شدید ۳۹ روزه، دست‌ها را بالا برده و علنا درخواست آتش‌بس و مذاکره کرده، حسن مطلع مقام معظم رهبری در پیام‌شان با آیات فتح مبین، بشارت رقم خوردن یک پیروزی بزرگ‌تر برای ملت صبور و مجاهد ایران است. نمایندگان ملت در پشت میز مذاکره هشیار و پشت گرم به مردم بیدار در خیابان و نیروهای مسلح دست به ماشه در میدان هستند و اگر دشمن بخواهد راه حیله در پیش گیرد، به حول و قوه الهی فتح مکه‌ای دیگر رقم خواهد خورد.