رودست

مهدی طاهرخانی: هفتادوششمـن کنگره فیفا قرار بود با صحنه‌آرایی از پیش تعیین‌شده، ویترینی  نمادین از اتحاد و شعارهای همیشگی فوتبال درباره «صلح» و «همزیستی» باشد اما ناگهان همه چیز رنگ دیگری گرفت. مقابل دوربین رسانه‌های جهان، جبرئیل رجوب، رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین تصمیم گرفت سکوت تحمیلی را بشکند و برابر نمایشی که بوی عادی‌سازی جنایت می‌داد، بایستد.
لحظه‌ای که جیانی اینفانتینو از رجوب و باسم شیخ سلیمان، نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال رژیم صهیونیستی خواست کنار یکدیگر قرار بگیرند، سالن کنگره در شوک فرو رفت. رجوب نه جلو رفت، نه لبخند زد و نه حاضر شد تصویری مشترک با نماینده رژیمی ثبت کند که این روزها نامش با ویرانی غزه، کشتار کودکان و نسل‌کشی گره خورده است.
حتی زمانی که اینفانتینو تلاش کرد با لمس بازوی رجوب او را به سمت نماینده رژیم هدایت کند، رئیس فدراسیون فلسطین عقب ایستاد؛ ایستادگی‌ای که خیلی زود تبدیل به مهم‌ترین قاب سیاسی کنگره فیفا شد.

دست ندادن به «تطهیر جنایت»
بعد از این اتفاق سوزان شلابی، نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین با لحنی تند و صریح دلیل این رفتار را توضیح داد؛ توضیحی که مثل پتک روی فضای محافظه‌کارانه فیفا فرود آمد.
او گفت رجوب هرگز حاضر نیست با فردی دست بدهد که برای «سفیدشویی جنایات اسرائیل» به چنین مراسمی آورده شده است. شلابی با اشاره مستقیم به وضعیت غزه تأکید کرد مردم فلسطین زیر بمباران، آوارگی و قتل‌عام زندگی می‌کنند و گرفتن عکس‌های نمادین، چیزی از این واقعیت خونین کم نمی‌کند.
اظهارات شلابی در شرایطی مطرح شد که تصاویر و گزارش‌های بین‌المللی از ویرانی گسترده غزه، قتل‌عام بی‌رحمانه ۷۳ هزار غیرنظامی و بحران انسانی بی‌سابقه، همچنان افکار عمومی جهان را ملتهب نگه داشته است؛ بحرانی که بسیاری از نهادها و فعالان حقوق بشری از آن با عنوان نسل‌کشی یاد می‌کنند.

اینفانتینو و تلاش برای عادی‌سازی
اما شاید عجیب‌ترین بخش ماجرا، واکنش رئیس فیفا بود. اینفانتینو در حالی که فضای سالن به‌شدت متشنج شده بود، تلاش کرد همه چیز را با چند جمله دیپلماتیک جمع کند. او گفت رجوب و سلیمان «در آینده باهم همکاری خواهند کرد» و باید برای کودکان امید ساخت.
همین جملات کافی بود تا موج تازه‌ای از انتقادها علیه رئیس فیفا شکل بگیرد. منتقدان معتقدند اینفانتینو به‌ جای شنیدن فریاد اعتراض فلسطینی‌ها، سعی کرده بحران را به یک نمایش تبلیغاتی تقلیل دهد.
شلابی بعد از پایان کنگره نیز در گفت‌وگو با رویترز تأکید کرد تمام سخنرانی جبرئیل رجوب عملاً نادیده گرفته شد. به گفته وی، رجوب بیش از ۱۵ دقیقه درباره نقض حقوق فلسطینی‌ها، سکوت نهادهای بین‌المللی و بی‌عدالتی آشکار صحبت کرده اما در نهایت همه چیز به فشار برای یک دست دادن ختم شده است.
او با کنایه گفت: «انگار قرار بود همه آن حرف‌ها فراموش شود و فقط یک عکس یادگاری باقی بماند».

پرونده‌ای که فیفا از آن فرار می‌کند
تنش فلسطین با فیفا حالا از یک اعتراض نمادین فراتر رفته است. فدراسیون فوتبال فلسطین رسماً به دادگاه حکمیت ورزش شکایت کرده و خواستار برخورد با باشگاه‌های اسرائیلی مستقر در شهرک‌های کرانه باختری شده است.
فلسطینی‌ها معتقدند حضور این تیم‌ها در مسابقات تحت نظارت فدراسیون رژیم صهیونیستی، به ‌نوعی مشروعیت‌بخشی به اشغال سرزمین‌ فلسطین است اما فیفا در تصمیمی بحث‌برانگیز اعلام کرده به دلیل «پیچیدگی حقوقی» قصد ورود به این پرونده را ندارد.
همین موضع باعث شده بسیاری، فیفا را متهم کنند برابر جنایت‌های رژیم صهیونیستی سیاست سکوت و بی‌عملی را در پیش گرفته است؛ سکوتی که حالا حتی به صحن علنی کنگره این نهاد هم رسیده و مقابل چشم جهان، به بحرانی آشکار تبدیل شده است.
آنچه در کنگره اخیر فیفا رخ داد، فقط امتناع یک مقام فلسطینی از دست دادن نبود؛ این تصویر، انعکاس خشم ملتی بود که احساس می‌کند جهان سال‌هاست صدای فریادش را نمی‌شنود.