اندیشکده کوئینسی نوشت: « این جنگ نه تنها منابع نظامی آمریکا را بهشدت تحلیل برده است، بلکه شکافهای عمیقی میان واشینگتن و متحدان سنتیاش در اروپا و آسیا ایجاد کرده است که حاضر نیستند در این ماجراجویی هزینهبر شریک شوند.
فراتر از میدان نبرد، ناتوانی در دستیابی به یک پیروزی سریع و قاطع، آسیبپذیریهای استراتژیک آمریکا را برای همگان آشکار کرده است.
این بحران ثابت کرد که دوران دیکتهکردن اراده سیاسی از سوی یک ابرقدرت واحد به پایان رسیده و جهان به سمت قطببندیهای جدیدی حرکت میکند که در آن آمریکا دیگر بازیگر بلامنازع نیست.»