قمار سوخته ترامپ

مهدی حسنی: کمپین تمسخر ترامپ برای افتضاح جنگی او پایان ندارد و روزی نیست که متنی در تحقیر رئیس‌جمهور تروریست آمریکا و راهبردهای دولتش برای جنگ علیه ایران نوشته نشود یا او را بازنده جنگ نداند. در یکی از آخرین نمونه‌ها، استاد دانشگاه هاروارد و مدرس کالج نیروی دریایی آمریکا در متنی که در ماهنامه «آتلانتیک» منتشر شده، ترامپ را رئیس‌جمهوری شکست‌خورده و مستاصل نامیده که باید به انتظار نتایج شکست خود بنشیند و این وضعیت جنگی به‌خوبی نشان می‌دهد فرمان جنگ، مدت‌هاست از دست او و تیمش خارج شده است.
به باور «تام نیکولز» این ایرانی‌ها هستند که دائم شروط خود را بر ترامپ تحمیل و او را تحقیر می‌کنند: «اگر دونالد ترامپ زمانی بر جنگی که با ایران آغاز کرد کنترل و اختیار داشت، اکنون دیگر آن را از دست داده است. ایرانی‌ها حالا شروط این درگیری را تعیین می‌کنند و رئیس‌جمهور آمریکا را به‌طور مستمر تحقیر می‌کنند. «آتش‌بسی» که ترامپ ماه گذشته اعلام کرد که اقدامی هم برای آرام کردن بازارهای بین‌المللی و هم جلوگیری از اقدام قانون‌گذاران در کنگره بود، در واقع هرگز وجود نداشت، زیرا هیچ‌یک از ۲ طرف واقعاً دست از تیراندازی نکشیدند». به نوشته او، ایران اکنون در موقعیت کشوری است که تلاش دارد جنگ را خود هدایت کند و اهمیتی به رئیس‌جمهور آمریکا و نظراتش نمی‌دهد: «ایرانی‌ها به‌‌روشنی نشان داده‌اند نه به تفاهمنامه اهمیت می‌دهند و نه به ترامپ و آنچه وی فکر می‌کند یا می‌خواهد. آنها آماده‌اند آسیب بیشتری به کشورهای حوزه خلیج فارس وارد کنند و در مقابل نیز آماده پذیرش خسارت هستند. اینها نشانه‌های کشوری است که خود، جنگ را هدایت می‌کند، نه کشوری که صرفاً به جنگ واکنش نشان می‌دهد. ایران در حال سنجش هزینه‌ها و خطرات است. این کشور در پی اهدافی دست‌یافتنی است: حفظ بقای حکومت، کنترل تنگه هرمز و صیانت از برنامه هسته‌ای خود». به عقیده استاد دانشگاه هاروارد، ایرانی‌ها اکنون دقیقاً در حال پیاده‌ کردن راهبردهایی هستند که نظامی‌های آمریکایی سال‌ها احتمال پیاده‌ شدن آن را در جنگ به سیاستمداران آمریکایی تذکر می‌دانند و تنها ترامپ این میزان کودن بود که به اشتباه حرف‌های نتانیاهو را باور کرده و به جنگ کشیده شود و آمریکا را شوکه کند و آسیبی چنین شگرف به ذخایر آمریکا وارد کند: «دولت ترامپ بدون هیچ راهبردی به این جنگ کشیده شد. 
در عوض، بر فرضیات نادرست، اطلاعات منسوخ و احساسات شخصی رئیس‌جمهور تکیه کرد. این دولت تصور کرد حکومت ایران به‌سرعت فروخواهد پاشید. ترامپ و وزیر جنگ او پیت هگست (که ترامپ را به رفتن به جنگ تشویق کرد)، سال‌ها تحلیل و شبیه‌سازی جنگی انجام‌شده توسط ارتش و جامعه اطلاعاتی را نادیده گرفتند و سپس زمانی غافلگیر شدند که ایرانی‌ها هرمز را بستند و اقتصاد بین‌المللی را تحت فشار قرار دادند؛ همان کاری که تقریباً همه افراد دیگر در جهان می‌دانستند ایران انجام خواهد داد. دولت آمریکا از آن زمان تلاش کرده با بمباران از این جنگ خارج شود اما اکنون صرفاً ذخایر مهمات گران‌قیمت خود را کاهش می‌دهد، بدون آنکه دستاورد راهبردی قابل‌ توجهی به دست آورد».
به نوشته نیکولز، شرایط ترامپ، شرایط رئیس‌جمهور احمق مستاصلی است که تنها مشغول دست و پا زدن است و نباید او را جدی گرفت: «این رویکرد یک رئیس‌جمهور در حال اداره یک جنگ نیست، بلکه دست‌وپا زدن مردی است که از عهده شرایطی که در آن گرفتار شده برنمی‌آید و به جای هدایت رویدادها، صرفاً به آنها واکنش نشان می‌دهد. برای آنکه مبادا چنین دودلی‌ای باعث شود ایرانی‌ها در عزم ترامپ تردید کنند، رئیس‌جمهور اضافه کرده هنوز در حال بررسی ۲ ایده فاجعه‌بار دیگر است: حمله زمینی به خاک ایران و اجرای کارزاری که احتمالاً شامل جنایت‌های جنگی خواهد بود. خوشبختانه بعید است ترامپ دست به هیچ‌یک از این اقدامات بزند. چند ساعت پس از اظهارات مختلف او، از وی پرسیده شد آیا جنگ دوباره با تمام شدت آغاز شده است؟ پاسخ او نشان‌دهنده توانایی محدودش در کنترل شرایط این درگیری است، همچنین پیامی روشن به ایرانی‌ها فرستاد که نگران حرف‌هایش نباشند، زیرا او همیشه نظرش را تغییر خواهد داد».
به باور استاد کالج نیروی دریایی آمریکا، این ویژگی‌های ترامپ، وضعیت کسی است که نباید جدی گرفته شود، چون رئیس‌جمهوری ضعیف است که نشانی از بن‌بست تلقی می‌شود: «من برای مدت طولانی در دانشکده جنگ نیروی دریایی به افسران نظامی و مقام‌های ارشد غیرنظامی، راهبرد تدریس می‌کردم. این حوزه قواعد قطعی و تغییرناپذیر چندانی ندارد؛ جنگ‌ها ویژگی‌های مشترکی دارند اما هر درگیری ویژگی‌ها و شرایط اضطراری مختص خود را دارد. با این حال، یک راهنمایی مناسب آن است که از تهدید دشمن و سپس بلافاصله اعلام کردن اینکه واقعاً تمایلی به درگیری ندارید، پرهیز کنید. رهبران
قدرتمند، افکار و تصمیم‌های خود را نزد خود نگه می‌دارند و اجازه می‌دهند اقدامات‌شان سخن بگویند؛ رهبران ضعیف، تهدید و سپس آشکار می‌کنند تا چه اندازه تمایلی به عملی کردن آن تهدیدها ندارند».
در نهایت به اعتقاد نیکلوز، ترامپ در حال سپری کردن دوران سوگ شکست است؛ عزایی که بزودی به ناامیدی و استیصال بیشتر منتهی خواهد شد: «ترامپ اکنون چیزی شبیه مراحل سوگ در زمان جنگ را پشت سر می‌گذارد: انکار اینکه آمریکا شکست خورده، خشم که به حملات دوباره منجر شده و سپس چانه‌زنی؛ گویی می‌توان ایرانی‌ها را خرید و راضی کرد! درست مانند گروهی کارگر ساختمانی سرکش در نیویورک که حاضر به همکاری نیستند. هیچ‌کدام از این روش‌ها نتیجه نداده و اکنون افسردگی و پذیرش واقعیت در انتظار اوست».