پاره‌های تن جنوب

حسین کیامنش: در نخستین دقایق تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، یکی از تاریک‌ترین و وحشیانه‌ترین اقدامات ارتش تروریست آمریکا رقم خورد؛ حمله به دبستان شجره طیبه در شهرستان میناب؛ جایی که کودکان بی‌گناه مشغول تحصیل بودند. موشک‌های آمریکایی که از کویت یا بحرین شلیک شده بودند، به بخش‌هایی از مدرسه اصابت کردند که پناهگاه کودکان و معلمان شده بود. انفجارها چنان شدید بود که پیکرهای کوچک بچه‌ها تکه‌تکه شد. بسیاری از پیکرها به حدی آسیب دیدند که شناسایی‌شان تنها با کمک آزمایش‌های DNA و نشانه‌های جزئی مانند تکه‌ای از لباس، کفش یا حتی ناخن ممکن شد، هر چند با گذشت نزدیک به 5 ماه از این جنایت، همچنان پیکر شهید ماکان نصیری پیدا نشده است. این جنایت در همان روز اول جنگ رخ داد و از همان ابتدا به عنوان یکی از مرگبارترین حملات تاریخ آمریکا به غیرنظامیان ثبت شد.
به همین دلیل چنین فاجعه‌ای را نمی‌توان با گذشت زمان کمرنگ کرد، هر قطعه از پیکر کشف‌‌شده، هر مادری که هنوز در انتظار آخرین بقایای فرزندش است و هر قبر کوچکی در گلزار شهدای میناب، فریادی است که همچنان بلند است و یادآوری می‌کند این حمله، جنایتی ضدانسانی بود که فقط می‌توانست از عهده آمریکا برآید.
روز گذشته، این زخم بار دیگر در میناب سر باز کرد و بقایای تازه کشف‌ و شناسایی‌شده شهدای مدرسه شجره طیبه، پس از ماه‌ها تفحص در آوار مدرسه و محوطه اطراف آن، تشییع و به خاک سپرده شد. مراسم از ساعات اولیه صبح با حضور گسترده مردم محلی، خانواده‌های داغدار و کسانی که از نقاط مختلف برای همدردی آمده بودند، آغاز شد. مادران با چشمانی پر از اشک، پاره‌های پیکرهای فرزندان‌شان را بدرقه کردند. صحنه‌هایی که در آن مادرانی مانند مادر شهید امیرعلی کمالی با آخرین نشانه‌های فرزندشان وداع گفتند، دل هر بیننده‌ای را به درد می‌آورد. این بقایا شامل قطعات متعدد و پراکنده‌ای از پیکر کودکان شهید بود که طی جست‌وجوهای جدید به دست آمده بود. بسیاری از این قطعات به دانش‌آموزانی تعلق داشت که پیکرهای اصلی‌شان پیش‌تر شناسایی و تشییع شده بود اما بقایای دیگر اکنون یافت شده و با احترام به خاک سپرده شد. 
این 68 قطعه، از 32 دانش‌آموز شناسایی شده که اسامی آنها به این شرح است: شهیدان احمدرضا سرتک‌زاده، راحله رنجبری‌پازیریک، آرش گل‌آذین، علیرضا شهریور، همایون زینعلی، مهدیه رسولی، ملیحه نعیمی، مرضیه فیروزی، حسین رهسپار، محمد آبادی‌زاده، محمد لقمانی‌آبدان، محمدعلی کریانی‌پاک، نرگس ذاکری، احسان سالمی‌نیا، امیرعلی کمالی، همایون رنجبری، مهسا رنجبری، مهدی دلاوری، سیما کریمی، مهدی سالاری، حنا (آذین) دهقانی، هانی پری‌تقی‌نژاد، امیرعلی بوستانی، زهرا می‌میردادی، زهره شهریاری، علی سالاری، علی زارعی، علی‌اصغر فروزانفر، آراز احمدزاده‌زهرایی و امیرحسین جعفری‌راونگی.
۹ اسفند، حمله اولیه آمریکا باعث شد کودکان و معلمان به بخش دیگری از مدرسه پناه ببرند و سپس حمله دوم دقیقاً همان نقطه را هدف قرار داد و تعداد شهدا را چند برابر افزایش داد. این جنایت آمریکا ۱۶۸ شهید بر جا گذاشت که بخش عمده آن کودکان دبستانی بودند. فرآیند شناسایی برای بسیاری از آنها بسیار پیچیده بود؛ برخی کودکان مانند ماکان نصیری هیچ اثری از خود باقی نگذاشتند و تنها با یک لنگه کفش یا تکه‌ای از لباس شناخته شدند. ماه‌ها پس از حادثه، هنوز قطعات جدیدی از آوار بیرون می‌آید و این واقعیت تلخ را برجسته می‌کند که جنایت آن روز همچنان کاملاً آشکار نشده است.
در حالی که این مراسم سوگوارانه در میناب برگزار می‌شد، توجه رسانه‌ها و افکار عمومی جهان بار دیگر به این پرسش اساسی بازگشت: آمریکا چگونه توانست دست به چنین حمله‌ای به مدرسه کودکان بزند؟! گزارش‌های متعدد بین‌المللی نشان می‌دهد فشار بر دولت آمریکا برای پاسخگویی و شفافیت در حال افزایش است. سناتورهای آمریکایی، به‌ویژه از جناح دموکرات، در نامه‌های رسمی و جلسات کنگره این موضوع را مطرح کرده‌اند و خواستار انتشار گزارش کامل تحقیقات شده‌اند. آنها تأکید دارند چنین جنایتی نیازمند توضیح دقیق است: چه اطلاعاتی نادرست بوده، چگونه تصمیم‌گیری شده و چه اقداماتی برای جلوگیری از تکرار آن در نظر گرفته شده است؟ این فشارها همزمان با تشییع بقایای جدید، جنایت میناب را دوباره به مرکز توجه جهان تبدیل کرد و نشان داد این فاجعه همچنان زنده است.
در همین راستا، شبکه تلویزیونی اسکای‌نیوز با تهیه گزارشی مستند و حضور در محل، به بررسی دقیق پرداخت و تأیید کرد مسؤولیت حمله مستقیماً بر عهده ارتش آمریکاست. این گزارش با نمایش تصاویر مزارهای ردیفی کودکان معصوم، روایت‌های مادران سوگوار و شواهد میدانی، ادعاهای اولیه آمریکا در تکذیب جنایت را رد کرد.
در داخل آمریکا نیز این موضوع در جلسات با مقامات ارشد، از جمله پیت هگست، وزیر جنگ ترامپ مطرح شده است. سناتورها به طور مستقیم پرسیده‌اند نتیجه تحقیقات ادعایی درباره این جنایت چیست و چرا پس از ماه‌ها هنوز گزارش کاملی منتشر نشده است؟ این پیگیری‌ها نشان‌دهنده شکاف‌هایی در روایت رسمی دولت تروریست آمریکا از جنایتی است که مرتکب شده و فشار بر مقامات را برای شفاف‌سازی بیشتر کرده است.
در همین حال، گزارش اخیر شبکه تلویزیونی سی‌ان‌ان آمریکا جزئیات جدیدی از پشت‌ پرده را فاش کرد. بر اساس اعلام منابع آگاه داخل سیستم نظامی آمریکا، ۲ مرحله اولیه ارزیابی آسیب جنگی تأیید کرده حمله کار نظامیان آمریکایی بوده اما درباره مرحله سوم و جامع که شامل بررسی دقیق و همه‌جانبه تصاویر ماهواره‌ای، اطلاعات جاسوسی و سایر منابع توسط آژانس اطلاعات دفاعی است، هرگز دستور داده نشده است!
سی‌ان‌ان افزود: این مرحله معمولاً بلافاصله پس از چنین حوادث مهمی انجام می‌شود تا درس‌های لازم استخراج شود اما در این مورد به تعویق افتاده یا به عمد نادیده گرفته شده است. اطلاعات به دست آمده از مصاحبه با نظامیان دخیل نیز توسط فرماندهی مرکزی آمریکا محدود و «قفل» شده و دسترسی به آن بسیار محدود است.
گزارش سی‌ان‌ان تأکید کرد تأخیرها و عدم شفافیت، در حالی رخ می‌دهد که شواهد اولیه به‌روشنی نقش مستقیم آمریکا در حمله به مدرسه شجره طیبه را تایید می‌کند. با این حال حتی در بالاترین سطوح، از جمله اظهارات ترامپ، تلاش‌هایی برای کم‌اهمیت جلوه دادن یا تردید در شواهد دیده می‌شود. به همین دلیل است که باید گفت جنایت آمریکا در میناب، فراتر از یک عملیات نظامی و سند زنده‌ای از خوی توحش یانکی‌هاست.