روزنامه کالکالیست در گزارشی در این رابطه بدون اشاره مستقیم به شکست این سامانه تلویحا اعتراف کرد که این سامانه که با جنجال و هیاهوی رسانهای وارد عرصه فعالیت شده بود، نشان داد که هنوز کارایی لازم را نداشته و دست کم برای کارامدی خود نیاز به سه سال دیگر زمان دارد.
در ادامه این گزارش آمده است: پس از گذشت بیش از هشت ماه از تحویل سامانه رهگیر «شعاع آهنین» (Iron Beam) توسط شرکت رفائل به سامانه پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش اسرائیل ـ که ادعا میشود بر پایه لیزر قدرتمندی استوار است و میتواند راکتها را با بخشی بسیار کوچک از هزینه رهگیری کند ـ به نظر میرسد اظهارات مطرحشده درباره «ورود اسرائیل به عصر تسلیحات لیزری» شتابزده (و یک بلوف بزرگ) بوده است.
به اعتراف این رسانه عبری زبان، تاکنون شرکت رفائل تنها یک سامانه «اور ایتان» به ارتش اسرائیل تحویل داده است، این همان سامانهای است که در مراسم جنجالی و پر زرق و برق انتهای سال 2025 در یکی از تأسیسات این شرکت در شمال (فلسطین اشغالی) برگزار شد.
در این مراسم تمام رؤسای ساختار نظامی اسرائیل، از جمله یسرائیل کاتس، وزیر جنگ، امیر برعام، مدیرکل وزارتخانه، فرماندهان نیروی هوایی، مدیران شرکت رفائل و شمار دیگری از مقامات ارشد حضور داشتند و به ترتیب با شیوایی تمام درباره این دستاورد فناوری فوقالعاده و توانمندیهای جدیدی که حتی در میان ابرقدرتها بینظیر است، سخنرانی کردند (سخنانی که بعد از آن بی پایه و اساس بودن آن مشخص شد).
به اعتراف کالکالیست؛ در جنگ اخیر در لبنان، حزبالله رگبارهای پیدرپی راکتها و پهپادها را به سوی شهرکهای(صهیونیست نشین) شمالی و نیروهای ارتش اسرائیل شلیک کرد، اما این سامانه رهگیر هرگز فعال نشد. (در برابر این شکست) شرکت رفائل ادعا کرد که سامانه پدافند هوایی هنوز مراحل عملیاتی شدن خود را تکمیل نکرده و این شرکت به سهم خود به تعهدش مبنی بر تأمین سامانه عمل کرده است.
یک مقام ارشد در صنایع نظامی اسرائیل که از روند این فرایند آگاهی دارد، در گفتگو با خبرنگاران برای توجیه این شکست برآورد کرد که این سامانه نظامی جدید تا سه یا چهار سال دیگر به مرحله بهرهبرداری کامل نخواهد رسید.
وی مدعی شد: «در حال حاضر سامانههای متعددی در حال تولید است و تا پایان سال به ارتش اسرائیل تحویل داده خواهد شد».
این مقام اسرائیلی در مقابل پرسش خبرنگاران آماری مستند در این رابطه ارائه نداد.
با این حال به نوشته کالکالیست حدود یک سال پیش هم او اظهارات مشابهی مطرح کرده بود. یکی از مقامات ارشد شرکت رفائل هم در توجیه این شکست گفت: «ورود هواپیمای F-35 به خدمت عملیاتی در نیروی هوایی هم آنی نبود، بلکه نیازمند فرایندهای آمادهسازی طولانی برای عملیاتی شدن داشت».
در بخش دیگری از این گزارش ارزان قیمت بودن رهگیری با این سامانه هم زیر سئوال رفته و در این رابطه آمده است: سرتیپ (ذخیره) ران کوچاو (رانشو)، فرمانده سابق سامانه پدافند هوایی ارتش اسرائیل، به روزنامه کالکالیست گفت: «در کنار شکاف عملیاتی، بعد اقتصادی نیز وجود دارد که گاهی با آن غیرواقعبینانه برخورد شده و به تحریف حقایق پرداخته می شود؛ مانند این ادعا که رهگیری لیزری "هزینهای معادل یک قوطی نوشابه" خواهد داشت».
وی افزود: «شاید این اظهارنظر برای تیتر اخبار جذاب باشد، اما هزینه سنگین تحقیق و توسعه، مهندسی، آزمایشها، زیرساختها و تولید سامانههای پیشرفته لیزری را نادیده میگیرد.
در دهه گذشته و دهه پیش رو، ساختار نظامی اسرائیل دهها میلیون دلار در توسعه سامانههای فردی، ایجاد آزمایشگاهها، ساخت نمونههای اولیه و بهکارگیری فناوریهای پایهای سرمایهگذاری کرده و خواهد کرد. اگر این سرمایهگذاری را با یک محاسبة ساده ریاضی بر تعداد رهگیریهای موفق تقسیم کنیم، رسیدن به ارقام وعدهدادهشده یعنی 5 دلار برای هر رهگیری بسیار دشوار است. بهتر است انتظارات در این باره تعدیل شود، کمتر سخن (بی پایه و اساس) گفته شود و تمرکز بر موفقیت رهگیری باشد.
گفتنی است بعد از شکست سامانههایی همچون گنبد آهنین و پیکان در مقابل موشکها و پهپادهای ایران و حزب الله و هزینههای بسیار بالای رهگیری هر پهپاد ارزان قیمت که به چندین میلیون دلار هم میرسد، رژیم صهیونیستی ادعا کرد سامانه لیزری را ابداع کرده است که با کمترین هزینه اقدام به سرنگونی موشکها و پهپادهای متخاصم میکند، اما ظاهرا این مسئله بلوفی بیش نبوده و این سامانه در حال حاضر سرنوشتی جز شکست نداشته است.