سخنرانی شیخ نعیم قاسم دبیرکل حزب الله به مناسبت بیستمین سالگرد پیروزی جنبش مقاومت حزب الله در جنگ 33 روزه رژیم صهیونیستی علیه لبنان از لحظاتی پیش آغاز شد.
جنگ رژیم صهیونیستی در سال 2006 علیه لبنان 33 روز طول کشید و سرانجام با قطعنامه 1701 شورای امنیت در روز چهاردهم آگوست 2006 میلادی، آتش بس برقرار شد، رژیم اشغالگر در این جنگ متحمل شکست مفتضحانه شد.
مهمترین محورهای سخنان شیخ نعیم قاسم به این شرح است:
مناسبت امروز، مناسبت سالگرد پیروزی در چهاردهم آگوست سال 2006، ما اکنون در سال 2026 هستیم.
ما قبل از پرداختن به این مناسبت و تحولات سیاسی باید سالگرد رحلت پیامبر(ص) و همچنین سالگرد شهادت امام حسن مجتبی(ع) را تسلیت عرض می کنیم.
چهاردهم آگوست 2006 یادآور پایان جنگ 33 روزه و ایستادگی در برابر تجاوز گسترده رژیم صهیونیستی به لبنان است.
ما جنگ 33 روزه را جنگ وعده صادق نامگذاری کردیم، برای مقابله با اشغالگر اسرائیلی که تجاوزات گسترده ای را به لبنان آغاز کرده بود، درست است که در ابتدا، تجاوز اسرائیل به بهانه به اسارت گرفته شدن دو نظامی اش توسط حزب الله بود، اما روند تحولات نشان داد که دیپلماسی بدون اعمال فشار نظامی نتیجهبخش نبوده و این رژیم تنها زبان زور را میفهمد.
اما تمام تماس ها و روابط دیپلماتیک باعث نشد که اسرای لبنانی در زندانهای اسرائیل آزاد شوند، بنابراین، جنگ وعده صادق لازم بود، چرا که ما اسرای خود را در زندانهای اسرائیل آزاد کنیم.
جنگ 33 روزه نشان داد که اسرائیل جز زبان زور نمی فهمد و همیشه به کشتار و قتل می پردازد و باید از نظر نظامی این رژیم را سرجایش نشاند.
علاوه بر این، شواهد آشکار کرد که آمریکا و رژیم صهیونیستی از پیش خود را برای حملهای گستردهتر به لبنان در سپتامبر همان سال یعنی دو ماه پس از جولای آماده کرده بودند و این اقدام بهموقع، نقشه شوم آنان را پیش از موعد خنثی کرد.
جنگ جولای با شکست اسرائیل پایان یافت، این دشمن سرکش که مورد حمایت آمریکا بود و آنها در برابر مقاومت اسلامی و همه رزمندگان شریف در چارچوب معادله ارتش، ملت و مقاومت شکست خوردند.
نتیجه عملیات ما، آزادی اسرا و بازداشت شدگان بود.
الگوی زنده مقاومت موازنه قدرت در منطقه را تغییر داد/ شکست طرح «خاورمیانه جدید» با تکیه بر معادله «ارتش، ملت و مقاومت»
ایستادگی مقاومت اسلامی لبنان در قالب معادله راهبردی «ارتش، ملت و مقاومت» موجب شکست خفتبار دشمن صهیونیستی و حامی اصلی آن، آمریکا، شد.
این نبرد تاریخی نه تنها به آزادی اسرا و بازداشتشدگان انجامید، بلکه طرح ادعایی کندولیزا رایس، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، مبنی بر ایجاد «خاورمیانه بزرگ» و تعبیر آن به «درد زایمان نظم جدید» را کاملاً با ناکامی روبرو کرد.
پیروزی مقاومت توانست یک موازنه قدرت و بازدارندگی پایدار 20 ساله از سال 2006 تا 2026 علیه تهدیدات رژیم صهیونیستی ایجاد کند.
این تجربه زنده و موفق، مصداق بارز وعده الهی در پیروزی مستضعفان بر مستکبران زمان است و اثبات میکند که تمسک به الگوی مقاومت، ارزیابی دقیق واقعیتها و ارتقای مداوم آمادگی، توانایی برهم زدن و تغییر کلیه معادلات منطقهای را دارد.
تجاوز گسترده رژیم صهیونیستی در سپتامبر 2024 و اقدامات تروریستی نظیر انفجار پیجرها، اگرچه با شهادت رهبران و فرماندهان برجستهای همچون سید حسن نصرالله و سید هاشم صفیالدین و بروز برخی خسارات همراه بود، اما نتوانست ساختار و اراده مقاومت را از پا درآورد.
با وجود پایبندی کامل مقاومت و لبنان به مفاد این پیمان، رژیم صهیونیستی حتی یک روز نیز به تعهدات خود عمل نکرده و طی 15 ماه گذشته، به تجاوزات تدریجی و مستمر خود ادامه داده است.
در حالی که مقاومت توافقنامه مذکور را همچنان چارچوبی معتبر برای اجرا میداند و طی این مدت الگویی از همکاری با حکومت را به نمایش گذاشته، دولت لبنان تحت قیمومیت و فشارهای خارجی، بهجای بازداشتن دشمن از نقض عهد، تمام تمرکز خود را بر مسئله سلاح مقاومت معطوف کرده است.
الگوی زنده مقاومت موازنه قدرت در منطقه را تغییر داد/ شهادت امام خامنهای؛ نقطه عطف در نبرد موجودیتی با متجاوزان است
مقاومت در پاسخ به شهادت رهبر فقید، حضرت آیتالله خامنهای، و نیز واکنش به 15 ماه نقض متوالی توافقات از سوی رژیم صهیونیستی، دست به عملیات موشکی زد.
شواهد موجود به روشنی نشان میدهد که تجاوز گسترده اسرائیل به لبنان، نبردی ازپیشطراحیشده و موجودیتی بود که حتی در صورت عدم پاسخ مقاومت نیز در کوتاهمدت به وقوع میپیوست.
در این نبرد سرنوشتساز، مقاومت میان دو راهی «تسلیم و سقوط» یا «پایداری و شکست طرح دشمن»، راه نبرد کربلایی و ایستادگی را برگزید تا مانع از تحقق اهداف رژیم صهیونیستی در نسلکشی و نابودی جریان مقاومت شود.
اقدام دولت لبنان در پذیرش و امضای موسوم به «توافقنامه چارچوب» تحت املا و فشارهای آمریکا، نه یک توافق متوازن، بلکه تسلیم محض در برابر دیکتههای اسرائیل و عقبنشینی از حاکمیت ملی است.
این توافقنامه هیچ دستاوردی برای منافع ملی لبنان نداشته و از منظر مقاومت، کاملاً مردود و در تصمیمگیریهای آتی فاقد هرگونه اعتبار است.
دولت لبنان باید به شکست مذاکرات با دشمن اعتراف کند/ تنها راه صیانت از لبنان، تکیه بر اهرم اقتدار مقاومت است